Τετάρτη, 14 Δεκεμβρίου 2011

Εθνικιστής Έλλην .... Λαϊκιστής ή φυσική κατάσταση .....

Αν εθνικισμός είναι ν' αγαπάς κάθε λαό, αλλά και τον δικό σου,
Αν εθνικισμός είναι να μην προσυπογράφεις απεμπόληση πατρογονικών εστιών και δικαιωμάτων,
Αν εθνικισμός είναι να μη συμβιβάζεσαι με μισή πατρίδα και μειωμένη αξιοπρέπεια,
Αν εθνικισμός είναι να απαιτείς ν' απαλλάξεις τον Πενταδάκτυλο από τους ήλους της κατοχικής σημαίας,
Αν εθνικισμός είναι να σέβεσαι όλες τις σημαίες, όταν όμως κυματίζουν στη δική τους πατρίδα,
Αν εθνικισμός είναι ν’ απαιτείς οι εκκλησίες να μη μετατρέπονται σε στάβλους,
Αν εθνικισμός είναι να είσαι έτοιμος να θυσιαστείς σ' όποιον αγώνα έξω από τα σύνορά σου για λευτεριά και δικαιοσύνη κάθε λαού, αλλά και να πεθάνεις χίλιες φορές για την ελευθερία του δικού σου λαού,
Τότε δηλώνω αδιόρθωτος εθνικιστής και εκλιπαρώ τους συνετούς της παράδοσης να με συγχωρέσουν.
Εγώ δεν τους συγχωρώ.
Β. Λυσσαρίδης

ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ; ΤΙ;
Έθνος: σύνολον ομοφύλων ανθρώπων. Εθνικός: ο ανήκων εις το έθνος.
Εθνισμός: εθνική συνείδηση. ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ: αποκλειστική προσήλωση στην εξυπηρέτηση των εθνικών ιδεωδών.
….. Εθνικισμός δεν είναι πολιτικό σύστημα ούτε οικονομικοκοινωνική θεωρία, ούτε έχει πολιτική σημασία και χροιά ως νόημα. Αποτελείται δε αναμφισβητήτως ΦΥΣΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ του κάθε ανθρώπου.
Αυτό ακριβώς ενοχλεί τους κομμουνιστές, οι οποίοι σαν θεωρία και πρακτική είναι έξω από τα φυσικά του κάθε έθνους. Απόβλητοι της κάθε πατρίδος. Συνέτρεξαν όμως εδώ και άλλοι λόγοι, που κατάντησαν τον «εθνικισμό» ως έννοια εκεί όπου ευρίσκεται σήμερα. Υπήρξαν ομάδες πολιτικές, που από χρόνια θέλοντας να καλύψουν την πολιτική τους ιδεολογία κάτω από ανώδυνες γι’ αυτούς λέξεις (είτε διότι ο νόμος το απαγόρευε, είτε διότι δεν συνέφερε να παρουσιάσουν στον λαό το πραγματικό τους πρόσωπον) χρησιμοποίησαν την λέξιν «εθνικισμός», την οποίαν έντυσαν κυριολεκτικώς με πολιτικό μανδύα της θεωρίας τους, ως ιδεολογικό τους δήθεν υπόβαθρο. Αλλά ο εθνικισμός ως προανέφερα δεν είναι ιδεολογία.
Εδώ λοιπόν ευρίσκεται η ιδανική τους απάτη, η οποία ως εκ τούτου συνεισέφεραν αρνητικώς στην όλη περί «εθνικισμού» υπόθεση. Παράδοξο μεν, αλλά οπωσδήποτε βέβαιον είναι, ότι ο εθνικισμός ως «φυσική κατάσταση» του κάθε ανθρώπου, ανευρίσκεται ως πολιτική προσπάθεια ιδιαιτέρα μέσα στις τάξεις εκείνων που εμφανίζονται ως αντίπαλοι του. Τους κομμουνιστές. Όσους εξ αυτών διατηρούν την αξιοπρέπεια τους ως πολίτες μιας πατρίδας.
Οι Ρώσοι θα παραμείνουν εθνικιστές διατηρώντας την ηγεσία του παγκοσμίου κομμουνισμού εις όφελος της πατρίδος τους. Οι Βιετκόνγκ με καθαρώς εθνικιστικά συνθήματα νικούν δύο πολέμους εναντίον Γάλλων και Αμερικανών. Εξ άλλου συντάσσονται με την Ρωσία και όχι με την γείτονα Κίνα με την οποία και συμπλέκονται αν και κομμουνιστές αμφότεροι, ακριβώς διότι τα συμφέροντα της πατρίδας τους (Βιετνάμ) είναι αντίθετα με τα της Κίνας. Αργότερα για τον ίδιο λόγο θα επιτεθούν στην Καμπότζη, την οποίαν και θα καταστήσουν υπόδουλο τους!!!
Τα Λατινοαμερικανικά  ερυθρά κινήματα, κτυπούν την εθνικιστική καρδιά των εξαθλιωμένων μαζών της Λατινικής Αμερικής, προτάσσοντας τον εθνικό τους εγωισμό έναντι του Αμερικανού εκμεταλλευτή των ή των ανδρεικέλων τους δικτατόρων.
Οι Κούρδοι του Ρ.Κ.Κ., Μαρξιστές στην ιδεολογία κάνουν σαφώς εθνικιστικό αγώνα με σαφή τα εθνικιστικά των κηρύγματα. Ο Σοσιαλιστής Μαντέλα ως «Εθνικιστής»  πολιτογραφήθηκε διεθνώς και το Σοσιαλ – Μαρξιστικό «Αφρικανικό Κογκρέσο» αγωνίσθηκε επί χρόνια πολλά για εθνικιστικούς σκοπούς.
Παντού, πλην της Ελλάδος και της Κύπρου, ο κομμουνιστής στήριξε εθνικιστικές θέσεις και προέταζε μέσα από τα Λενινιστικά –Μαρξιστικά του θεωρήματα έννοιες που έθιγαν βαθειά την εθνική συνείδηση, και υπερηφάνεια των λαών στους οποίους απευθύνετο και τούτο, πάντα μεν προς όφελος της ερυθράς του ιδεολογίας, αλλά μη περιφρονώντας δε τον εθνικισμό σαν μια φυσική κατάσταση των ανθρώπων τους οποίους και έπρεπε να προσεταιρισθεί.
Ορθώς λοιπόν πράττομεν και εμείς ως εθνικιστές. Το ζητούμενο είναι μέσω ποίας ιδεολογίας ο εθνικισμός μας διατηρών τα φυλετικά του γνωρίσματα (ημών ως Ελλήνων) και την απ’ αιώνων εθνική του παράδοση και κληρονομιά θα αξιοποιήσει όλα τα ανωτέρω; Σήμερα εθνικιστές υπάρχουν διάσπαρτοι σε όλες τις παρατάξεις και κόμματα ακόμη, όσον και εάν φαίνεται παράξενο, εάν αρκετά από τα κόμματα αυτά κάθε άλλο παρά εθνικούς σκοπούς υπηρετούν!
Το μεγάλο όμως και εγκληματικό λάθος ήταν, ότι στηρίχθηκε ο ελληνικός εθνικισμός σε ξένα ιδεολογικά πρότυπα, λαών με διαφορετική νοοτροπία και ψυχοσύνθεση. Οτιδήποτε και εάν γινόταν μετά απ’ αυτή τη κακή αρχή, θα ήταν ΛΑΘΟΣ και δεν θα οδηγούσε πουθενά, εφ’ όσον Έλληνες όντες ‘εβαρβαρίζαμε’. Το ελληνικό πρότυπο του ελληνικού εθνικισμού δεν υπηρετήθηκε ουσιαστικώς, διότι δεν υπήρξε. Διότι κανείς δεν σκέφθηκε ως Έλλην, αλλά ως συρόμενος οπαδός των πάσης μορφής Δυτικοευρωπαϊκών προτύπων ή σημερινών κινημάτων, κινήσεων, κομμάτων.

Τρίτη, 13 Δεκεμβρίου 2011

Η τακτική και σταδιακή αποδόμηση της Ελληνικής Ιστορίας.....

Στον βαθμό που αναπτύσσεται και εδραιώνεται η «αποδομητική» ιστορική σχολή, θα πρέπει να αναμετρηθεί και με το αγωνιστικό/ανταγωνιστικό στοιχείο των προεπαναστατικών και επαναστατικών χρόνων. Θα πρέπει να «απομυθοποιηθεί» το κρυφό σχολειό, η 25η Μαρτίου, η Τριπολιτσά, τα Ορλωφικά, η ίδια η «κλεφτουριά»…
…να αποσιωπηθούν ή να υποβαθμιστούν τα επαναστατικά γεγονότα τα οποία προηγούνται της Επανάστασης. Διότι αυτά ακριβώς καταδεικνύουν πως η αφετηρία της δεν ήταν αποκλειστικώς οι λόγιοι και η «γαλλική Επανάσταση».  Μια άλλη αποφασιστική συνιστώσα, υπήρξαν οι ένοπλες συσσωματώσεις των Ελλήνων, από τον Κροκόνδειλο Κλαδά, τον 15ο αι., έως τους Σουλιώτες, τους Μανιάτες, την κλεφτουριά. Κατ’ εξοχήν, δε οι Σουλιώτες καταλαμβάνουν κεντρικό ρόλο, εξ αιτίας του μακρόχρονου αγώνα τους, επί δύο αιώνες, ενάντια στους Τούρκους και της συμμετοχής τους στην Επανάσταση.
Η αποδομητική σχολή επιχειρεί, λοιπόν, να καταδείξει, αν χρειαστεί, και δια του βιασμού των ιστορικών στοιχείων, πως οι Σουλιώτες δεν ήταν τίποτε άλλο παρά πρωτόγονες φάρες, αλβανικής καταγωγής και γλώσσας, οι οποίες δεν διέθεταν κάποια εθνική ή έστω πρωτοεθνική συνείδηση. Αν το επιτύχει, τότε θα έχει προσθέσει ένα ακόμα λιθαράκι στο βασικό ιδεολογικό της πρόταγμα: ότι η εθνική συνείδηση είναι απούσα από τους Έλληνες πριν από την Επανάσταση, ενώ  το ελληνικό έθνος διαμορφώνεται, κυρίως, μέσω του κράτους. Οι Σουλιώτες «δεν είναι» Έλληνες, αλλά «εξελληνίζονται» επιγενέστερα!
Γι’ αυτό και είναι απαραίτητο να «απομυθοποιηθούν» και να διαστρεβλωθούν γεγονότα-σταθμοί στην ιστορία των Σουλιωτών, αλλά και στη νεώτερη ιστορική συνείδηση των Ελλήνων: Η αυτοπυρπόληση του Σαμουήλ στο Κούγκι δεν έγινε ποτέ. είναι αμφίβολο εάν ανατινάχτηκε η Δέσπω στου «Δημουλά τον Πύργο». προπαντός, ο χορός του Ζαλόγγου, όχι μόνο αποτελεί «εθνικιστικό μύθο», αλλά είναι πιθανό οι Σουλιώτισσες να έπεσαν στο βάραθρο σπρωγμένες από τους ίδιους τους Σουλιώτες πολεμιστές! 
Συνωστισμένοι στη Σμύρνη, συνωστισμένες στο Ζάλογγο!
στην συνέχεια παρατίθεται ο επίλογος του βιβλίου του Γιώργου Καραμπελιά, Συνωστισμένες στο Ζάλογγο, Οι Σουλιώτες, ο Αλή πασάς, και η αποδόμηση της ιστορίας.....

Δευτέρα, 12 Δεκεμβρίου 2011

Άρρωστοι σαδιστές - Ξεπουλάνε την χώρα, φέρνουν νέους φόρους!

Νέα απάτη, μετά το Μνημόνιο, το Μεσοπρόθεσμο και τα δήθεν «κουρέματα» (σημειώνεται ότι από τις αποφάσεις του Ιουλίου μέχρι σήμερα δεν έχει «κουρευτεί» ούτε ένα ευρώ) στήνεται σε βάρος της χώρα με τη νέα καραμέλα που ακούει στο όνομα  «δημοσιονομικός κανόνας».
Μια χώρα, λοιπόν της οποία μετά την εφαρμογή του Μεσοπρόθεσμου (το οποίο ήδη έχει καταρρεύσει μέσα στις στάχτες των χαμηλών εσόδων) το  έλλειμμα της γενικής  κυβέρνησης υπολογιζόταν ότι θα είναι 19,683 δισ. ευρώ ή 9% του ΑΕΠ, αλλά ήδη έχει προσεγγίσει το 10% , μία χώρα που ακόμα και όλα αν πήγαιναν «ρολόι» (μαθηματικά αδύνατον, αλλά λέμε…),  το 2015 το έλλειμμα γενικής  κυβέρνησης θα ήταν  αντίστοιχα 9,623 δισ. (ή 4,2% του ΑΕΠ που υπολογίζεται σε 227,5 δισ. για τότε στο Μεσοπρόθεσμο), θέλει έλλειμμα 0.5% το 2015! Αν είναι δυνατόν!
Και θα ψηφίσουν πλήρη εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας, για ένα στόχο που είναι πρακτικά ανέφικτος και ούτε καν θεωρητικά μπορεί να προσεγγιστεί για μία σειρά λόγους που είναι κυριολεκτικά αμείλικτοι: 
  • Η χώρα στερείται πλέον σχεδόν παντελώς βιομηχανικής βάσης. 
  • Το ευρώ και η έλλειψη εθνικής βιομηχανικής στρατηγικής προκάλεσαν σχεδόν ολοκληρωτική αποβιομηχάνιση της χώρας, που ούτως ή άλλως ουδέποτε φημιζόταν για την «βαριά» βιομηχανία της. Τι σημαίνει αυτό: Διαρκές έλλειμμα στο εμπορικό ισοζύγιο. Για να μειωθεί το έλλειμμα χρειάζονται αυξημένες εξαγωγές και μειωμένες εισαγωγές.
  • Οι εξαγωγές αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα καθώς οι παραγγελίες από το εξωτερικό είναι αδύνατον να εκτελεσθούν από πολλές εταιρείες, καθώς δεν γίνονται  δεκτές οι εγγυητικές επιστολές των ελληνικών τραπεζών πουθενά. Εδώ μπορεί να στρουθοκαμηλίζουμε, αλλά για όλο το χρηματοπιστωτικό σύστημα στο εξωτερικό η Ελλάδα έχει πτωχεύσει.
  • Οι εισαγωγές θα μειωθούν όταν θα αυξηθεί η εγχώρια παραγωγή. Πως; Όταν οι πατάτες Αιγύπτου έχουν την μισή τιμή από τις ελληνικές; Πέρα από  την αμείλικτη πραγματικότητα των αριθμών, υπάρχει και η κακή ψυχολογία. Μιλάμε για μια οικονομία που βρισκόταν σε κακή κατάσταση το 2009 και η κυβέρνηση που ακολούθησε για ιδιοτελείς, εκτιμούμε, σκοπούς, την εκτέλεσε κυριολεκτικά.
Σήμερα δεν υπάρχει οικονομική ψυχολογία. Κανείς δεν επενδύει ούτε ευρώ, αφού όλοι περιμένουν την έξοδο από το ευρώ και τότε το ευρώ θα είναι υπερπολύτιμο και με πολλαπλάσια αξία από την σημερινή από την στιγμή που βρίσκεται εκτός της εγχώριας  τραπεζικής γραμμής. Κανείς δεν περιμένει την σωτηρία, γιατί έχουν οι πάντες πιστέψει ότι δεν υπάρχει σωτηρία.
Και ως απάντηση σε όλα αυτά, η κυβέρνηση Παπαδήμου θέλει να βάλει πρόσθετους φόρους ή επιπλέον μείωση μισθών και συντάξεων για "να μειωθεί το έλλειμμα"! Οι άνθρωποι αν δεν ξέραμε ότι εργάζονται για αλλότριους προς τα εθνικά συμφέροντα σκοπούς, θα λέγαμε απλώς ότι είναι άρρωστοι σαδιστές…

Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2011

Ηθική Ηλιθιότητα ....

Πάμπολλοι είναι αυτοί, που χαρακτηρίζουν το σημερινό κοινωνικό και πολιτικό καθεστώς, ως φασιστική χούντα. Η οποία λειτουργεί ως εντολοδόχος του ναζιστικού καθεστώτος του 4ου γερμανικού Ράιχ.
Αλλά υπάρχουν κάποιοι, που αυτήν την πολύφωνη και πολύβουη πραγματικότητα, δεν μπορούν, μέσα στη δική τους ανίατη κώφωση και τύφλωση, να τη δουν και να την πιστέψουν.
Με αποτέλεσμα, παρά τα πολύμορφα βασανιστήρια, που υποφέρουν, ένα μέρος του εκλογικού κοπαδιού να επιμένουν να βελάζουν και να σέρνονται ξωπίσω απ’ τα καλοθρεμμένα μπουλντόγκ της εκάστοτε δολοφονικής εξουσίας.
Και έχουν από πάνω και το θράσος να μας λένε:
Δεν μπορούμε να μιλάμε για χούντα και φασισμό, αφού η σημερινή πολιτική πραγματικότητα προήλθε ύστερα από εκλογική διαδικασία.
Και δεν μπορούν να καταλάβουν αυτοί και οι πάτρωνές τους ότι μπορούν να λεηλατούν την τσέπη μας και τη ζωή μας, αλλά δεν μπορούν να λεηλατούν τη σκέψη μας και τη συνείδησή μας. Γιατί…
Μπορεί η σημερινή πολιτική κατάσταση να προέκυψε ύστερα από εκλογική διαδικασία, αλλά, στην πραγματικότητα, προέκυψε ύστερα από πολλαπλή εξαπάτηση του λαού.
Οπότε, στην προκειμένη περίπτωση, έχουμε να κάνουμε με χούντα απατεώνων. Οι οποίοι τα τανκς, που χρησιμοποίησε η χούντα του’67, για να καταλύσουν την ελευθερία του λαού, τα αντικατέστησαν με την πολύμορφη απάτη.
Και, για να γίνει καλύτερα αντιληπτή, όχι απλώς η ομοιότητα, αλλά και η υπέρβαση της τότε χούντας, απ’ το σημερινό καθεστώς, ας κάνουμε κάποιες συγκρίσεις:
Η χούντα έστειλε κάποιους στην εξορία. Ενώ το σημερινό καθεστώς στέλνει πάμπολλους νέους μας στην εξορία της ξενιτιάς.
Η Χούντα επιστράτευσε για τους αντιφρονούντες βασανιστήρια, ενώ το σημερινό καθεστώς επιβάλλει στη συντριπτική πλειονότητα του λαού βασανιστήρια, όχι μόνο οικονομικά, αλλά και ηθικά.
Αποτέλεσμα των οποίων είναι οι αθρόες αυτοκτονίες. Που στην πραγματικότητα είναι δολοφονίες. Πέρα απ’ το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η εταιρεία αυτή των εφιαλτών δολοφονεί συνολικά την Ελλάδα και συλλήβδην τους Έλληνες.
Είναι, λοιπόν, προφανές ότι για όλους τους παραπάνω λόγους και πολλούς άλλους, πως το σημερινό καθεστώς μετέβαλε τη δημοκρατία σε δημιοκρατία (=κράτος δημίων).
Με το ρεσιτάλ ληστρικών μέτρων, που πήραν σε βάρος του λαού. Προκειμένου να πληρώσουν στους τοκογλύφους εκείνα, που αυτοί και το σινάφι τους κατάκλεψαν.
Αλλά εκεί, που υπερέβαλε κάθε έννοια κακοήθειας το σημερινό καθεστώς είναι ο τρόπος είσπραξης του χαρατσιού, που επέβαλε για την ακίνητη περιουσία. Αφού το συνδύασε με τη διακοπή της παροχής του, τόσο απαραίτητου για την επιβίωση του λαού, ηλεκτρικού ρεύματος!
Και θα θέλαμε στο σημείο αυτό να διατυπώσουμε μια πολύ σεμνή, για την περίπτωσή τους, παρατήρηση:
Αξιότιμοι κύριοι, μιλάτε συχνά και κόπτεσθε για ηθική και δικαιοσύνη και ευνομία. Την ίδια στιγμή, που αποδεικνύετε έμπρακτα και κατά συρροήν πως όχι μόνο δικαιοσύνη και φιλότιμο και συνείδηση δεν διαθέτετε, αλλά ούτε τουλάχιστο κάποια ίχνη ντροπής!
Αφού συλλαμβάνεστε για πολλοστή φορά να κατατρύχεστε, όχι απλά από αναισθησία, αλλά απ’ το χειρότερο απ’ όλα τα νοσήματα, που είναι η ηθική ηλιθιότητα.
Κάποιοι, ωστόσο, δήμαρχοι, διαθέτουν όπως φαίνεται και συνείδηση και φιλότιμο. Γι’ αυτό και πήραν το μέρος του δήμου (= του λαού) και στάθηκαν απέναντι στο κράτος των δημίων.
Και απευθυνόμαστε στους υπόλοιπους αξιότιμους δημάρχους οι οποίοι τραμπαλίζονται ανάμεσα στη δικαιοσύνη και την ηθική ηλιθιότητα των πολιτικών πατρώνων τους και τους λέμε:
Το θέμα, στην προκειμένη περίπτωση, δεν είναι το ποιοι και με ποια κριτήρια θ’ απαλλαγούν απ’ το ηλεκτροκίνητο χαράτσι.
Αλλά το ότι το οποιοδήποτε χαράτσι δεν μπορεί να συνδυάζεται-για κανέναν πολίτη- με την διακοπή της παροχής του νερού ή του ηλεκτρικού ρεύματος. Που είναι κοινωνικά αγαθά αναπαλλοτρίωτα για τον οποιονδήποτε. Πάνω σ’ αυτό το θέμα θα πρέπει να πάρετε ξεκάθαρη θέση: Και ν’ αποδείξετε έμπρακτα, αν είστε με το κράτος του δήμου(=του λαού), ή με το κράτος των δημίων και την ηθική ηλιθιότητά τους.
Για να γνωρίζουν και οι δημότες ποια θέση θα πάρουν στις επόμενες εκλογές:
Ώστε να μην ξαναψηφίσουν δήμιους και ηλίθιους!…

Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2011

Κάποτε Υπήρχε και ΦΙΛΟΤΙΜΟ

1951. Η Ελλάδα προσπαθεί να μαζέψει τα κομμάτια της, καθώς έχει πρόσφατα βγει από τα ερείπια μιας πολυετούς εμπόλεμης κατάστασης που έχει σμπαραλιάσει τη χώρα.
Πρωθυπουργός, ο επονομαζόμενος «Μαύρος Καβαλάρης», ο Νικόλαος Πλαστήρας. Ένας άνθρωπος, τού οποίου ο πατριωτισμός, η ηθική αρετή και η εντιμότητα δύσκολα αμφισβητούνται, ακόμη κι από πολιτικούς αντιπάλους.
Το περίφημο εργοστάσιο ζυθοποιίας «ΦΙΞ», το οποίο βρισκόταν στην Λεωφόρο Συγγρού, δημοσιεύει αγγελία, ζητώντας οδηγό. Όπως ήταν φυσικό, οι υποψήφιοι που διεκδίκησαν την θέση, ήταν πολλοί.
Ο υπάλληλος τής «ΦΙΞ» που εξέταζε τις αιτήσεις, κάποια στιγμή κοιτάζει ερευνητικά, κάποιον από τούς υποψήφιους που βρισκόταν εκείνη την ώρα μπροστά του, με έναν τρόπο σαν να προσπαθεί να ξεδιαλύνει κάποιο μυστήριο.
Το επώνυμο που αναγράφεται στην αίτηση εργασίας, είναι «Πλαστήρας».
«Τον πρωθυπουργό τί τον έχετε;», ρωτά με μια ανάλαφρη και περιπαικτική διάθεση ο υπάλληλος.
Ο μεσόκοπος υποψήφιος, μ' ένα ύφος ντροπής και ταυτόχρονα μ' έναν χαμηλόφωνο τόνο, αναλαμβάνει να εξηγήσει:«Είναι αδελφός μου. Είναι όμως επιθυμία, δική μου και δική του, αν υπάρχει κάποιος καταλληλότερος για τούτη τη θέση, να μην σάς επηρεάσει η σχέση αυτή.».
Εσύ, τίμιε αναγνώστη, απλά κάνε την θλιβερή σύγκριση στο μυαλό σου, τού τότε και τού τώρα.
Υπενθυμίζεται, πως ο Νικόλαος Πλαστήρας, εκτός από τις υπηρεσίες του στην πατρίδα, πρόσφερε διακριτικά τον μισθό του σε άπορους και ορφανά παιδιά, ενώ ο ίδιος πέθανε πάμφτωχος. Άφησε πίσω του την «τεράστια» περιουσία, που αποτελούνταν από τα παράσημά του, 216 δραχμές, 10 δολάρια κι ένα σιδερένιο.κρεβάτι εκστρατείας. Ακόμη και το κουστούμι τής κηδείας του, ήταν προσφορά φίλου του.

2012:Πιο πίσω και από την χρεοκοπία του 1932!!!

γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος
Το 1932, όταν η Ελλάδα κήρυξε και επισήμως«χρεοστάσιο» (σ.σ. χρεοκοπία, δηλαδή...) τα πράγματα είχαν φτάσει στο σημείο που το 43% του προϋπολογισμού πήγαινε σε τόκους και χρεολύσια.
*
Αυτό ήταν και το καθοριστικό στοιχείο για την κήρυξη του «χρεοστασίου».
Με τους τόκους και τα χρεολύσια να έχουν φτάσει τότε σε δυσθεώρητα ύψη, η χώρα ήταν αδύνατον πλέον να αντεπεξέλθει σε ένα τέτοιο αβάσταχτο φορτίο.
Η χρεοκοπία ήταν, πλέον, γεγονός.
Μια χρεοκοπία που η πλουτοκρατία φρόντισε, φυσικά, τα βάρη της να τα φορτωθεί ο καθημαγμένος λαός. Και το φρόντισε διά των κομμάτων της, του Κόμματος των Φιλελευθέρων και του Λαϊκού Κόμματος.
Τα οποία λίγο αργότερα έφεραν στην εξουσία τον Μεταξά...
***
Από το όχι και τόσο... μακρινό 1932 ας έρθουμε στο τώρα. Ας έρθουμε στο 2012:
Με τον προϋπολογισμό για το 2012 που ψηφίζεται σήμερα το βράδυ
- και για την ψήφιση του οποίου έχει τεθεί θέμα κομματικής πειθαρχίας από όλους τους συμμετέχοντες στην κυβέρνηση Παπαδήμου - το ποσοστό των ετήσιων συνολικών δαπανών του κράτους που προορίζεται να πάει την ερχόμενη χρονιά στους τοκογλύφους ανέρχεται στο 52%!!!
Επαναλαμβάνουμε:
Το 52% των συνολικών δαπανών του προϋπολογισμού για το 2012 πηγαίνει σε τόκους και χρεολύσια!
*
Τα στοιχεία είναι αμείλικτα και παραδεδεγμένα, τόσο από τους συντάκτες του προϋπολογισμού, όσο και από τα κόμματα της συγκυβέρνησης του «μαύρου μετώπου» που θα τον καταστήσουν νόμο του κράτους.
Τι προκύπτει:
Σύμφωνα με τα - δικά τους - στοιχεία, στα δύο χρόνια εφαρμογής του πρώτου μνημονίου και με έναν προϋπολογισμό που έχει φτιαχτεί σύμφωνα με τις προδιαγραφές του επερχόμενου δεύτερου μνημονίου, το αποτέλεσμα είναι η Ελλάδα να γυρίζει σε καταστάσεις χειρότερες κι από εκείνες που επικρατούσαν προπολεμικά!
*
Στο πλαίσιο, δηλαδή, αυτής της πολιτικής - «υπερδεκαετούς» (!!) μάλιστα διάρκειας - που σηματοδοτεί ο προϋπολογισμός τους, Η Ελλάδα γυρίζει σε καταστάσεις χειρότερες κι από εκείνες που είχαν ως αποτέλεσμα να επέλθει στη χώρα η χρεοκοπία του 1932!
*
Τι, λοιπόν, ψηφίζουν σήμερα οι κύριοι του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΛΑ.Ο.Σ.;
Τι ψηφίζουν οι συγκροτούντες την κυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας» του κ. Παπαδήμου;
*
  1. Ψηφίζουν έναν προϋπολογισμό, ο οποίος επιβάλλει ότι από τα περίπου 170 δισ. ευρώ που θα είναι οι συνολικές δαπάνες για το 2012, τα περίπου 88,5 δισ. ευρώ (!!!) θα πάνε στους τοκογλύφους!
Να, επομένως, γιατί «δεν υπάρχουν» λεφτά για μισθούς, συντάξεις, για Παιδεία, Υγεία και Πρόνοια.
*
  1. Ψηφίζουν έναν προϋπολογισμό που προβλέπει ότι ενώ το σύνολο των εσόδων του κράτους θα είναι 54,5 δισ. ευρώ (εισηγητική έκθεση, σελ. 51), οι τοκογλύφοι θα εισπράξουν 88,5 δισ. ευρώ, δηλαδή ένα ποσό μεγαλύτερο κατά... 62% από όλα τα έσοδα του τακτικού προϋπολογισμού!
Να, επομένως, γιατί συνεχίζεται εσαεί ο φαύλος κύκλος των νέων δανείων, με τους νέους τόκους, με τα νέα χρεολύσια, που θα φέρουν νέα δάνεια, νέους τόκους κ.ο.κ.
*
  1. Ψηφίζουν έναν προϋπολογισμό που λέει ότι με βάση τις αποφάσεις της 26ης Οκτώβρη (για τις οποίες ο λαός θα πρέπει να... δοξολογεί τους Παπανδρέου, Σαμαρά, Καρατζαφέρη) ο ελληνικός λαός θα ζήσει με κομμένους μισθούς και κομμένες συντάξεις, με χαράτσια, με φόρους και χωρίς εργασιακά δικαιώματα, θα ζήσει στην ανεργία και τη φτώχεια, διότι ότι παράγεται (τώρα και στο μέλλον!) σε αυτόν τον τόπο «θα πρέπει» να πηγαίνει σε εγχώριους και ξένους δανειστές! Σε εγχώριους και ξένους ομολογιούχους. Στις τράπεζες και στους κεφαλαιοκράτες που «παίζουν» με το ελληνικό δημόσιο χρέος!
***
Αυτή είναι η κυβέρνηση Παπαδήμου και αυτή είναι η αποστολή που έχει αναλάβει.
Η αποστολή της δεν είναι τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από εκείνο που στη γλώσσα τους το έχουν βαφτίσει «ελεγχόμενη χρεοκοπία».
Στο πλαίσιο αυτής της «ελεγχόμενης χρεοκοπίας» ψηφίζουν έναν προϋπολογισμό που οδηγεί τον ελληνικό λαό πέρα κι από τη χρεοκοπία! Πέρα κι από την πτώχευση! Μας οδηγούν στον αφανισμό!
*
Στο πλαίσιο αυτής της «ελεγχόμενης χρεοκοπίας» (σ.σ.: «ελεγχόμενη» μόνο για τους κεφαλαιοκράτες), όπου ο μισός και πλέον προϋπολογισμός πηγαίνει σε τοκογλύφους, κερδοσκόπους, δανειστές και κάθε λογής «σωτήρες», ο ελληνικός λαός οδηγείται σε καταστάσεις πιο οδυνηρές κι από εκείνες του 1932!
*
Στο πλαίσιο αυτής της «ελεγχόμενης χρεοκοπίας» ο ελληνικός λαός
- αυτή είναι η αποστολή που ανέλαβε να φέρει σε πέρας η κυβέρνηση Παπαδήμου, αυτή είναι η αποστολή του «μαύρου μετώπου» ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - ΛΑ.Ο.Σ. -
οδηγείται στην ανεξέλεγκτη καταστροφή, στον πλήρη αφανισμό, στην απόλυτη χρεοκοπία!

Η Πολεμική Αεροπορία "οχυρώνει" το Καστελόριζο - Ειδικό rediness για το νησί...

Με την πρώτη σημαντική αλλαγή-προσθήκη, εδώ και χρόνια, σε ότι αφορά τον επιχειρησιακό σχεδιασμό  στην περιοχή γύρω από το Καστελόριζο (Μεγίστη), απάντησε η Πολεμική Αεροπορία στην πρόσφατη ‘υπερπτήση’ των δύο τουρκικών μαχητικών RF-4E σε ύψος μόλις 300 μέτρων επάνω από το νησί.
Η περιοχή του Καστελόριζου, παρά το γεγονός ότι είναι κρίσιμης σημασίας σε ότι αφορά την εθνική πολιτική, αλλά και την άσκηση δικαιωμάτων ελέγχου της Ελλάδας στην ανατολική Μεσόγειο (ΑΟΖ με Κύπρο), εν τούτοις για μια σειρά λόγων οι οποίοι δεν είναι του παρόντος να αναλυθούν, δεν αποτελούσε τμήμα των καθημερινών επισκέψεων των ελληνικών μαχητικών, ίσως και γιατί οι ελληνικές πολιτικές ηγεσίες έκριναν ότι ίσως η συχνή παρουσία ελληνικών μαχητικών θα αποτελούσε «μαγνήτη» για μαχητικά της Τουρκικής Αεροπορίας (ΤΗΚ), σε μια περιοχή η οποία έτσι ή αλλιώς, έχει ιδιαιτερότητες σε ότι αφορά τον γενικότερο αμυντικό σχεδιασμό της.
Μέχρι στιγμής την ίδια τακτική ακολουθούσε και η Τουρκική Αεροπορία, αλλά φάνηκε ότι πλέον ‘βάζει στο κάδρο’ και το Καστελόριζο αναγκάζοντας την Ελληνική Πολεμική Αεροπορία, να προσθέσει στην λίστα της άλλη μια περιοχή «υψηλού κινδύνου».
Τι σημαίνει «αλλαγή σχεδιασμού»: Σημαίνει ότι πλέον το Καστελόριζο δέχεται τις συχνές επισκέψεις των ελληνικών μαχητικών. Υπάρχει ειδικό readiness για το Καστελόριζο από την Κρήτη (F-16 Block 52+) και σε περίπτωση που εντοπιστούν τουρκικά μαχητικά στην περιοχή, τα ελληνικά απογειώνονται χωρίς καν να περιμένουν τα πρώτα να προσεγγίσουν το νησί. 
Έγινε αναπροσαρμογή σχεδίων, ειδικά ηλεκτρονικά συστήματα παρακολούθησης των τουρκικών επικοινωνιών, έχουν εγκατασταθεί στην ευρύτερη περιοχή και υπάρχει η σκέψη για μεταφορά αντιαεροπορικού συστήματος στο νησί το οποίο πέρα από τα MANPAD Stinger δεν διαθέτει κάτι άλλο.
Όλα αυτά γιατί "Γνωρίζουμε ότι είναι δύσκολο να τους απαγορεύσουμε να πετάνε επάνω από το νησί, σύμφωνα τουλάχιστον με τους νυν κανόνες εμπλοκής που εγκρίνει η πολιτική ηγεσία. Αλλά θέλουμε να γνωρίζουν ότι μπορούμε να τους κάνουμε την ζωή δύσκολη και κα νιώθουν την ανάσα μας" τόνιζε στο DefenceNet ανώτατο στέλεχος της Π.Α.
Πάντως σε ότι αφορά των Στρατό Ξηράς, όλες οι πληροφορίες που περιέρχονταν σε γνώση των ελληνικών υπηρεσιών και αφορούσαν επιχειρησιακά σχέδια προσβολής ελληνικών εδαφών, είτε αυτό θα συνέβαινε στην Θράκη είτε σε νησιά του Αιγαίου, το Καστελόριζο περιέχεται στα τουρκικά σχέδια ως βασικός στόχος. Είναι γεγονός ότι οι Τούρκοι θέλουν  να «τελειώνουν» με αυτή τη κουκίδα ελληνικής γης στην Ανατολική Μεσόγειο…

Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2011

Υποταγή της ΕΕ στο Δ' Ράϊχ

Ωμό, ψυχρό, αλαζονικό το πρωτοσέλιδο κύριο άρθρο της γερμανικής δεξιάς εφημερίδας «Ντι Βελτ» τη Δευτέρα. «Η Ευρώπη γίνεται γερμανικότερη» ο αυτάρεσκος τίτλος του. Κυνικό το περιεχόμενό του: «Πολιτικά η ιδέα της Μέρκελ δεν είναι χωρίς κίνδυνο. Οδηγεί πραγματικά σε μια διάσπαση όχι μόνο της νομισματικής ένωσης, αλλά της Ευρωπαϊκής Ένωσης συνολικά ... Η Μέρκελ έχει επίγνωση αυτών των κινδύνων. Αλλά τώρα έχει απομείνει η επιλογή ανάμεσα στην πανούκλα και στη χολέρα. Η κρίση έχει επιδεινωθεί δραματικά την περασμένη εβδομάδα. Ο μηχανισμός διάσωσης του ευρώ, ο EFSF, έχει σημειώσει εμφανείς απώλειες και τώρα πλέον δεν απέχει πολύ από το επίπεδο του σκουπιδιού» υπογραμμίζει. Και η «Βελτ» καταλήγει εκστασιασμένη από τη γερμανική ισχύ: «Τώρα κυβερνά την Ευρώπη το σκληρό χέρι της Μέρκελ»!
Κρίσιμη αυτή η εβδομάδα. Στη σύνοδο κορυφής της ΕΕ την Παρασκευή αναμένεται ότι το Βερολίνο θα επιβάλει τους όρους του για μια καθαρά πραξικοπηματική αλλαγή των συνθηκών της ΕΕ και της Ευρωζώνης, που θα θεσμοποιήσει τη γερμανοποίηση της Ευρώπης και τη μετατροπή των κρατών της σε υποτελείς επαρχίες του Τέταρτου Γερμανικού Ράιχ.
Ο Σαρκοζί υπέκυψε στους εκβιασμούς της Μέρκελ. Σε λόγο που εκφώνησε την Πέμπτη στην Τουλόν αποδέχθηκε τους γερμανικούς όρους πάνω στους οποίους θα ανασυγκροτηθεί η ΕΕ και η Ευρωζώνη, σημαντικότερος των οποίων είναι η απώλεια της οικονομικής κυριαρχίας κάθε χώρας που έχει αυξημένο έλλειμμα ή χρέος.
Η εκχώρηση της άσκησης της οικονομικής πολιτικής της στο Βερολίνο μέσω κάποιας επιτροπής της ΕΕ, που θα λειτουργεί ως προκάλυμμα για να σώζει τα προσχήματα της γερμανικής επικυριαρχίας. «Ο Σαρκοζί υποσχέθηκε την επανίδρυση της Ευρώπης με το χέρι της Γερμανίας» έγραφε προχτές στην πρώτη σελίδα της απογοητευμένη η ισπανική εφημερίδα «Ελ Παΐς».
Οι σοσιαλιστές αντιστέκονται στη Γαλλία, τουλάχιστον φραστικά, στην υποταγή της χώρας τους στο Τέταρτο Ράιχ. Ακόμα και ο υποψήφιος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ, ο οποίος ουδέποτε θεωρήθηκε αριστερός στους κόλπους των Γάλλων σοσιαλιστών. «Ποτέ δεν θα επιτρέψω να αποφασίσει για τα έσοδα και τα έξοδα ενός κυρίαρχου κράτους το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο εν ονόματι του συντονισμού της πολιτικής των προϋπολογισμών των κρατών της Ευρωζώνης» δήλωσε ο Ολάντ. «Μετωπική επίθεση εναντίον των ευρωπαϊκών σχεδίων της καγκελαρίου» χαρακτήρισε τις δηλώσεις του, εμφανώς δυσαρεστημένη, η «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε».
Η αριστερή πτέρυγα των Γάλλων σοσιαλιστών έχει πολύ πιο σκληρή αντιγερμανική στάση. «Η Ανγκελα Μέρκελ αποφάσισε να επιβάλει στην ΕΕ μια γερμανική τάξη. Καταστρέφει την Ευρωζώνη» δηλώνει στη «Μοντ» ο Γάλλος σοσιαλιστής βουλευτής Αρνό Μονμπούρ, ανερχόμενο αστέρι στη γαλλική πολιτική σκηνή και συνεχίζει: «Μιλάω για τον γερμανικό εθνικισμό που ξαναγεννιέται μέσα από την πολιτική τύπου Βίσμαρκ που ακολουθεί η Μέρκελ. Προκαλεί αναμέτρηση για να επιβάλει την κυριαρχία της ... Ήρθε η ώρα να συγκρουστούμε πολιτικά με τη Γερμανία και να υπερασπιστούμε τις αξίες μας» τονίζει.
Η εποχή αλλάζει. Η γερμανική κυβέρνηση, αφού οδήγησε όλες τις χώρες της Ευρωζώνης σχεδόν να μην είναι πλέον σε θέση να δανειστούν από τις ιδιωτικές τράπεζες με λογικά επιτόκια, τώρα απαιτεί να της παραδώσουν την οικονομική κυριαρχία τους για να τις «διασώσει». Ας μην έχουμε αυταπάτες. Σε πρώτη τουλάχιστον φάση, τόσο οι πολιτικές ηγεσίες όσο και οι οικονομικές ελίτ των χωρών της Ευρωζώνης είναι έτοιμες να υποκύψουν και να αποδεχθούν τους όρους του Βερολίνου.
Διαφωνούν οι λαοί της Ευρώπης όμως με αυτή την υποταγή. Πρώτα-πρώτα γιατί η παράδοση στο Τέταρτο Ράιχ φέρνει πείνα, μιζέρια, εξαθλίωση. Αν ισχύσουν οι γερμανικοί όροι, ευρώ θα σημαίνει δυστυχία. Οι πολίτες της Ευρώπης έχουν κάθε λόγο να αντιδράσουν στην καταβαράθρωση του βιοτικού τους επιπέδου και θα αντιδράσουν. Θα ανατρέψουν τις κυβερνήσεις συνεργατών των Γερμανών.
Γεωπολιτικές αλλαγές τεραστίων διαστάσεων κυοφορούνται στην Ευρώπη. Η στιγμή είναι κρίσιμη και για τις ΗΠΑ. Αποδείχθηκε ότι η Ευρωζώνη εδραίωσε τον γερμανικό έλεγχο ολόκληρης της Γηραιάς Ηπείρου και οδηγεί ταχύτατα στην εκπαραθύρωση των Αμερικανών, παράλληλα με την πλήρη περιθωριοποίηση των Άγγλων. Αν δεν υπονομεύσουν τώρα το ευρώ, Ουάσινγκτον και Λονδίνο παρά τα δημοσίως αντίθετα λεγόμενά τους, αύριο ίσως είναι πολύ αργά για τα συμφέροντά τους.

Κυριακή, 20 Νοεμβρίου 2011

Ιωάννης Βατάτζης και Εθνική Αξιοπρέπεια

γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας - Πολιτικός Επιστήμων
Μία ομάδα διανοητών και δημοσιογράφων επιχειρεί να μάς πείσει πόσο καλό πράγμα είναι η απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας. Συνιστούν  να είμαστε ευγνώμονες στην τρόικα που θα φέρει ξένους επιτρόπους στα υπουργεία μας για να μας κάνουν σωστούς Ευρωπαίους και να μας φέρουν τα φώτα τους. Φαίνεται ότι τα παπαγαλάκια της εξάρτησης και της υποτέλειας δεν θέλησαν ποτέ να διαβάσουν την ελληνική Ιστορία ή αν την διάβασαν , δεν μπόρεσαν να την καταλάβουν. Διότι στις πάμπολλες σελίδες αυτής της Ιστορίας υπάρχουν παραδείγματα Ελλήνων ηγετών που βρέθηκαν μεν σε δυσχερή θέση, αλλά δεν απώλεσαν την αξιοπρέπειά τους και δεν λησμόνησαν τα ιστορικά δικαιώματα και τις ιστορικές υποχρεώσεις του Έθνους μας….

Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2011

Ο εξαφανιζόμενος χριστιανισμός

Οι διώξεις των χριστιανών, τις οποίες σήμερα μπορεί να παρακολουθεί κανείς σε πολλές χώρες, αποκτούν απειλητικές διαστάσεις.
Σύμφωνα με τα δεδομένα της οργάνωσης προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Open Doors, οι οπαδοί της διδασκαλίας του Ιησού Χριστού είναι η μεγαλύτερη ομάδα θυμάτων των διώξεων για τις θρησκευτικές πεποιθήσεις τους. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των οργανώσεων προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σε διώξεις υποβάλλονται πάνω από 100 εκατομμύρια χριστιανοί.
Η νέα ετήσια έκθεση της Оpen Doors έχει ακριβώς τον τίτλο «Μάρτυρες του 2011 – βιβλίο για τις διώξεις των χριστιανών σήμερα». Ως οι πλέον διαδεδομένες περιπτώσεις δίωξης αναφέρονται οι διακρίσεις για τις θρησκευτικές πεποιθήσεις – απώλεια δουλειάς, κατοικίας, δυνατότητας συνέχισης της μόρφωσης, συγκέντρωσης για προσευχή, απόρριψη αίτησης για την κατασκευή ναού, εγγραφή θρησκευτικής οργάνωσης. Υπάρχουν και πλέον βάναυσα παραδείγματα διώξεων. Π.χ., κράτηση σε φυλακή για θρησκευτικές πεποιθήσεις, βασανιστήρια και ακόμα και φόνοι. Ανάμεσα στις χώρες, στις οποίες οι διώξεις των χριστιανών ήδη αποτελούν συνηθισμένη πραγματικότητα, στην έκθεση αναφέρονται οι ακόλουθες: Ερυθραία, Νιγηρία, Ινδία, Μαλαισία, οι χώρες του Μαγκρέμπ  και της περιοχής της Μέσης Ανατολής..
Για το γεγονός ότι στο σύγχρονο κόσμο αρχίζει η εποχή του δεύτερου κύματος διώξεων των χριστιανών, στη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία κάνουν δηλώσεις εδώ και μερικά χρόνια. Από το 2009 η Ρωσική Εκκλησία πρότεινε στον ΟΗΕ να εισαγάγει στη διεθνή νομική κυκλοφορία εξίσου με τις έννοιες ρατσισμός και αντισημιτισμός και την έννοια χριστιανοφοβία. Εφόσον οι διώξεις για θρησκευτικούς λόγους δεν πραγματοποιούνται μόνο στις χώρες, όπου οι χριστιανοί αποτελούν μειονότητα, αλλά ακόμα και στις ιστορικά φιλοχριστιανικές χώρες, λέει ο Διευθυντής του Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Ιλαρίων:
- Υπάρχουν δυνάμεις, όπως στον πολιτικό κόσμο, έτσι και στην κοινωνική συνείδηση, οι οποίες προσπαθούν να σβήσουν από τη μνήμη των ευρωπαίων τη μακραίωνη χριστιανική ιστορία τους. Π.χ., στη Μ. Βρετανία, η οποία, μπορούμε να πούμε, κατέχει την 1η θέση στην πολιτική δεοντολογία ανάμεσα στις δυτικές χώρες, σήμερα δεν θα βρείτε σε ελεύθερη πώληση, Χριστουγεννιάτικες κάρτες. Υπάρχουν κάρτες με πρωτοχρονιάτικες ευχές, όμως οποιαδήποτε αναφορά στα Χριστούγεννα θεωρείται εκτός πλαισίων πολιτικής δεοντολογίας. Υπήρξε περίπτωση, στην οποία σε υπάλληλο βρετανικής αεροπορικής γραμμής απαγορεύθηκε να φέρει σταυρό. Τα χριστιανικά σύμβολα εκδιώκονται από τα σχολεία δήθεν, για να μην προσβάλλονται τα αισθήματα των αλλοφρόνων ή των αθεϊστών.
Το Μάιο του 2011 στη συνεδρία της Ιεράς Συνόδου της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας υιοθετήθηκε ειδικό έγγραφο, στο οποίο η Ρωσική Εκκλησία όχι μόνο καταδίκασε τις διώξεις των χριστιανών, αλλά και κάλεσε την παγκόσμια κοινή γνώμη να προσέξει ιδιαίτερα αυτό το πρόβλημα και να εκπονηθούν από κοινού μέτρα για την καταπολέμηση της χριστιανοφοβίας.
Πηγή: η Φωνή της Ρωσίας’

Ο Γιούνκερ μόλις είπε το μεγαλύτερο ψέμα για το ελληνικό χρέος .... ή μήπως όχι;

“Ενδεχόμενη έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ θα ήταν ένα καταστροφικό σενάριο και αυτό γιατί σε μια τέτοια περίπτωση η Ελλάδα θα επέστρεφε σε μια δραχμή υποτιμημένη κατά 60%, ενώ τα χρέη της θα εξακολουθούσαν να είναι σε ευρώ” είπε ο Zαν Κλοντ Γιούνκερ σε συνέντευξή του προς την εφημερίδα General Anzeiger της Βόννης που δημοσιεύεται σήμερα.
Ωστόσο, δημοσιεύματα των Financial Times, Rueters, Wall Street Journal καθώς και εκθέσεις πανεπιστημίων και νομικών εταιριών επιβεβαιώνουν πως η Ελλάδα μπορεί να πληρώσει το χρέος της σε δραχμές με βάση το ισχύον δίκαιο και διαψεύδουν τον Γιούνκερ. Γιατί όμως ο πρόεδρος του Eurogroup δε λέει την αλήθεια;
Γιατί αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα ψέματα της ελληνικής κρίσης, σύμφωνα με το οποίο η χώρα αν επιστρέψει στη δραχμή θα καταστραφεί για το χρέος της το οποίο θα παραμείνει στο ευρώ. Το έχουν πει χωρίς ντροπή Έλληνες πολιτικοί και αξιωματούχοι της Τρόικας ώστε να τρομοκρατήσουν την Ελλάδα για να μη διανοηθεί να ασκήσει τα μεγαλύτερα δικαιώματα της, δηλαδή να προκαλέσει αναδιάρθρωση του χρέους της, μόνη της σβήνοντας ένα μεγάλο ποσοστό του ή να το αποπληρώσει σε δραχμές, μεταφέροντας τις απώλειες στις τράπεζες και όχι στους πολίτες.
Ωστόσο, αν η νέα κυβέρνηση συνεργασίας προχωρήσει τη συμφωνία της κυβέρνησης Παπανδρέου και μετατρέψει το δίκαιο που θεσπίζει τα ελληνικά ομόλογα από ελληνικό σε αγγλικό τότε το δικαίωμα αυτό θα έχει χαθεί και ο Γιούνκερ πλέον θα έχει πει την αλήθεια.
Πηγή: ‘XrimaNews’

Η Monde αναρωτιέται: «Έχει θέση στην Ευρώπη η Ελλάδα;»

Η γαλλική εφημερίδα Μοnde σε άρθρο της και επιχειρώντας να εξετάσει την υπόθεση Ελλάδα όχι από την αποκλειστική της οικονομική χροιά αλλά από αυτή του προσανατολισμού μιας χώρας διερωτάται «εάν τελικά η Ελλάδα είναι χώρα της Ευρώπης», τουλάχιστον μιας Ευρώπης που ο συντάκτης της  Μοnde έχει στο μυαλό του.
Αν και το άρθρο ξεκινά με μια δήλωση του πρώην Γάλλου προέδρου Βαλερί Ζισκάρ Ντ' Εστέν που είχε κάνει στις αρχές της δεκαετίας του ΄70 ότι «Δεν μπορούμε να κλείσουμε την πόρτα στον Πλάτωνα», θέλοντας να απεικονίσει με αυτόν το τρόπο την άμεση σχέση που έχει με τον αρχαίο πολιτισμό εντούτοις στη συνέχεια  παρατίθεται μια κυνική άποψη της  νεότερης  ελληνικής ιστορίας που ξεκινά με τη γένεση μιας μικρής αγροτικής χώρας, μιας χώρας που πέρασε πολέμους, διχασμούς, τη «Μεγάλη Ιδέα», την καταστροφή της Μικρός Ασίας, την πείνα της κατοχής, -παραβλέποντας βέβαια την αντίσταση στα βουνά της Αλβανίας κατά των μεραρχιών του Μουσολίνι ίσως γιατί οι Γάλλοι πολύ απλά δεν πρόβαλαν καμία ουσιαστική αντίσταση στις δυνάμεις του Άξονα- για να συνεχίσει μέχρι τη Μεταπολίτευση. 
Εκεί όμως που ο συντάκτης της Μοnde «κτυπάει διάνα» είναι στις αναφορές στο πελατειακό κράτος το οποίο δημιουργήθηκε και πάνω στο οποίο στηρίχθηκε το πολιτικό κατεστημένο.
«Μετά τη Μεταπολίτευση, ο ευρωπαϊκός δρόμος άνοιξε και πάλι» σημειώνουν ο αρθρογράφος, παραθέτοντας τις ισχυρές αντιρρήσεις αρκετών χωρών της τότε ΕΟΚ, αλλά και τη στήριξη του Βαλερί Ζισκάρ Ντ' Εστέν στην είσοδο της Ελλάδας στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες, το 1981.
Και μετά ήρθε το «μεγάλο πάρτι», ή αλλιώς η εποχή του Ανδρέα Παπανδρέου, τα πακέτα στήριξης από την Ευρώπη. «Ήταν η περίοδος που μπορούσε κανείς να δει σε κάθε ελληνικό χωριό ένα μαρμάρινο άγαλμα στους νεκρούς, όπως και ταμπέλες που ανέφεραν την κοινοτική συμμετοχή στη χρηματοδότηση» θυμάται ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Paris X-Nanterre, Γκι Μπιρζέλ.
Ήρθε και η εποχή μεγάλων μεταρρυθμίσεων, αλλά και μιας διφορούμενης εξωτερικής πολιτικής, λόγω και της γεωγραφικής θέσης της Ελλάδας. Η κοινή γνώμη, όπως αναφέρει η εφημερίδα, δεν ένιωσε ιδιαίτερα καλά με το βομβαρδισμό της Σερβίας το 1999 από το ΝΑΤΟ. «Ακόμα και σήμερα, η Αθήνα δεν αναγνωρίζει το Κόσσοβο και αρνείται στους γείτονες το όνομα “Μακεδονία"».
Και μετά ήρθε η διεύρυνση και η ευρωζώνη, για την οποία η εφημερίδα περιγράφει αναλυτικά τα ζητήματα που προέκυψαν με την είσοδο της Ελλάδας σε αυτήν.
«H Κομισιόν και η ΕΚΤ έδωσαν το πράσινο φως για την είσοδο της Ελλάδας στην Ευρωζώνη» θυμάται ο Ντιντιέ Ρέιντερς, υπουργός Οικονομικών του Βελγίου, σημειώνοντας την πολιτική σημασία που είχε η είσοδος και της Ελλάδας στο ενιαίο νόμισμα.
Στη συνέχεια γίνεται αναφορά στον ιστορική ευθύνη που έπαιζε ή έπρεπε να παίζει η Ευρώπη στην προσπάθειά της να εντάξει στους κόλπους της και χώρες του πρώην Ανατολικού Μπλοκ. Επιπλέον εκφραζόταν η θέση ότι μια χώρα της οποίας το ΑΕΠ εκπροσωπεί μόλις το 2% με 3% του ΑΕΠ της ευρωζώνης δεν θα δημιουργούσε πρόβλημα...
Ήταν η εποχή της αισιοδοξίας, γράφει η εφημερίδα, η οποία συνεχίστηκε με αποκορύφωμα τον θρίαμβο στο Euro 2004 και την επιτυχία των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας.
Και μετά, ήρθε η απόφαση του νέου υπουργού Οικονομικών Γιώργου Αλογοσκούφη να κάνει «απογραφή», η οποία άλλαξε εντελώς τα δημοσιονομικά δεδομένα. Όλα ξαφνικά τα νούμερα ήταν λάθος... «Όπως ο Δίας μεταμορφώθηκε σε ταύρο για να απαγάγει την Ευρώπη, έτσι και η Ελλάδα είχε πει ψέματα» γράφει η εφημερίδα.
Και μετά άρχισε ο κατήφορος με σημείο αφετηρίας την ακρωτηριασμένη Αφροδίτη της Μήλου στο εξώφυλλο γερμανικού περιοδικού...
Το κλίμα στην Ελλάδα έχει πλέον αλλάξει και η περίφημη τρόικα είναι για τη χώρα μια μετενσάρκωση του Ναζισμού. Η βία επανέκαμψε στους δρόμους της Αθήνας. «Οι εποχές που τα δεινά των Ελλήνων συγκινούσαν τον Σατωβριάνδο και τον Λόρδο Βύρωνα είναι πολύ μακρινές» γράφουν χαρακτηριστικά οι συντάκτες της γαλλικής εφημερίδας.
Και μιλώντας για εφημερίδες: με όλα αυτά που συμβαίνουν, η βρετανική Daily Telegraph έφτασε να γράψει ότι «θα ήταν καλή ιδέα να γίνει ένα πραξικόπημα στην Αθήνα, για να έχει κανείς μια καλή αφορμή να διώξει την Ελλάδα από την Ε.Ε.»
Παρόλα αυτά το ερώτημα παραμένει για τη Μοnde: Έχει μια τέτοια Ελλάδα θέση στην Ευρώπη; Βέβαια η Μοnde συνταυτίζει την ΕΕ με την Ευρώπη για να θέσει αυτό το απατηλό ερώτημα. Γιατί η Ευρώπη δεν είναι η ΕΕ και η ΕΕ δεν είναι η Ευρώπη. Και φυσικά είτε το θέλουν είτε όχι, η Ελλάδα με τις όποιες αδυναμίες της πάντα ιστορικά όριζε την Ευρώπη.

Σε ένα πλανητικό σύστημα πρωταρχική σημασία έχει τί κάνει ο ήλιος, όχι οι δορυφόροι

Για πρώτη φορά από το ξέσπασμα τις κρίσης, οι δηλώσεις Μέρκελ, Σαρκοζί ως προς την αντιμετώπιση της είναι εκ διαμέτρου αντίθετες καθώς ο Γάλλος Πρόεδρος επιζητεί, πλέον, την άμεση συμμετοχή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στην ενίσχυση του EFSF έχοντας κατανοήσει πως οτιδήποτε άλλο δε θα πετύχει, ενώ η Γερμανίδα Καγκελάριος αρνείται κατηγορηματικά αυτό το ενδεχόμενο αφήνοντας την ευρωζώνη να απειλείται με κατάρρευση.
Ο Νικολά Σαρκοζί αντιμετωπίζει την πίεση των αγορών στην πόρτα της Γαλλίας και τον άμεσο κίνδυνο η χώρα του να εκτροχιαστεί δημοσιονομικά και χρηματοπιστωτικά καθώς τα spread των γαλλικών έναντι των γερμανικών ομολόγων έχουν εκτοξευτεί σε ευρωπαϊκό ιστορικό υψηλό επίπεδο κάτι που σημαίνει πως η ευρωζώνη αυτή τη στιγμή παρουσιάζει χρηματοπιστωτική και νομισματική απόκλιση στην 'καρδιά της', με τις αγορές να δείχνουν πως όπως είναι σήμερα δομημένη δεν ταιριάζει ούτε στην Γαλλία.
Ήδη η αύξηση του κόστους δανεισμού της Γαλλίας έναντι αυτού της Γερμανίας κατά 200 μονάδες βάσης λειτουργεί ως φρένο ανταγωνιστικότητας για την πρώτη αφού προκειμένου να δει την οικονομία της να συγκλίνει με τη Γερμανική θα πρέπει, πλέον, να προχωρά σε εσωτερική υποτίμηση ανάλογου μεγέθους με την αύξηση των spread.
Μπορεί να μην το παραδέχεται κανείς αλλά η Γαλλία ξεκίνησε ήδη την προσπάθεια εσωτερικής υποτίμησης με την ανακοίνωση των νέων μέτρων και οι αγορές το έχουν αντιληφθεί.
Αν η Γαλλία είχε ως νόμισμα της το φράγκο σήμερα θα προχωρούσε σε υποτίμηση.
Με τη Γερμανία, αντίθετα, να ανακοινώνει μέτρα ενίσχυσης της οικονομίας της, η οποία ήδη βρίσκεται στην καλύτερη φάση της των τελευταίων 20 ετών και να προσλαμβάνει κεφάλαια και ρευστότητα από παντού, ο ρόλος της στην κρίση μοιάζει με εκείνον μιας μαύρης τρύπας που καταβροχθίζει οτιδήποτε βρίσκεται γύρω της και στο τέλος καταρρέει από την ίδια τη βαρύτητα της.
Η Γερμανία κρατά τα επιτόκια του ευρώ σε εντυπωσιακά υψηλότερα επίπεδα από τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία ενώ μεσούσης της ευρωπαϊκής κρίσης ο πρώην διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας, Ζαν Κλοντ Τρισέ, είχε προχωρήσει σε αύξηση των επιτοκίων για να εμποδίσει την αύξηση πληθωριστικών πιέσεων στη Γερμανία, στερώντας την ευρωπαϊκή περιφέρεια από το ελάχιστο οξυγόνο που της είχε απομείνει και εκπλήσσοντας αρνητικά ολόκληρο τον κόσμο και μαζί με αυτόν τις αγορές που ενέτειναν την επίθεση τους στο ευρώ.
Όσο η κρίση οξύνεται τόσο η Γερμανία λειτουργεί ως ασφαλής παράδεισος για επενδυτικά και αποταμιευτικά κεφάλαια ενώ τα επιτόκια κρατικού δανεισμού της μειώνονται κάνοντας το δανεισμό της φθηνότερο και το κόστος χρηματοδότησης των ελλειμμάτων και των δημοσιονομικών της αναγκών σχεδόν μηδενικό. Καθώς η Γερμανία αναπτύσσεται και πληθωρίζεται από το ξέσπασμα της ελληνικής κρίσης και μετά, εκμεταλλευόμενη την οικονομική και νομισματική αστάθεια προς όφελος της, στην πραγματικότητα προκαλεί ανατίμηση του ευρώ επιδεινώνοντας τη δημοσιονομική και οικονομική θέση όλων των υπολοίπων ευρωπαϊκών κρατών.
“Για να γίνει αυτό κατανοητό αρκεί κανείς να δει το ευρώ όχι ως ενιαίο νόμισμα αλλά ως ένα καλάθι νομισμάτων συνδεδεμένων με σταθερή ισοτιμία μεταξύ τους έτσι που κανένα να μην μπορεί να υποτιμηθεί ή να ανατιμηθεί έναντι του άλλου. Η αύξηση των επιτοκίων στην οποία προέβη ο Τρισέ κάτω από την πίεση της Γερμανικής Κεντρικής Τράπεζας σε συνδυασμό με την ήδη υπάρχουσα ευρωπαϊκή κρίση και την παράλληλη ανάπτυξη της Γερμανίας σε μία φάση που τα περισσότερα απ' τα υπόλοιπα κράτη της ευρωζώνης δεινοπαθούσαν οικονομικά, προκάλεσε αυξητικές πιέσεις στο μάρκο και πτωτικές πιέσεις στα περισσότερα απ' τα νομίσματα των υπολοίπων κρατών. Έτσι την ώρα που κράτη όπως η Ελλάδα, η Ιρλανδία, η Ισπανία, η Ιταλία, η Αυστρία, η Γαλλία κλπ προσπαθούν να λάβουν δημοσιονομικά μέτρα για να προκαλέσουν εσωτερική υποτίμηση 'προσομοιώνοντας' μία πραγματική νομισματική υποτίμηση, η Γερμανία, εξυπηρετώντας τα δικά της και μόνο συμφέροντα , προκαλεί ανατίμηση στο μάρκο αναγκάζοντας τα υπόλοιπα κράτη να προβούν σε ακόμη μεγαλύτερη υποτίμηση προκειμένου να αντέξουν στο περιβάλλον του ευρώ.
Αυτό που αρνούνται να δουν οι πολιτικοί, εντός και εκτός Ελλάδας, είναι πως μία νομισματική ένωση μοιάζει με ένα σύστημα πλανητών όπου οι δορυφόροι κινούνται γύρω από τον ήλιο ακολουθώντας την πορεία του, με τον ήλιο να είναι εν προκειμένω το μάρκο και τους δορυφόρους τα νομίσματα των υπόλοιπων κρατών της ευρωζώνης. Καθώς ο ήλιος κινείται προς μια κατεύθυνση μέσα στο διάστημα οι δορυφόροι του δεν έχουν άλλη επιλογή από το να τον ακολουθούν αφού τους έλκει το μαγνητικό του πεδίο. Αν ο ήλιος οδεύει προς μία κατεύθυνση καταστροφική για κάποιους απ' τους δορυφόρους του τότε αυτοί είναι μοιραίο να καταστραφούν εκτός και αν καταφέρουν να ξεφύγουν από τη μαγνητική του έλξη.
Αν το ευρώ ήταν πλανητικό σύστημα μία σειρά χωρών μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα θα είχαν ήδη καταστραφεί. Αυτό γιατί η Γερμανία κινείται προς την κατεύθυνση που την εξυπηρετεί αδιαφορώντας παντελώς για το γεγονός πως μεταφέρει μαζί της μια ολόκληρη ένωση σε εχθρικό περιβάλλον.
Αυτό ακριβώς συνέβη στη νομισματική κρίση των αρχών της δεκαετίας του '90 όταν μία σειρά κρατών που μοιράζονταν τον ίδιο νομισματικό μηχανισμό με 'ήλιο' το μάρκο και δορυφόρους τα εθνικά νομίσματα αναγκάστηκαν να προβούν σε υποτίμηση με την Ιταλία και τη Βρετανία να ωθούνται έξω από αυτόν και με το μηχανισμό να καταρρέει υπό το αδιάφορο βλέμμα της Γερμανίας.”
Από το ξέσπασμα της κρίσης υποστηρίχθηκε πως: η Γερμανία δε θα βοηθήσει ουσιαστικά την ευρωζώνη, μέχρις ότου απειληθεί η Γαλλία και πως ακόμη και τότε είναι ικανή να επιλέξει την κατάρρευση της νομισματικής ένωσης με τη σημερινή της μορφή και τη μεταμόρφωση της σε αυτό που ταιριάζει καλύτερα στην ίδια από το να πράξει αυτό που επιτάσσει ο ρόλος της και να αναλάβει τις ευθύνες της.
Αξίζει να θυμηθούμε πως στην υπογραφή του πρώτου Μνημονίου το ΔΝΤ είχε απαιτήσει απ' την Ελλάδα να προβεί σε εσωτερική υποτίμηση μεγαλύτερη του 20% και στην αναθεώρηση του πρώτου τριμήνου του 2011, μετά από περικοπές μισθών, συντάξεων και την αύξηση των άμεσων και έμμεσων φόρων ,το ΔΝΤ διαπίστωσε πως η Ελλάδα είχε προβεί σε εσωτερική 'ανατίμηση' και έπρεπε να κάνει, πλέον, ακόμη μεγαλύτερη υποτίμηση σε σχέση με την αρχή της κρίσης.
Πρέπει να γίνει κατανοητό πως εντός νομισματικού συστήματος πρωταρχική σημασία έχει τί κάνει ο ήλιος του και όχι το τί κάνει ένας δορυφόρος. Η αδυναμία κατανόησης αυτής της αρχής είναι που κάνει τους πολιτικούς να αποτυγχάνουν σε όλες τους τις μέχρι στιγμής σχετιζόμενες με την κρίση προβλέψεις κάτι που συμβαίνει τόσο στην Ελλάδα όσο και σε όλες τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες. Όσο η Γερμανία ακολουθεί μία πολιτική ανατίμησης του 'μάρκου' τόσο αυξάνεται η υποτίμηση στην οποία πρέπει να προβούν οι υπόλοιπες χώρες προκειμένου να κρατήσουν σταθερή ισοτιμία με αυτό.
Δεν είναι η Ελλάδα που διαλύει τη νομισματική ένωση γιατί απλούστατα δεν έχει τη δύναμη να το κάνει. Αυτό που μπορεί να κάνει με την αποτυχία της να παραμείνει εντός αυτής, είναι να αναδείξει την αδιαφορία και την απροθυμία της Γερμανίας να διατηρήσει την ευρωζώνη στην υπάρχουσα μορφή της.
Φαίνεται, ωστόσο, πως η ώρα μηδέν, αυτή της επίθεσης των αγορών στη Γαλλία που προβλέφθηκε από το ξέσπασμα της κρίσης έχει φτάσει. Και αν η ιστορία είναι καλός σύμβουλος τώρα η πίεση του Γάλλου Προέδρου στην Μέρκελ θα κλιμακωθεί και η Γερμανίδα Καγκελάριος θα λάβει μέτρα για να στηρίξει το μεγαλύτερο σύμμαχο της. Πριν είκοσι χρόνια, ωστόσο, η Γερμανική Κεντρική Τράπεζα είχε εμποδίσει τη Γερμανία να σώσει την τότε ευρωπαϊκή νομισματική ένωση. Μένει να δούμε αν θα κάνει το ίδιο και τώρα που αυτά που διακυβεύονται είναι πολύ περισσότερα.
Πηγή: ‘XrimaNews’

Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2011

Ελληνικό Μανιφέστο Αντίστασης Κατεχόμενων Ελλήνων

“Αγανακτισμένοι και κατεχόμενοι Έλληνες, συμμαχητές και συμμαχήτριες,
Η μάχη είναι δύσκολη. Κι ο αντίπαλος έχει υπεροπλία σε όπλα, χρήμα και παραπλανητικές τακτικές. Αλλά θα βασιστούμε στην άγνοια κινδύνου και το αδούλωτο φρόνημα. Και στις δύσκολες στιγμές θα κοιτάμε πίσω για να πάρουμε κουράγιο. Από τις πολεμικές ιαχές του Λεωνίδα. Από την Πολιτεία του Πλάτωνα. Από την στρατηγική του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Από τον ηρωισμό του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου. Από το θάρρος του Καραϊσκάκη. Από την εντιμότητα του Καποδίστρια. Από την ορμή του Παύλου Μελά. Από την ευρύτητα πνεύματος του Δραγούμη. Από τη διδασκαλία του Μακαριστού Χριστόδουλου. Από το ΟΧΙ του Μεταξά. Και θα νικήσουμε!!!
Μέχρι να τα καταφέρουμε η συζήτηση περί κομμάτων είναι δευτερεύουσα και παρελκυστική. Όταν αναπνεύσουμε ξανά αέρα ελευθερίας, τότε και μόνο τότε αξίζει να δομήσουμε καινούριο πολιτικό σύστημα και να αναπτύξουμε τις διαφορετικές μας απόψεις για τα επιμέρους ζητήματα. 
Τότε θα έχει αξία η ίδρυση μίας νέας εθνικής, κοινωνικής, λαϊκής δύναμης. Μακριά από Στοές, Λέσχες και κολλέγια εκκολαπτόμενων ηγετών. Μίας δύναμης που θα μάχεται για τη Σημαία και το Σταυρό, όχι για το Γνώμονα και το Διαβήτη. Μίας δύναμης που θα εκφράσει, επιτέλους, όσους από εμάς πιστεύουμε στο έθνος, την κοινωνική δικαιοσύνη, την καλλιέργεια της εθνικής παιδείας ως δομικό στοιχείο του Κράτους, τον ελληνικό πολιτισμό και τα ατομικά δικαιώματα.
Συμμαχητές και συμμαχήτριες,
Η Ελλάδα, χρειάζεται αγώνες. Αγώνες στην πρωτοπορία των οποίων, δεν μπορούν να βρίσκονται οι ξεπλυμένες προσωπικότητες του παλιού καθεστώτος, δεν μπορούν να βρίσκονται οι κάθε είδους φθαρμένοι και διαπλεκόμενοι «επώνυμοι», αλλά οι ανώνυμοι Έλληνες, όπως κάθε φορά πρωτοστατούν τα ανώνυμα νιάτα της πατρίδας μας.”

Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου 2011

Goldman Sachs: Ο κοινός σύνδεσμος Παπαδήμου, Μόντι, Ντράγκι

Τι κοινό έχουν ο Λουκάς Παπαδήμος, ο Μάριο Μόντι και ο Μάριο Ντράγκι; Ανήκει ο καθένας σε...διαφορετικό επίπεδο, σε αυτό που έχει ονομαστεί ευρωπαϊκή «κυβέρνηση Sachs», όπως αποκαλύπτει η γαλλική εφημερίδα Le Monde.
Η τράπεζα αμερικανικών συμφερόντων, έχει υφάνει ένα δίκτυο επιρροής στην Ευρώπη για την προώθηση των συμφερόντων της.
  • Πρώτος τη τάξη είναι χωρίς αμφιβολία ο Μάριο Ντράγκι, πρώην αντιπρόεδρος της Goldman Sachs για την Ευρώπη μεταξύ 2002 και 2005. Ήταν ο βασικός εταίρος με τομές ευθύνης «τις επιχειρήσεις και τις κυρίαρχες χώρες». Δηλαδή μια από τις αποστολές του ήταν να πουλήσει χρηματοοικονομικά προϊόντα «swap», με την απόκρυψη ενός μέρους του κυρίαρχου χρέους, επιτρέποντας έτσι να «φτιασιδωθούν» τα ελληνικά στοιχεία.
  • Δεύτερος είναι ο Μάριο Μόντι, εντολοδόχος πρωθυπουργός της Ιταλίας, διεθνής σύμβουλος από το 2005.
  • Τρίτος τη τάξη ο «δικός μας» Λουκάς Παπαδήμος, κεντρικός τραπεζίτης της χώρας από το 1994 έως το 2002, ο οποίος συμμετείχε στην επιχείρηση «μαγειρέματος» των ελληνικών λογαριασμών από τη Goldman Sachs.
  • Και ο διαχειριστής του δημόσιου χρέους είναι ο Πέτρος Χριστοδούλου, πρώην επιχειρηματίας, νυν επικεφαλής του Οργανισμού Διαχείρισης του Δημόσιου Χρέους - ΟΔΔΗΧ.

Τα άλλα δυνατά ονόματα είναι ο Otmar Issing πρώην πρόεδρος της Bundesbank, o Jim O’Neil εφευρέτης του όρου BRICS (το Ειδικό Χρηματοδοτικό Χρεώγραφο, το οποίο αντιπροσωπεύει την εσωτερική λογιστική μονάδα, αλλά και το συναλλαγματικό διαθέσιμο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου), ο πρώην πρόεδρος της Goldman Sachs εξωτερικού Peter Sutherland που έπαιξε σημαντικό ρόλο στη διάσωση της Ιρλανδίας και τέλος ο Paul Deighton γενικός διευθυντής της οργανωτικής επιτροπής των Ολυμπιακών αγώνων τους Λονδίνου 2012.
Το δίκτυο επιρροής έχει χάσει την αποτελεσματικότητά του, αλλά η κρίση δίνει μια ευκαιρία στη Goldman Sachs να εξασκήσει την επιρροή της. Η ατζέντα με τα ονόματα, καλόν είναι να υπάρχει, αλλά δεν αρκεί λόγω της πολυπλοκότητας του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος. Το παιχνίδι έχει αλλάξει και οι ευρωπαίοι πελάτες της Goldman Sachs ζητούν ένα μίνιμουμ ηθικής. Και είναι η «συσκευασία» που τραυματίζει την εικόνα. Γι’ αυτό το λόγο η τράπεζα θέλει να πλασάρει τους ανθρώπους της, χωρίς να «πέσουν οι μάσκες». Έτσι ποτέ δεν αναφέρεται η σχέση τους, είτε όταν δίνουν συνεντεύξεις είτε όταν αναλαμβάνουν επίσημες αποστολές. ( π.χ. ο Μπαρόζο είχε αναθέσει στο Μάριο Μόντι το 2010 να συντάξει μια μελέτη για την ευρωπαϊκή κοινή αγορά).

Ο Μάριο Ντράγκι δήλωσε ότι δεν είχε καμιά σχέση με το μαγείρεμα των ελληνικών στοιχείων που είχε ενορχηστρώσει, δύο χρόνια πριν την ανάληψη των καθηκόντων του, η Goldman Sachs. Παραιτήθηκε ένα χρόνο πριν τη μεταπώληση του εν λόγω «swap» στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας, τη μεγαλύτερη εμπορική τράπεζα της χώρας, η οποία διοικούνταν από τον υπάλληλο της Goldman Sachs: τον κ. Πέτρο Χριστοδούλου, υπεύθυνο σήμερα του Οργανισμού Διαχείρισης του Δημόσιου Χρέους.