Κυριακή 16 Σεπτεμβρίου 2012

Οι Έλληνες δεν τελειώσαμε ακόμα....!!!!


Νομίζουν ότι θα τελειώσουν εύκολα με εμάς τους Έλληνες.. Ότι θα μας τσακίσουν με την κατάντια και τα δανεικά. Με 11ωρη απλήρωτη εργασία και με συντάξεις πείνας, για όσους βέβαια προλάβουν να πάρουν… Με ανεργία που σου σκοτώνει την ψυχή και με εισαγόμενη εγκληματικότητα που σε σκοτώνει στην πραγματικότητα.
Όμως περάσαμε χίλια μύρια κύματα σε αυτό το κομμάτι της γης που μας έδωσε ο Θεός. Πολέμους και οδύνες, κατοχές και πείνες. Μα πάντα γεννιόμασταν εκ του ενός, από το μυρωμένο φως της θάλασσας και του αγέρα.  Στεκόμασταν  όρθιοι στο τέλος, γιατί είχαμε αξίες, ταυτότητα, ιδανικά..  Αλλά κι αυτά κοιτάξανε να μας τα γκρεμίσουν, για μην έχουμε από πού να πιαστούμε..
Πάντα οι κυβερνήτες ευθύνονται για το πώς εκπαιδεύουν τους λαούς τους.. Αντί για Ελληνική αγωγή και ήθος, βουλιάξαμε στην ρεμούλα, την μίζα και τον ωχαδελφισμό.. Ο Έλληνας γίγαντας πιέσθηκε να χωρέσει ανάμεσα στις Συμπληγάδες του Ευρωπαϊσμού και του διεθνισμού.  Πιεσθήκαμε να φορέσουμε στο σώμα μας μοντέρνα ψευτοϊδανικά, για να περνάμε πιο ωραία.. Να, τώρα τα χάλια μας…! Απαξιώσαμε και γελοιοποιήσαμε τις πατροπαράδοτες μας αξίες, ως οπισθοδρομικές.. Αυτές όμως μας έδιναν έπαρση και κουράγιο, πνοή και δύναμη να υπάρχουμε σαν Έθνος και να δημιουργούμε θαύματα ακόμα και στο πιο πυκνό σκοτάδι.
Εμείς λοιπόν τσακίσαμε μόνοι μας τον εαυτό μας και όχι η Τρόικα. Αυτοί ήρθαν απλά να δώσουν την χαριστική βολή επί των πτωμάτων..
Νομίζουν ότι θα τελειώσουν εύκολα πλέον με μας τους Έλληνες... Απομένει να δούμε εάν σε αυτές τις ιστορικές στιγμές που ζούμε, ο Έλληνας Άνθρωπος  θα ξεφυτρώσει από το πουθενά και θα αποτινάξει περήφανα από πάνω του την στιβαρή μπότα των νεοταξικών χρηματιστηρίων.. Δεν τελειώσαμε ακόμα..!
Πηγή: Πυγμή

Παρέμβαση Ελλήνων ομογενών: «Ήρθε η ώρα της Ελλάδας»


«Η διαμόρφωση μιας πανεθνικής στρατηγικής με τη βοήθεια, τις επιρροές, την οικονομική και πολιτική ισχύ του παγκόσμιου Ελληνισμού σε συνδυασμό με τον αυθόρμητο πατριωτισμό της ομογενειακής νεολαίας θα συμβάλλει στο μέγιστο βαθμό στην ανάκαμψη του οικονομικά και κοινωνικά καθημαγμένου ελληνικού κράτους. Και αυτό θα φανεί πολύ σύντομα…»
Φαίνεται λοιπόν ότι ο «γίγαντας που λέγεται απόδημος Ελληνισμός» αποφάσισε να μιλήσει και να προσπαθήσει να φέρει τα πάνω κάτω. Ο γιατρός και πρόεδρος της οργάνωσης «END NATIONAL DEBT», Μανώλης Λαμπράκης, παρευρισκόμενος σε εκδήλωση προς τιμήν του λυράρη, Γιώργου Φραγκιουδάκη, πριν λίγες μέρες στο χωριό Άγιο Θωμά του νομού Ηρακλείου δήλωσε:
«Οι Έλληνες ομογενείς έχουν συγκεντρώσει χρήματα προς εξαγορά του ελληνικού χρέους και σε περίπου δύο εβδομάδες θα είναι έτοιμοι να προβούν σε επίσημες ανακοινώσεις.
Πολλοί θα αναρωτηθούν πως είναι δυνατόν μια υπερδύναμη σαν τις Η.Π.Α. να χρωστάει τόσα πολλά. Μα φίλοι μου δεν υπάρχουν πλέον υπερδυνάμεις, παρά ισχυρά ιδιωτικά συμφέροντα και ποιος ξέρει τι άλλο. Δεν υπάρχει χώρα που να μην χρωστάει. Το ερώτημα είναι που χρωστάνε όλες μαζί, αφού αν χρωστούσε το ένα κράτος στο άλλο θα τα βρίσκανε και θα τελείωνε η υπόθεση. Απλή λογική!»
Πηγή: Πυγμή

Παρασκευή 14 Σεπτεμβρίου 2012

Ηλίθιοι ιδιώτες! - Ο σώζων εαυτόν σωθείτο!!!


Όταν κάποιος ρώτησε τον Βασιλιά της Σπάρτης Δημάρατο, γιατί οι Σπαρτιάτες θεωρούν άτιμους αυτούς που πετούν την ασπίδα τους και όχι αυτούς που πετούν τις περικεφαλαίες και τους θώρακες, αυτός απάντησε:
“Γιατί τις περικεφαλαίες και τους θώρακες, τους φορούν για δική τους προστασία, ενώ την ασπίδα την κρατούν για να υπερασπίσουν την από κοινού παράταξη.” 
Πλούταρχος (Αποφθέγματα Λακωνικά, 220 Α)
Η λέξη ‘idiot’ που στα αγγλικά σημαίνει “ηλίθιος”, χαρακτηρίζει όπως και στην Ελληνική τα άτομα χαμηλού νοητικού επιπέδου και προέρχεται από την Ελληνική λέξη Ιδιώτης.
Η λέξη “ιδιώτης” προέρχεται από τη λέξη “ίδιος” που σήμαινε στην αρχαιότητα ότι και σήμερα. Στα λατινικά μεταφέρθηκε ως “idiota” και αρχικά σήμαινε “μέσος άνθρωπος” ενώ αργότερα “αμόρφωτος, απαίδευτος άνθρωπος”. Την ίδια σημασία (του αμόρφωτου ανθρώπου) είχε η λέξη αρχικά και στην Αγγλική γλώσσα, ενώ σήμερα σημαίνει απλώς ηλίθιος, δηλαδή άτομο πολύ χαμηλού νοητικού επιπέδου ενώ η ηλιθιότητα (idiocy) χαρακτηρίζει το προσόν του ηλίθιου δηλαδή τη μεγάλη βλακεία.
Ο Αριστοτέλης στα πολιτικά του χρησιμοποίησε τον όρο “ιδιωτικός” για να περιγράψει τις προσωπικές υποθέσεις των πολιτών σε αντιδιαστολή με τον όρο “πολιτικός” που χρησιμοποίησε για να περιγράψει τις δημόσιες υποθέσεις (του δήμου, αυτό που ονομάζουμε σήμερα “τα κοινά”).
Στην αρχαία Αθήνα σημαντικότερη αποστολή της πολιτείας ήταν η μετατροπή των ιδιωτών (των εγωκεντρικών ατόμων που ασχολούνταν με τις προσωπικές τους υποθέσεις) σε πολίτες (σε άτομα που ασχολούνται και συμμετέχουν στα κοινά). Θεωρούσαν ότι η ιδιότητα του ιδιώτη είναι μια φυσική ιδιότητα την οποία διαθέτουν όλοι οι άνθρωποι από τη φύση τους, ενώ η ιδιότητα του πολίτη είναι επίκτητο χαρακτηριστικό που διαμορφώνεται μέσω της παιδείας που παρέχει η πολιτεία. Συνεπώς το άτομο που παρέμενε “ιδιώτης”  ήταν άτομο απαίδευτο και αμόρφωτο, αφού δεν είχε εκπαιδευτεί επαρκώς στην ενασχόληση με τα κοινά.
Σήμερα, το έργο της μετατροπής των “ιδιωτών” σε “πολίτες” μάλλον δε θεωρείται τόσο σημαντικό όσο στην αρχαιότητα. Στα σχολεία τα παιδιά μας, διδάσκονται οποιαδήποτε άλλη ανοησία, εκτός από το πως να γίνουν σωστοί και ωφέλιμοι για την κοινωνία πολίτες. Στα σχολικά προγράμματα, έχουν ενταχθεί μαθήματα όπως η  “οικιακή οικονομία” που μαθαίνει στα παιδιά πως να τακτοποιούν τα του οίκου τους (τα ιδιωτικά τους θέματα), και έχουν εξαιρεθεί μαθήματα όπως η “πολιτική οικονομία”, ή η “πολιτική αγωγή” ή οποιοδήποτε άλλο μάθημα θα μετέτρεπε τους μαθητές σε ενεργούς πολίτες. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι σε καμία τάξη της δωδεκαετούς εκπαίδευσης των παιδιών μας δε διδάσκονται έργα των αρχαίων μας φιλοσόφων. Μια απλή ανάγνωση και ένας μικρός σχολιασμός των πολιτικών του Αριστοτέλη, θα ανέβαζε το επίπεδο πολιτικής μας παιδείας κατακόρυφα σε σχέση με το σημερινό. Αντί αυτού, η νεολαία μας εκπαιδεύεται πολιτικά ψηφίζοντας για την εκλογή του δεκαπενταμελούς συμβουλίου της τάξης και του σχολείου με διαδικασίες παρόμοιες με αυτές των εκλογών, ενώ μετά τις εκλογές, κανείς δεν ασχολείται με τα “κοινά” της τάξης ή του σχολείου, παρά μόνο αν δημιουργηθεί πρόβλημα στην ομαλή διοργάνωση της πενθήμερης εκδρομής.
Η κατάσταση αυτή, έχει σαν αποτέλεσμα την παραγωγή “απαίδευτων” πολιτών, που φροντίζουν μόνο το ιδιωτικό τους συμφέρον, των οποίων η συμμετοχή στα κοινά περιορίζεται στην άσκηση του δικαιώματος ψήφου και οι οποίοι ακόμα και όταν ψηφίζουν, το κάνουν με γνώμονα το ιδιωτικό τους συμφέρον και όχι το κοινό.  Και φυσικά, τέτοιοι πολίτες αδυνατούν να αντιληφθούν ότι το ωφέλιμο για την κοινωνία είναι ωφέλιμο και για τους ίδιους (αφού κι αυτοί οι ίδιοι είναι μέλη της κοινωνίας), αδυνατούν να δουν την προσωπική και οικογενειακή ευημερία τους στα πλαίσια μιας ευημερούσας κοινωνίας και επιδίδονται σε αυτό που η φύση τους προστάζει, το άνευ όρων κυνήγι επιβίωσης και επιβολής εξουσίας όπου όλα επιτρέπονται.
Η συμπεριφορά αυτή, όπως έλεγε και ο Αριστοτέλης, ταιριάζει σε ζώα μάλλον παρά σε ανθρώπους.
Στη ζούγκλα, ο φοροφυγάς και ο κλέφτης γίνονται “μάγκες” με βίλες και ακριβά αυτοκίνητα, ενώ τα υπόλοιπα “κορόιδα” που δεν έχουν τα “κότσια” να κάνουν “μαγκιές”, αλλά τόσα χρόνια πλήρωναν φόρους και εισφορές τώρα χάνουν το σπίτι και την περιουσία τους.
Η κοινωνία διαλύεται και κανείς δεν επαναστατεί.  Όχι τουλάχιστον μέχρι ο δικαστικός επιμελητής να χτυπήσει τη “δική μας” πόρτα για να  κατασχέσει το “δικό μας” σπίτι. Μέχρι τότε, μπορούμε να ελπίζουμε. Ότι η συμφορά δε θα χτυπήσει το δικό μας σπίτι. Ότι τα πράγματα θα πάνε καλύτερα. Από μόνα τους. Η ότι κάποιος άλλος θα τα φτιάξει για εμάς. Ελπίζουμε ότι “εμείς” θα επιβιώσουμε, ακόμα κι αν χρειαστεί να πεθάνουν όλοι οι υπόλοιποι. Γιατί “εμείς” έχουμε καλό κράνος και θώρακα που αντέχουν στα χτυπήματα. Και μόνον αν δεν έρθουν έτσι τα πράγματα θα επαναστατήσουμε. Και τότε, θα επαναστατήσουμε για την “εργατική τάξη”, για τα “ταξικά μας αδέρφια” και για οτιδήποτε άλλο εκτός από την διάλυση της κοινωνίας μας.
Και αυτό, γιατί όλοι μας πετάξαμε τις ασπίδες, φορέσαμε τις περικεφαλαίες και τους θώρακες, κρυφτήκαμε στα σκοτεινά και κανείς μας δε σκέφτεται ότι αν παραταχθούμε ενωμένοι σε φάλαγγα και πολεμήσουμε τον κοινό εχθρό όλοι μαζί, μπορούμε να νικήσουμε.
Κι όλα αυτά επειδή είμαστε ηλίθιοι ιδιώτες.
πηγή: 'olympia'

Στα πρόθυρα κρίσης η Γερμανία - Επιβιώνει με εργάτες – σκλάβους!!


Η κινηματογραφική ταινία της δεκαετίας του '80 "Κοίτα ποιος μιλάει ("Look who talks"), συνάδει απόλυτα με την οικονομική κατάσταση της Γερμανίας, η οποία όχι απλώς είναι πολύ λιγότερο ανθηρή απ’ ότι περιγραφόταν, αλλά σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποιήθηκαν πριν λίγες ώρες, ενώ πέρσι για μία ακόμα φορά η ανάπτυξη της γερμανικής οικονομίας έφτασε το 3%, εν τούτοις  το ποσοστό του χρέους επί του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕΠ) έφτασε το 83% (!), τη στιγμή που η Συνθήκη της Λισαβόνας προβλέπει ως ανώτατο όριο το 60% και στο τέλος του 2012 θα έχει αυξηθεί κατά 8% περίπου!
Σύμφωνα με αυτό, το δημόσιο χρέος της Γερμανίας υπερβαίνει τα 2 τρισεκατομμύρια ευρώ. Το ακριβές νούμερο ήταν 2.025.400.000.000, σύμφωνα με τα στοιχεία που δίνει το γερμανικό Ομοσπονδιακό Γραφείο Στατιστικής «Destatis». Το χρέος αντιστοιχεί σε ποσό 24.771 ευρώ για κάθε Γερμανό πολίτη.
Το χρέος της ομοσπονδιακής κυβέρνησης αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος του συνολικού χρέους και ανέρχεται στα 1,28 τρισεκατομμύρια ευρώ. Το υπόλοιπο βαραίνει τις κυβερνήσεις των ομόσπονδων κρατιδίων που προσθέτουν 2,5% στο χρέος και άλλο ένα 4,9% από την τοπική αυτοδιοίκηση.
Για το 2012 οι προβλέψεις μιλούν ότι το χρέος θα ξεπεράσει τα 2,2 τρισεκατομμύρια ευρώ, βάσει μελέτης του Ινστιτούτου Παγκόσμιων Οικονομικών του Κιέλου.
Βέβαια σε σχέση με το χάλι της λοιπής ευρωζώνης η Γερμανία θα μπορούσαμε να πούμε ότι "στέκεται καλύτερα". Είναι όμως έτσι: Με τις εξαγωγές να πέφτουν λόγω μείωσης κατανάλωσης στην ευρωζώνη, αλλά και στην Κίνα, ένα κράτος που εξαρτάται σχεδόν αποκλειστικά στις εξαγωγές του (στερείται φυσικών πόρων σχεδόν ολοκληρωτικά πλην του άνθρακα) τα πράγματα απέχουν από το να είναι ελπιδοφόρα.
Που οφειλόταν η γερμανική αντοχή μέχρι σήμερα; Αφενός μεν στη διατήρηση χαμηλών μισθών (μισθολογικό dumping), αφετέρου στη μαζική προώθηση των εξαγωγών, με τη βοήθεια των τραπεζών της. Όπως φαίνεται δε από μία παρουσίαση του ΟΟΣΑ, οι μισθοί στη Γερμανία διατηρήθηκαν σχεδόν σταθεροί τα τελευταία δέκα χρόνια, ενώ αυτοί αρκετών άλλων χωρών αυξήθηκαν μεταξύ 20% (Γαλλία) και 30% (Ελλάδα).
Με απλά λόγια οι εργαζόμενοι στην Γερμανία δεν εισέπραξαν τίποτα από τις επιτυχίες και τα πλεονάσματα των τελευταίων ετών, τα οποία οδηγήθηκαν αποκλειστικά και μόνο στις πολυεθνικές επιχειρήσεις και στις τράπεζες. Για πόσο τα ζώα" θα συνεχίσουν να τραβάνε το κάρο, χωρίς να τρώνε αρκετά; 
Απλούστερα το δήθεν γερμανικό θαύμα, δεν στηρίζεται σε μία έξυπνη αύξηση της παραγωγικότητας, όπως στις ΗΠΑ ή στην Ιαπωνία, αλλά σε ένα κοινωνικά άδικο μισθολογικό dumping, 
ΟΙ αγορές ομολόγων φαίνεται πλέον να κατανοούν τα παραπάνω - ιδιαίτερα εκείνες, οι οποίες συνήθως προηγούνται των υπολοίπων, όπως για παράδειγμα οι αγορές των CDS. Το γεγονός αυτό τεκμηριώνεται από το ότι, το ύψος των ασφαλίστρων κινδύνου της Γερμανίας (CDS) έχει σχεδόν δεκαπλασιαστεί, μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα και παρά τις χαμηλές αποδόσεις των ομολόγων - τα επιτόκια των οποίων θα έπρεπε να είναι διπλάσια των σημερινών.  
Πιθανόν το χαμηλό ύψος των επιτοκίων δανεισμού της χώρας από την διεθνή αγορά οφείλεται στην πιθανότητα επιστροφής της Γερμανίας στο μάρκο οπότε η αξία των ομολόγων θα αυξανόταν τουλάχιστον κατά 30%, σαν αποτέλεσμα μίας ανάλογης ανατίμησης του μάρκου.
Μία επόμενη πηγή ανησυχίας είναι οι μεγάλες τράπεζες της Γερμανίας, οι οποίες ευρίσκονται αντιμέτωπες με σημαντικά προβλήματα χρηματοδότησης - ειδικά η Deutsche Bank, η οποία έχει τεράστια κενά ρευστότητας, μέγεθος ίσο με το 80% του ΑΕΠ της Γερμανίας και μόχλευση 50% μεγαλύτερη από αυτήν της Lehman Brothers, τη στιγμή της χρεοκοπίας της.
Το μεγαλύτερο δε πρόβλημα των γερμανικών τραπεζών δεν είναι τα ομόλογα δημοσίου των χωρών του Νότου, τα οποία κατάφεραν να «ξεφορτώσουν» στο παρελθόν με τη βοήθεια της καγκελαρίου, αλλά τα δάνεια τους στα νοικοκυριά και στις επιχειρήσεις αυτών των χωρών, με στόχο την αύξηση των γερμανικών εξαγωγών - ειδικά στην Ιταλία και στην Ισπανία. Εάν τώρα επιβραδυνθούν οι εξαγωγές, πολλές γερμανικές επιχειρήσεις θα χρεοκοπήσουν - οπότε θα επιδεινωθεί ακόμη περισσότερο η θέση των γερμανικών τραπεζών.
Ουσιαστικά λοιπόν πλησιάζει η ώρα για την τιμωρία της Γερμανίας για τη λανθασμένη πολιτική που ακολούθησε, μετά το ξέσπασμα της χρηματοπιστωτικής κρίσης. Εκείνη την εποχή η κυβέρνηση αποφάσισε να διασώσει τις τράπεζες της με την παροχή εγγυήσεων ύψους 480 δις € - για τα οποία είναι δυστυχώς υπεύθυνοι οι γερμανοί πολίτες. Οι εγγυήσεις αυτές, αργά ή γρήγορα, θα πρέπει να πληρωθούν - κάτι που θα έχει ανυπολόγιστες συνέπειες για το κράτος, πόσο μάλλον σε συνδυασμό με την έκθεση της κεντρικής τράπεζας στην ΕΚΤ (πάνω από 700 δις €), την παροχή εγγυήσεων σε άλλες χώρες κοκ.
Όπως βλέπουμε η οικονομική κατάσταση της Γερμανίας είναι κατά πολύ χειρότερη, από αυτήν που παρουσιάζεται στους πολίτες της και στις αγορές. Εάν δε πράγματι «κλιμακωθεί» η αποχώρηση των διεθνών κεφαλαίων από την ΕΕ, η Γερμανία θα βρεθεί αντιμέτωπη με ένα τεράστιο πρόβλημα, όσον αφορά τη χρηματοδότηση των πολλών χρεοκοπημένων ομοσπονδιακών κρατιδίων αφού το γερμανικό δημόσιο πρέπει να δανεισθεί περί τα 260 δις € από τις διεθνείς αγορές για το 2012.

Τρίτη 11 Σεπτεμβρίου 2012

Σωβινισμός - ο στρουθοκαμηλισμός της ελληνικής κοινωνίας


Σωβινισμός είναι η ακραία και άλογη αφοσίωση εκ μέρους μιας ομάδας στην οποία κάποιος ανήκει, ιδιαίτερα όταν αυτή η αφοσίωση προϋποθέτει μοχθηρία και μίσος εναντίον μιας αντίπαλης ομάδας. Ο όρος έλκει την καταγωγή του από τον Nikola Soven, έναν στρατιώτη του Ναπολέοντα Βοναπάρτη κατά τη διάρκεια της Πρώτης Γαλλικής Αυτοκρατορίας, εξαιτίας του φανατικού του ζήλου για τον Αυτοκράτορά του.
Στο "Ιμπεριαλισμός, Εθνικισμός, Σωβινισμός", Πολιτική Κριτική, η Χάνα Αρέντ περιγράφει τον όρο:
‘Ο σωβινισμός είναι ένα σχεδόν φυσικό προϊόν της εθνικής αρχής στον βαθμό που ξεπηδά κατευθείαν από την παλαιά ιδέα της «εθνικής αποστολής.» ... Μια εθνική αποστολή θα μπορούσε να ερμηνευθεί με ακρίβεια ως η διαφώτιση (από το έθνος με την αποστολή αυτή) άλλων, λιγότερο τυχερών λαών οι οποίοι, για κάποιο λόγο, έχουν από θαύμα αφεθεί από την ιστορία χωρίς μια εθνική αποστολή. Όσο η αρχή αυτή δεν αναπτύχθηκε στην ιδεολογία του σωβινισμού και παρέμεινε στο μάλλον ακαθόριστο βασίλειο της εθνικής ή ακόμα εθνικιστικής υπερηφάνειας, συχνά κατέληξε σε μια υψηλή αίσθηση ευθύνης για την ευημερία υπανάπτυκτων λαών.
Ο όρος δεν προϋποθέτει την κρίση πως ο σωβινιστής έχει σωστή ή λάθος γνώμη, αλλά πως είναι τυφλός και χωρίς λογική στην πορεία σχηματισμού αυτής της γνώμης, αγνοώντας όποια δεδομένα να κατευνάσουν τη ζέση του. Ωστόσο, στη σύγχρονη χρήση του, ο όρος χρησιμοποιείται συχνά μειωτικά για να υποδηλώσει πως ο σωβινιστής είναι παράλογος και λάθος στην γνώμη του.
Ας δούμε λοιπόν την εφαρμογή του στην Ελληνική κοινωνία του σήμερα.
Ξέσπασε λοιπόν σάλος για την προβολή της τουρκικής τηλεοπτικής σειράς ‘Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής’ από τον ΑΝΤ1. Η συγκεκριμένη σειρά προβάλλει στο έπακρο τον Τουρκικό σωβινισμό, ως ένα ακριβέστατο παράδειγμα των ως άνω όρων της ερμηνείας του σωβινισμού.
Οποία ντροπή όμως, οποίος στρουθοκαμηλισμός εκ μέρους του συνόλου των Ελλήνων αντιδρώντων, πολιτικών, δημοσιογράφων, απλών πολιτών, bloggers, σε εφημερίδες και διαδίκτυο.
Κανείς δεν μίλησε για την τουρκολαγνεία, που έχει καταλάβει μια μεγάλη μερίδα Ελλήνων παρακολουθώντας αυτές τις αμφιβόλου ποιότητας τουρκικές σειρές στο σύνολο σχεδόν των ιδιωτικών καναλιών της Ελληνικής τηλεόρασης.
Κανείς δεν μίλησε για τις αμφιβόλου ποιότητας χολυγουντιανές σειρές, που προβάλλουν κατά καιρούς αυτά τα ίδια κανάλια, καταστρατηγώντας και παραποιώντας ιστορία και μυθολογία, όπως γράφτηκε και μεταδόθηκε απ’ τους έλληνες αρχαίους ιστορικούς και μελωδούς, διαμέσου των αιώνων μέχρι σήμερα.
Κανείς δεν μίλησε για το χολυγουντιανό αίσχος ‘ο Μέγας Αλέξανδρος’, το οποίο ούτε λίγο ούτε πολύ παρουσίασε τον Έλληνα μεγάλο στρατηλάτη, ως έναν ομοφυλόφιλο, έρμαιο των ψυχικών και των ομοφυλοφιλικών παθών του. Το συγκεκριμένο έργο, θεωρήθηκε τέχνη.
Ακόμα και μόλις σήμερα, κανείς δεν μίλησε όσο έπρεπε, ούτε ξέσπασε τόσο μεγάλος σάλος, απ’ την ‘τέχνη’ που θέλησε να παρουσιάσει κάποια κυρία, παρουσιάζοντας τον μεγάλο μας ήρωα και εθνομάρτυρα Αθανάσιο Διάκο, ως έναν κοινό άνθρωπο ο οποίος αν ζούσε σήμερα δεν θα ήταν τίποτε άλλο παρά ένας ψυχασθενής, ομοφυλόφιλος και παρανοϊκός σουβλατζή.
Μήπως θέλετε να πάμε και στην παιδεία; Μήπως πρέπει να ξαναναφερθώ στα κατορθώματα του συνόλου σχεδόν των κυβερνήσεων της τελευταίας εικοσαετίας, εις βάρος της ελληνικής ιστορίας, και την παραποίησή της προς χάριν της πολιτικής περί καλής γειτονίας;
Μήπως πρέπει να ξαναφερθώ, στα δύο εκατομμύρια περίπου ‘ψευδοοικονομικούς’ μετανάστες που έχουν συσσωρευθεί στην ελληνική επικράτεια, και απομυζούν τους χυμούς του δέντρου της ελληνικής κοινωνίας, ως άλλοι βλαβεροί κισσοί οι οποίοι σκαρφαλώνουν σε κάθε καρποφόρο δέντρο και αν δεν τους ξεριζώσεις (όχι να τους κόψεις) δεν πρόκειται να σταματήσουν να αναρριχούνται;
Θα μπορούσα να αραδιάσω δεκάδες τέτοια παραδείγματα, τα οποία λαμβάνουν χώρα στην ελληνική επικράτεια, στο όνομα της ‘τέχνης’, της ‘ανάπτυξης της παιδείας’, εις βάρος του κοινωνικού μας ιστού, στο όνομα της πολιτικής, τα οποία βέβαια όλοι τα γνωρίζουμε, αλλά το θεωρώ περιττό.
Οποία ντροπή, οποίος στρουθοκαμηλισμός…
Μήπως πρέπει να σταματήσουμε να θεωρούμε κάποιους όρους ‘παραβαντικούς’ και να γίνουμε και μείς λίγο σωβινιστές, για χάριν της πατρίδας και του έθνους μας;

Πέμπτη 6 Σεπτεμβρίου 2012

Απαγορεύτηκε να ποζάρει με την Ελληνική Σημαία!


Προφανώς θέλουν να μας τρελάνουν λίγο-λίγο για να είμαστε εύκολα θύματα της Νέας Παγκόσμιας Τάξης. Ένα νεαρό ζευγάρι από την Καβάλα, δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να φανταστεί αυτό που του συνέβη. Επισκέφθηκαν την Αθήνα και όλο χαρά ανέβηκαν στην Ακρόπολη. Εκεί, η κοπέλα έβγαλε από την τσάντα της μια ελληνική σημαία και ζήτησε από τον άνθρωπό της να τη φωτογραφίσει, καθώς θα την κρατούσε μπροστά στο μνημείο. Ακολούθησε πανικός!
Οι φύλακες έπεσαν πάνω της, της είπαν ότι αυτό... απαγορεύεται (!), επικαλέστηκαν μια ανύπαρκτη διαταγή και οδήγησαν το ζευγάρι εκτός, στο χώρο έκδοσης εισιτηρίων. Στην επιμονή της κοπέλας να δει τη σχετική εντολή, απλά της είπαν ότι η Ακρόπολη είναι μνημείο ευρωπαϊκής πολιτιστικής κληρονομιάς (δηλαδή δεν είναι ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς), αλλά δεν παρουσίασαν κανένα χαρτί.
Σημειωτέον, ότι η κοπέλα δεν έκανε κάτι που να προσβάλλει το χώρο, όπου κυματίζει άλλωστε η ελληνική σημαία.
Πλέον, κάποιοι ενεργούν με νεοταξικές ιδεοληψίες, γιατί έτσι γουστάρουν. Κάποτε είχε αναφερθεί ότι η Νέα Τάξη Πραγμάτων δεν είναι πλέον μόνη της, αλλά έχει φανατικούς υποστηρικτές, και φίλους, οι οποίοι δεν ζούνε ανάμεσά μας, ΖΟΥΜΕ ΑΝΑΜΕΣΑ ΤΟΥΣ.
Μια απορία: μήπως ιδιωτικοποιήθηκε η Ακρόπολη και δεν το πήραμε χαμπάρι;
πηγή: 'DefenceNet'

Υπάρχουν ακόμη χώρες που έχουν ηγέτες και όχι πουλημένα ανδρείκελα...


Τα πληρωμένα και δοσιλογικά ΜΜΕ έθαψαν συστηματικά την είδηση, η οποία αποκάλυψε ότι οι ασυνείδητοι Έλληνες πολιτικάντηδες ξεπούλησαν τη χώρα μας και δημιούργησαν μια χώρα δούλων και επαιτών των διεθνών τοκογλύφων.
Δείτε τι έκαναν οι Σέρβοι και τρέλαναν την Ευρώπη!
Οι σοσιαλιστές της Σερβίας εγκαταλείπουν το τραπεζικό σύστημα του ευρωπαϊκού μοντέλου και προκαλούν τις έντονες διαμαρτυρίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. (Αλλά αυτοί είναι πραγματικοί σοσιαλιστές, και όχι πειναλέα λαμόγια που κυβέρνησαν μαζί με τους υποτιθέμενους φιλελεύθερους τόσα χρόνια τη χώρα μας, και σήμερα με περίσσιο θράσος λένε πως θα σώσουν τη χώρα που διέλυσαν και έφεραν στο χείλος του γκρεμού, και στα νύχια των διεθνών κερδοσκόπων και του διεθνούς σιωνισμού).
Αυτός φέρεται πως είναι και ο λόγος που παραιτήθηκε ο Dejan Soskic, πρόεδρος της Κεντρικής Τράπεζας Σερβίας, ενώ η θητεία του έληγε το 2016.
Στην Ευρώπη, και ειδικότερα στα Βαλκάνια, έχουμε την πρώτη πολιτική απάντηση και αντίδραση στη Τραπεζική Δικτατορία, με νόμο που ψήφισε η Σερβική Βουλή.
Η είδηση θάφτηκε συστηματικά από τα ελεγχόμενα ΜΜΕ, αν και το ΔΝΤ εκφράστηκε δημόσια εναντίον ενός νόμου που ψήφισε δημοκρατικά η Βουλή της Σερβίας και εναντίον του σοσιαλιστή πρωθυπουργού Ivica Dacic.
Με τον νέο νόμο η Τράπεζα της Σερβίας υποχρεώνεται να λειτουργεί σε όφελος της εθνικής οικονομίας και των αναγκών του Σερβικού λαού και να μην τηρεί τις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, του ΔΝΤ και των διεθνών κερδοσκόπων!
Πρόκειται για ενέργεια της Σερβικής Βουλής που υπερασπίζεται το σύνολο της χώρας και είναι φυσιολογική η αντίδραση της Ευρωπαϊκής ένωσης και του ΔΝΤ, αφού εκτιμούν ότι η Σερβία αναστατώνει κυριολεκτικά την ψεύτικη διεθνή τραπεζική «σταθερότητα».
Τώρα η Σερβία, υποχρεώνει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να προλάβει νέες αποφάσεις σαν της Σερβίας από Ιταλία και Ισπανία.
Για την Ελλάδα δεν ανησυχούν οι διεθνείς κερδοσκόποι, μιας και έχουν εγκαταστήσει μια συγκυβέρνηση δοσίλογων! Μιας παρέας δούλων της άρχουσας τάξης της κερδοσκοπικής φατρίας των Βρυξελλών και της Νέας Υόρκης.