‘Οι εθελόδουλοι κατά της Ιστορίας’

Είναι καλύτερα να έχεις μια έξυπνη κόλαση παρά έναν ηλίθιο παράδεισο. Αυτό όμως που κανένας λαός και κανένας πολιτισμός δεν ανέχτηκε είναι μια ηλίθια κόλαση….. Βίκτωρ Ουγκώ

Άρθρο του Μενέλαου Γκίβαλου

Καταπάτησαν και ευτέλισαν το Σύνταγμα, εκχωρώντας την εθνική κυριαρχία και τον εθνικό πλούτο της χώρας στους δανειστές, μέσα από την επαίσχυντη «δανειακή σύμβαση» και τα Μνημόνια. Μετέτρεψαν την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ σε «αγέλη» απειλούμενων και εκβιαζόμενων βουλευτών, που καλούνται κάθε φορά να υπογράψουν και να νομιμοποιήσουν την καταστροφή της χώρας.

Εξαπάτησαν, περιφρόνησαν, περιύβρισαν το λαό, οδήγησαν στην απόγνωση τους πολίτες, για να καταστείλουν κάθε αντίδραση, κάθε διαμαρτυρία. Κι όμως, για όλα φταίνε οι άλλοι... Οι πολιτικοί αντίπαλοι, η κοινωνία, το «σπάταλο κράτος», οι υπάλληλοι, οι συνταξιούχοι...

Δεν ενοχοποιούνται, όμως, μόνο αυτοί, για να θεωρηθούν οι σημερινοί υποτελείς της τρόικας και του ΔΝΤ «αθώες περιστερές», που θυσιάζονται για τη «σωτηρία» της πατρίδας. Σύμφωνα με την πρόσφατη, «ραφιναρισμένη» προπαγανδιστική γραμμή, ένοχος είναι η ίδια η Ιστορία· είναι όλες οι κυβερνήσεις· όλες οι ηγετικές προσωπικότητες της Μεταπολίτευσης... Αυτοί συσσώρευσαν τα χρέη, αυτοί διαμόρφωσαν τη στρεβλή παραγωγική δομή της χώρας... Πρώτος, μάλιστα, στον κατάλογο των «ενόχων» βρίσκεται ο Ανδρέας Παπανδρέου, που απετέλεσε, άλλωστε, ιστορικά τον κοινό εχθρό όλων των ξενόδουλων και νεοφιλελεύθερων δυνάμεων του πολιτικού φάσματος της χώρας...

Είναι φυσικό οι σπιθαμιαίες πολιτικές οντότητες, οι οποίες κυριολεκτικά παρέδωσαν τη χώρα και την κοινωνία στους οικονομικούς και πολιτικούς δυνάστες μας, να απορρίπτουν ακόμα και το πρόσφατο ιστορικό παρελθόν. Αποφεύγουν με τον τρόπο αυτό τις συγκρίσεις. Έχοντας υιοθετήσει το νεοφιλελεύθερο πρότυπο και τις «αξίες» του, ακολουθούν το μονόδρομο της «κοινωνίας της ζούγκλας». Άλλωστε, το νεοφιλελεύθερο πρότυπο είναι μια «θρησκεία», με «Ευαγγέλιό» της το Μνημόνιο... Ότι αποκλίνει από τη λογική του αποτελεί ιστορικό λάθος...

Για την επιστήμη της Ιστορίας, κάθε περίοδος της κοινωνικής και της πολιτικής εξέλιξης θα πρέπει να αναλύεται και να κατανοείται μέσα από τις πραγματικές ιστορικές συνθήκες της εποχής της, την ιστορική κουλτούρα και τα ιδεολογικά ρεύματα που κυριάρχησαν κατά την υπό εξέταση περίοδο. Ποια ήταν άραγε η Ελλάδα των αρχών της δεκαετίας του 1980; Μια οικονομία σε βαθιά κρίση, μια κοινωνία με περιορισμένα εισοδήματα, χωρίς κοινωνικούς θεσμούς, χωρίς εθνικό σχέδιο και στόχους.

Κανένας δεν μπορεί να αγνοήσει ότι, λόγω αυτής της πολύπλευρης κρίσης, η παράταξη της ΝΔ κατέρρευσε κυριολεκτικά και παρέδωσε στην πράξη την εξουσία στο ΠΑΣΟΚ. Κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει το τεράστιο, το στρατηγικής σημασίας  θεσμικό έργο των πρώτων ετών της δεκαετίας του 1980 – Τοπική Αυτοδιοίκηση, συνδικαλισμός, πανεπιστήμια, ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα. Όσο για την εθνική στρατηγική και την υπεράσπιση της εθνικής ανεξαρτησίας, η σύγκριση με τις επιλογές της περιόδου αυτής προκαλούν θλίψη για το σημερινό κατάντημα της χορείας των εθελόδουλων...

Ασφαλώς υπάρχουν σημαντικές ευθύνες για το ότι οι θεσμοί δεν λειτούργησαν αποτελεσματικά· για το ότι οι πόροι δεν αξιοποιήθηκαν επαρκώς· για το ότι οι πελατειακές σχέσεις διατηρήθηκαν... Όμως η Ελλάδα στάθηκε στα πόδια της και μπόρεσε να αντιμετωπίσει, έως ένα βαθμό, την επέλαση των μηχανισμών της αγοράς κατά τη δεκαετία του 1990.

Οι σημερινοί επικριτές της Μεταπολίτευσης προσποιούνται ότι δεν γνωρίζουν το φαινόμενο της διαπλοκής και της επιβολής των οικονομικών συμφερόντων –κυρίως από τα μέσα της δεκαετίας του 1990– στο πεδίο της πολιτικής, διότι οι ίδιοι και το ανέχτηκαν και το εξέθρεψαν.

Ασφαλώς, σφάλματα και στρεβλώσεις του παρελθόντος φτάνουν μέχρι το σήμερα. Μια υπεύθυνη, όμως, πολιτική ηγεσία έχει χρέος να αναζητήσει λύσεις, και όχι να καταφεύγει σε άλλοθι και σε αφορισμούς.

Εκείνοι, όμως, που ψεύδονται, που εξαπατούν το λαό, που εκποιούν τη χώρα και διαγράφουν την Ιστορία, ας γνωρίζουν ότι την Ιστορία αυτή θα τη βρουν σύντομα μπροστά τους και θα κληθούν να δώσουν λόγο...

 Πηγή: ‘περιοδικό “Επίκαιρα”’

‘Θησαυροφυλάκιο’ Φυσικού Αερίου νότια της Κρήτης!

Σε μείζονος σημασίας αποκαλύψεις αναφορικά με την επιβεβαιωμένη ύπαρξη 1,5 τρισεκατομμυρίου κυβικών μέτρων φυσικού αερίου - αποκαλύψεις που δημιουργούν αυτόματα τεράστιο θέμα ασφάλειας - σε κοιτάσματα που υπάρχουν στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Πλακιά και Φραγκοκάστελου, νότια της Κρήτης προχώρησε πριν στις 9/7/2011 ο καθηγητής Γεωλογίας του Πανεπιστημίου της Κρήτης Αντώνης Φώσκολος.

‘Μεταξύ Πλακιά και Φραγκοκάστελου είναι το ένα κομμάτι, ένα άλλο κομμάτι μεγάλο κομμάτι , είναι το κομμάτι νοτιοδυτικά της Γαύδου. Αυτό το κομμάτι νοτιοδυτικά της Γαύδου δίνει ενδείξεις ύπαρξης, αλλά δεν είναι επιβεβαιωμένο το απόθεμα. Αυτό που μπορώ να πω με σιγουριά είναι ότι το κομμάτι μεταξύ Πλακιά και Φραγκοκάστελου είναι επιβεβαιωμένο και υπολογίζεται σε 1,5 τρισεκατομμύριο κυβικά μέτρα φυσικού αεριού. Αν όπως λένε η Δυτική Ελλάδα έχει 20 Πρίνους, τότε η Κρήτη έχει….2000 Πρίνους’.
Κατά τον καθηγητή ‘αν εκμεταλλευθούμε αυτόν τον ορυκτό πλούτο το χρέος μας θα ανήκει στο παρελθόν. Μπορούμε να εφοδιάσουμε όλη την Ευρώπη και να απεξαρτηθεί ενεργειακά. Το ενεργειακό μέλλον της Ευρώπης είναι η Βόρειος Αφρική η Ανατολική Μεσόγειος και η Ελλάδα που έχει περισσότερα αποθέματα. Ακόμα και ως διαμετακομιστικός σταθμός του φυσικού αερίου που έχει η ανατολική Μεσόγειος, δηλαδή η Κύπρος το Ισραήλ η Αίγυπτος και ο Λίβανος, η Ελλάδα είναι ο πολύτιμος συνδετικός κρίκος. Μέσω της Ελλάδας μόνο μπορεί να μεταφερθεί αυτό στην Ευρώπη’.  Επίσης: ‘Η διενέργεια ερευνών τόσο στο Ιόνιο όσο και νοτίως της Κρήτης και η αξιοποίηση των πλούσιων κοιτασμάτων, θα καταστήσει την Ελλάδα ρυθμιστή της ενεργειακής πολιτικής της Ευρώπης τονίζουν οι επιστήμονες, γεγονός που μπορεί σε χρόνο ρεκόρ να απαλλάξει τη χώρα από την παρούσα δυσάρεστη οικονομική συγκυρία’.

Άρα λοιπόν βρισκόμαστε ενώπιον της μεγαλύτερης οικονομικής πρόκλησης. αλλά και ταυτόχρονα πρόκλησης ασφάλειας της χώρας από το 1949 και μετά. Δεν θα πρέπει να βαυκαλιζόμαστε ότι η Τουρκία θα μας αφήσει αναίμακτα να αξιοποιήσουμε αυτά τα κοιτάσματα.

Και αν σήμερα οι Ένοπλες Δυνάμεις οριακά μπορούν να καλύψουν τις απαιτήσεις ασφάλειας, αυτό από το 2015 που ξεκινούν οι εξορύξεις (τότε υπολογίζεται η έναρξη εξορύξεων στις περιοχές που ήδη έχουν εντοπιστεί κοιτάσματα φυσικού αερίου), δεν θα ισχύει από το 2015 με βάση το Ενιαίο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Ανάπτυξης και Εκσυγχρονισμού (ΕΜΠΑΕ) που έχει καταρτιστεί, απ’ την παρούσα κυβέρνηση με τις ανάλογες υποδείξεις και την καθοδήγηση των συνήθων υπόπτων, Τρόϊκας – ΕΚΤ – ΕΕ.

Το 2015 θα έχουμε έναν απηρχαιωμένο στόλο σκαφών επιφανείας (35 χρόνια θα μετράνε στη θάλασσα το 65% των φρεγατών) και έναν στόλο μαχητικών που θα βρίσκεται κάπου 20% κάτω από την κατώτατη οροφή των 300 αεροσκαφών, αλλά το κυριότερο θα είναι μαχητικά που θα βρίσκονται σε τεχνολογική αποδρομή με εξαίρεση τα F-16 Block 52+/Αdv. και Mirage 2000-5. Δηλαδή κάπου 110 αεροσκάφη. Με απλά λόγια: Αν μείνει το υπάρχουν ΕΜΠΑΕ και κυρίως οι υπάρχοντες ρυθμοί υλοποίησης του ΕΜΠΑΕ τότε ΔΕΝ θα είμαστε ικανοί να προστατέψουμε τα κοιτάσματα αυτά. 

Αυτό θέλουν τόσο οι εχθροί, όσο και οι ‘φίλοι’: Οι πρώτοι για να εκβιάζουν και να πάρουν και αυτοί ένα κομμάτι και οι δεύτεροι για να πουλάνε ‘προστασία’ αρπάζοντας στην ουσία την ελληνική περιουσία. Και επειδή αυτό που συμβαίνει αυτή την στιγμή με την οικονομική τραγωδία της χώρας, είναι τουλάχιστον υπερβολή δημιουργούνται ερωτήματα αν κάποιοι ‘μας σπρώχνουν προς τα κάτω’ για να μπορέσουν να ελέγξουν το ελληνικό ‘El Dorado’... 

Πηγή: ‘Τμήμα ειδήσεων defencenet’

Η ανάγκη για συνταγματική - πολιτειακή ΑΛΛΑΓΗ

Άρθρο του Χρήστου Λυντέρη

Η ελληνική συνταγματική ιστορία διδάσκει ότι σε περιόδους σοβαρών κρίσεων δεν υπάρχει ασφαλέστερη διέξοδος από την προσφυγή σε συνταγματική ή πολιτειακή αλλαγή.

Τέτοιου είδους αλλαγή συντελέσθηκε όταν, μετά την εξέγερση της 3^ης Σεπτεμβρίου 1843, θεσπίσθηκε το Σύνταγμα του 1844, το οποίο έθεσε τέρμα στην απόλυτη αυθαιρεσία του Όθωνα, αλλά και  όταν, κατόπιν νέας λαϊκής εξέγερσης το 1862, καταλύθηκε η βαυαρική δυναστεία και θεσπίσθηκε το Σύνταγμα του 1864, το οποίο για πρώτη φορά αναγνώρισε την αρχή της λαϊκής κυριαρχίας.

Αλλά και μετά την κρίση του 1909 (κίνημα στο Γουδή), η χώρα οδηγήθηκε στην ευρύτατη συνταγματική αναθεώρηση του 1911, η οποία απελευθέρωσε την ανερχόμενη αστική τάξη και έδωσε την ώθηση στην Ελλάδα να διπλασιάσει τα σύνορά της, ενώ, μετά την μικρασιατική καταστροφή του 1922, κηρύχθηκε έκπτωτη η δυναστεία των Γλυξβούργων και θεσπίσθηκαν τα δημοκρατικά Συντάγματα του 1925 και 1927, τα οποία καθιέρωναν την αβασίλευτη δημοκρατία.

Το 1974, μετά την πτώση της δικτατορίας, η χώρα είχε την δυνατότητα να οδηγηθεί σε ένα σύγχρονο δημοκρατικό Σύνταγμα, ανάλογο των περισσοτέρων ευνομουμένων κρατών. Ωστόσο, αντί αυτού προτιμήθηκε η επαναφορά του αυταρχικού Συντάγματος του 1952 (εκτός των διατάξεων περί βασιλείας) και η ευκαιρία χάθηκε. Το Σύνταγμα του 1975, παρά τις διακηρύξεις ότι καθιερώνει πολίτευμα «προεδρευομένης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας», στην πραγματικότητα εγκαθίδρυσε ένα ολιγαρχικό πολίτευμα, το οποίο καταπάτησε την αρχή της διάκρισης των εξουσιών και έθεσε τους πολίτες στο περιθώριο της πολιτικής ζωής. Το πολίτευμα αυτό χαρακτηρίζεται (1) από θεσμικά ανεξέλεγκτη εκτελεστική εξουσία, η οποία επιβάλλει απολύτως την θέλησή της στην Βουλή και ποδηγετεί και την δικαιοσύνη διορίζοντας την ηγεσία της και (2) από πλήρη απουσία του λαού όσον αφορά την άσκηση πολιτικής εξουσίας, δεδομένου ότι, όχι μόνο δεν προβλέπεται δημοψήφισμα κατόπιν λαϊκής πρωτοβουλίας (ούτε καν σε τοπικό επίπεδο) αλλά επίσης από καμία διάταξη του ελληνικού συντάγματος δεν κατοχυρώνεται η έννοια της εσωκομματικής δημοκρατίας, με αποτέλεσμα τα ελληνικά πολιτικά κόμματα να αποτελούν φέουδα οικογενειών που κυβερνούν επί δεκαετίες την χώρα σε καθεστώς απόλυτης διαπλοκής με οικονομικούς παράγοντες και ΜΜΕ.

Η κρίση που βιώνουμε σήμερα είναι πρωτίστως πολιτική και απότοκος αυτού του συστήματος υπόθαλψης του συγκεντρωτισμού και της διαφθοράς που καθιέρωσε το Σύνταγμα του 1975 και επέτειναν οι αναθεωρήσεις του. Η χώρα χρειάζεται επειγόντως ευρύτατη συνταγματική αλλαγή, προκειμένου να τεθεί ο πολίτης στο επίκεντρο της πολιτικής ζωής,  να καθιερωθεί η διάκριση των εξουσιών, να επιτευχθεί η ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, να παύσει η ανισότητα, και να κατοχυρωθούν οι βασικές αρχές της δημοκρατίας, η ισηγορία, η ισονομία και η ισοπολιτεία......

Έτοιμο και το τζαμί χωρίς να αντιληφθεί κανείς ΤΙΠΟΤΑ

Πως μπορεί να χαρακτηρίσει κάποιος αυτή την κίνηση της κυβέρνησης; Υπογείως νομοθετούν για να μην αντιληφθεί ο Ελληνικός λαός άλλη μια επαίσχυντη πράξη. Λεφτά δεν υπάρχουν αλλά μας περισσεύουν τζαμιά. Γιατί πέρασαν τον νόμο για το τέμενος στον Βοτανικό στα μουλωχτά; ΝΑΙ. Αντίστοιχο ΦΕΚ. Είναι το ΦΕΚ υπ’ αριθμόν 83 της 6ης Μαΐου 2011.

πηγή: 'filonohpontou'

Ο Ισλανδικός Λαός έδωσε ένα μάθημα δημοκρατίας σ’ όλον τον κόσμο

Αν κάποιος πιστεύει ότι δεν υπάρχει λογοκρισία σήμερα, ας μου πει πώς, ενώ έγινε γνωστό τι συνέβη στην Αίγυπτο, δεν γράφτηκε ποτέ τι συμβαίνει στην Ισλανδία:

Στην Ισλανδία ο λαός κατάφερε να παραιτηθεί η κυβέρνηση, εθνικοποίησε τις μεγαλύτερες τράπεζες, αποφάσισε να μην πληρώσει το χρέος που είχαν δημιουργήσει αυτές στην Μ. Βρετανία και την Ολλανδία λόγω της κακής οικονομικής...
πολιτικής τους και.... κατέληξε να δημιουργήσει ένα λαϊκό σώμα για την αναδιαμόρφωση του συντάγματος.

Και όλο αυτό με ειρηνικές διαδικασίες. Μια πραγματική επανάσταση κόντρα στην εξουσία που μας οδήγησε στην παρούσα κρίση.

Εδώ, γιατί δεν μπορέσαμε να μάθουμε τίποτα γι' αυτά τα γεγονότα εδώ και δύο χρόνια; Τι θα γινόταν αν όλοι οι Ευρωπαίοι πολίτες έπαιρναν παράδειγμα;

Αυτή είναι εν συντομία η ιστορία:

2008. Εθνικοποιείται η κύρια τράπεζα της χώρας. Καταρρέει το νόμισμα, σταματάει τη λειτουργία του το χρηματιστήριο. Η χώρα είναι σε πτώχευση.

2009. Οι διαμαρτυρίες του κόσμου μπρος στην Βουλή καταφέρνουν και κηρύσσονται πρόωρες εκλογές και προκαλούν την παραίτηση του πρωθυπουργού και όλης της κυβέρνησης. Συνεχίζει η άθλια κατάσταση της οικονομίας της χώρας. Μέσω ενός νόμου προτείνεται να πληρωθεί το χρέος στην Μ. Βρετανία και την Ολλανδία, με την πληρωμή 3.500 εκ. ευρώ, που θα πληρώσουν όλες οι ισλανδικές οικογένειες μηνιαία για 15 χρόνια με 5,5% επιτόκιο.

2010. Ο κόσμος βγαίνει στους δρόμους και ζητάει δημοψήφισμα για το νόμο. Τον Γενάρη του 2010 ο πρόεδρος αρνείται να θέσει τον νόμο σε ισχύ και ανακοινώνει ότι θα υπάρξει αίτημα για λαϊκή ετυμηγορία. Τον Μάρτιο γίνεται το δημοψήφισμα και σαρώνει το ΟΧΙ στην πληρωμή με 93% των ψήφων. H κυβέρνηση αρχίζει δικαστική έρευνα για ευθύνες για την κρίση. Αρχίζουν οι συλλήψεις τραπεζιτών και υψηλόβαθμων στελεχών. Η Interpol εκδίδει διαταγή και όλοι οι εμπλεκόμενοι τραπεζίτες εγκαταλείπουν την χώρα. Στο πλαίσιο της κρίσης, εκλέγεται ένα σώμα από πολίτες για να συγγράψει το νέο Σύνταγμα. Εκλέγονται 25 πολίτες, χωρίς πολιτική εξάρτηση, από τους 522 που παρουσιάστηκαν ως υποψήφιοι. Η προϋπόθεση υποψηφιότητας ήταν να είναι ενήλικοι και να έχουν προταθεί από 30 άτομα. Το σώμα αρχίζει την εργασία του τον Φεβρουάριο του 2011 και θα παρουσιάσει μια carta magna λαμβάνοντας υπ' όψιν τις ομόφωνες συστάσεις διαφορετικών συνελεύσεων που θα πραγματοποιούνται σε όλη τη χώρα. Θα πρέπει να επικυρωθεί από την υπάρχουσα βουλή και από την επόμενη αναθεωρητική που θα προκύψει από τις επόμενες εκλογές.

Αυτή είναι η σύντομη ιστορία της Ισλανδικής επανάστασης: Παραίτηση ολόκληρης της κυβέρνησης, εθνικοποίηση της τράπεζας, δημοψήφισμα για τις κρίσιμες οικονομικές αποφάσεις, φυλάκιση των υπεύθυνων της κρίσης και ξαναγράψιμο του συντάγματος από τους πολίτες.

Μίλησαν για όλα αυτά τα ευρωπαϊκά ΜΜΕ? Φυσικά ΟΧΙ! Ο ισλανδικός λαός έδωσε ένα μάθημα δημοκρατίας σ' όλον τον κόσμο.

Πηγή: ‘Ξυπνήστε ρε – Ο σιωπών δοκεί συναινείν’

Μόνη Ελπίδα ο Λαός

Όποιος έζησε τις 45 μέρες των κινητοποιήσεων, που σφραγίστηκαν με την παρουσία εκατομμυρίων ανθρώπων σε όλες τις πλατείες της Ελλάδας, και κατ’ εξοχήν στο Σύνταγμα, το ένιωσε στα μύχια του εαυτού του.

Το παλιό κομματικό σύστημα, έστω και να συνεχίζει τυπικά να υπάρχει, είναι πλέον νεκρό. Και δεν πρόκειται για μια ‘παρόλα’ του αέρα. Ούτε υπάρχει πιθανότητα επιστροφής. Κι αυτό γιατί η κρίση συνεχίζεται και δυστυχώς θα συνεχιστεί· κατά συνέπεια δεν επιτρέπονται εύκολες παλινορθώσεις.

Η καρέκλα της εξουσίας, η καρέκλα του βουλευτή, μοιάζει όλο και περισσότερο με ηλεκτρική καρέκλα. Και το ίδιο ισχύει με την καρέκλα των μεγαλο-δημοσιογράφων. Όλοι τους θα το αντιληφθούν αυτό το καλοκαίρι, όταν θα δοκιμάσουν να  βγουν στον «έξω κόσμο», όπως ήδη το εισπράττουν οι βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος. Οι μέρες της κυριαρχίας  τους έχουν τελειώσει ανεπιστρεπτί......

Ο Πόλεμος των Πάγων!

Η περιοχή της Αρκτικής, όπου πιστεύεται ότι κρύβεται το ένα τέταρτο των ανεκμετάλλευτων υδρογονανθράκων, γίνεται το νέο μήλο της έριδας καθώς οι πάγοι λιώνουν.

Την 6/7/2011, ο αντιπρόεδρος της ρωσικής κυβέρνησης Σεργκέι Ιβανώφ δήλωσε ότι το 2012 η Μόσχα θα ζητήσει η επέκταση των ορίων της υφαλοκρηπίδας της στην Αρκτική, σύμφωνα με τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας του ΟΗΕ -την οποία οι ΗΠΑ δεν έχουν υπογράψει.

Η Σύμβαση προβλέπει ότι οι χώρες-μέλη μπορούν να ζητούν επέκταση των επίσημων ορίων της υφαλοκρηπίδας τους εάν υποβάλλουν γεωλογικά δεδομένα που δείχνουν ότι μια περιοχή αποτελεί φυσική επέκταση της ξηράς τους. Ο Ιβανώφ δήλωσε ότι μέσα στις επόμενες ημέρες μια ρωσική επιστημονική αποστολή θα αναχωρήσει για την υποθαλάσσια οροσειρά του Λομονόσοφ, η οποία εκτείνεται από τη Γροιλανδία ως τη Σιβηρία.

Η Μόσχα διατείνεται ότι η οροσειρά είναι προέκταση της ρωσικής υφαλοκρηπίδας -Το ίδιο όμως υποστηρίζουν και ο Καναδάς και η Δανία, στην οποία ανήκει το νησί της Γροιλανδίας.

Η διπλωματική ένταση για την Αρκτική άρχισε να κλιμακώνεται σε υπουργική συνάντηση του οκταμελούς Συμβουλίου της Αρκτικής τον περασμένο Μάιο, γράφει την 6/7/2011 η ‘Guardian’. Ήταν η πρώτη φορά που συμμετείχε σε μια τέτοια συνάντηση η ηγεσία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και του υπουργείου Εσωτερικών -οι υπουργοί Χίλαρι Κλίντον και Κεν Σαλαζάρ αντίστοιχα.

Το μήνυμα της Ουάσινγκτον είχε εξάλλου γίνει ξεκάθαρο ένα μήνα νωρίτερα, όταν δύο αμερικανικά πυρηνικά υποβρύχια εστάλησαν για περιπολία 150 μίλια έξω από την Αλάσκα. Στο μεταξύ, η Ρωσία φέρεται να έχει εντείνει τις πυραυλικές δοκιμές στην περιοχή και έχει προαναγγείλει τη σύσταση δύο ειδικών ταξιαρχιών στην Αρκτική.

Η Μόσχα είχε προχωρήσει σε μια εξίσου προκλητική κίνηση το 2007, όταν δύο ρωσικά υποβρύχια ύψωσαν τη ρωσική σημαία στο βυθό του Βόρειου Πόλου -κίνηση που εξόργισε τον Καναδά.

Και η Νορβηγία όμως έχει μετακινήσει όσο μπορεί βορειότερα την κύρια στρατιωτική βάση της στην περιοχή. Ο στρατηγικός σχεδιασμός των χωρών της Αρκτικής δεν μπορεί παρά να βασίζεται στην επιστήμη:

Από τη μία, η πετρελαϊκή βιομηχανία εκτιμά ότι η περιοχή κρύβει το ένα τρίτο των άγνωστων κοιτασμάτων φυσικού αερίου και το 15% των άγνωστων αποθεμάτων πετρελαίου.

Από την άλλη, οι κλιματολόγοι προειδοποιούν ότι, ‘λόγω της κλιματικής αλλαγής, η Αρκτική θα μένει χωρίς πάγους το καλοκαίρι και ο Βόρειος Πόλος θα μετατρέπεται σε απέραντη θάλασσα. Ένα εφιαλτικό σενάριο, για το ευαίσθητο οικοσύστημα της περιοχής, αλλά μια μεγάλη υπόσχεση για τις θαλάσσιες μεταφορές και την ενέργεια’.

πηγή: 'ON ALERT'