... Για να μη με πουν ξενοφοβικό ρατσιστή!

Το κείμενο που ακολουθεί το υπαγορεύει η αγανάκτηση της υπερκόπωσης. Ενδέχεται να προκαλέσει στομαχικές διαταραχές σε κάποιους «πολιτικώς ορθούς» που ζουν σε συνθήκες ησυχίας κι ασφάλειας ενώ, την ίδια στιγμή, έχουν άποψη για το δικαίωμα κάποιων που ζουν στην κόλαση να απελπίζονται και ν’ αντιστέκονται! Λοιπόν, τους δηλώνω κατάμουτρα ότι κουράστηκα…

…Κουράστηκα να βλέπω την πόλη μου στο έλεος «εξαθλιωμένων» βαρβάρων, και να λέω στον εαυτό μου «μη μιλάς, θα σε πουν ξενοφοβικό ρατσιστή»!

…Κουράστηκα να παίρνω χίλιες προφυλάξεις για ν’ ανοίξω την εξώπορτα του σπιτιού μου, και να λέω στον εαυτό μου «μη μιλάς, θα σε πουν ξενοφοβικό ρατσιστή»!

…Κουράστηκα να συμβιβάζομαι με την ιδέα πως δεν μπορώ να περπατώ ελεύθερα σαν άλλοτε στους δρόμους της πόλης μου, και να λέω στον εαυτό μου «μη μιλάς, θα σε πουν ξενοφοβικό ρατσιστή»!

…Κουράστηκα ν’ ακούω να προσπαθούν να με πείσουν πως αδίστακτοι εγκληματίες είναι «κατατρεγμένοι αγνοί συνάνθρωποι που προσπαθούν να ενταχθούν», και να λέω στον εαυτό μου «μη μιλάς, θα σε πουν ξενοφοβικό ρατσιστή»!

…Κουράστηκα να καταπίνω τη φρίκη μου για κάθε μοναχικό ηλικιωμένο (όπως π.χ. εκείνο το γεροντάκι πέρυσι στο Παγκράτι, που πέθανε από ασφυξία με χαρτί υγείας να του φράζει το στόμα) που κάποιοι «απελπισμένοι» τον/την δολοφόνησαν για να του/της πάρουν την πενιχρή σύνταξη, και να λέω στον εαυτό μου «μη μιλάς, θα σε πουν ξενοφοβικό ρατσιστή»!

…Κουράστηκα ν’ ακούω να υπονοούν πως το να διαθέτεις κινητό τηλέφωνο ή βιντεοκάμερα είναι έγκλημα που επισύρει τη θανατική ποινή αν έτσι κρίνει το «ανθρωπιστικό» δικαστήριο των «κατατρεγμένων», και να λέω στον εαυτό μου «μη μιλάς, θα σε πουν ξενοφοβικό ρατσιστή»!

…Κουράστηκα να βλέπω και ν’ ακούω ανύπαρκτους τενεκέδες να γελοιοποιούν ποιητές που βιώνουν τον τρόμο της συνύπαρξης με τέρατα, και να λέω στον εαυτό μου «μη μιλάς, θα σε πουν ξενοφοβικό ρατσιστή»!

…Κουράστηκα να πρέπει ν’ αρνούμαι πως έχω τη «διαστροφή» να διατηρώ τη συνείδηση του Έλληνα στην ίδια μου την πατρίδα, στην ίδια την πόλη που γεννήθηκα και ζω, και να λέω στον εαυτό μου «μη μιλάς, θα σε πουν ξενοφοβικό ρατσιστή»!

…Κουράστηκα να πληρώνω φόρους σε ένα κράτος που αδυνατεί να με προστατέψει ενώ αφήνει τις κερκόπορτες ανοιχτές, που κλείνει σχολεία ενώ ανοίγει τόπους λατρείας, κουνώντας μου ταυτόχρονα το δάχτυλο με «εκσυγχρονιστικά κι εκπολιτιστικά» νομοθετήματα που μου επιβάλλουν τη σιωπή, και να λέω στον εαυτό μου «μη μιλάς, θα σε πουν ξενοφοβικό ρατσιστή»!

…Κουράστηκα να φοβάμαι ν’ αρθρώσω το αυτονόητο επειδή με πρόλαβε κάποιο πολιτικό μόρφωμα άσχετο με την ιστορία και την ιδεολογία μου, και να λέω στον εαυτό μου «μη μιλάς, θα σε πουν ξενοφοβικό ρατσιστή»!

Κι επιπλέον:

Κουράστηκα να πρέπει να δηλώνω «ανθρωπιστής» γι’ αυτούς που δεν συμπεριφέρονται ανθρώπινα, να χαρίζω την ισότητα σ’ αυτούς που ως βιολογικά υπέρτεροι απειλούν να με αφανίσουν, να προσφέρω απλόχερα την υπερβατική κατανόησή μου σ’ εκείνους που χωρίς δισταγμό αφαιρούν τη ζωή μου κι αυτή των αγαπημένων μου προσώπων για να νικήσουν την πείνα τους…

…Κουράστηκα να είμαι «politically correct»! Αφού δεν είμαι ελεύθερος να ζήσω όπως θέλω και δικαιούμαι στην ίδια μου τη χώρα, στην ίδια μου την πόλη, αφήστε με τουλάχιστον να μπορώ να μιλώ…

…Χωρίς να ξερνάτε πάνω στα λόγια μου – κι ας μην είναι άξια όσο των ποιητών που δεν σας προσκύνησαν!

πηγή: 'aixmi'

Ο Κατίδης και τα ... λαμόγια της Ελληνικής πολιτικής σκηνής...

Ο νεαρός ποδοσφαιριστής της ΑΕΚ είναι φανερό ότι δεν έχει… χάσει απλώς τη μπάλα, αλλά έχασε και τα αυγά και τα πασχάλια, εδώ και πάρα πολύ καιρό. Είναι σίγουρο ότι δεν είναι ναζιστής, αλλά ένας νέος που στο φτωχό του το μυαλό έχει ανακατέψει πολλές έννοιες, ιδεολογίες και απόψεις και πλέον μοιάζει με καράβι ακυβέρνητο που πάει ολοταχώς στα βράχια!

Αλλά τη μπάλα δεν την έχει χάσει μόνο ο νεαρός ποδοσφαιριστής, όχι μόνον η πλειοψηφία των συνομηλίκων του, που εγκλωβισμένοι σε μια κοινωνία που «βαριανασαίνει» από την κρίση, βλέπουν όχι μονάχα τους γονείς τους αλλά και το σύνολον των μεγαλυτέρων τους οι οποίοι δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να μαλώνουν και να βγάζουν τα μάτια τους για το ποιος φταίει για το κατάντημά μας, για το «ποιος τα έφαγε» και να μοιρολογούν για τα χαμένα χρήματα και τα περασμένα μεγαλεία, αντί να εκμεταλλευτούν την κρίση για επιστροφή σε χαμένες αξίες!

Ο κάθε ένας απ’ αυτούς τους νεαρούς, είναι σίγουρο ότι δεν έμαθε ποτέ, ότι όταν ανήκεις σε μια ομάδα ή σε ένα σύνολο, σέβεσαι πάντα τους κανόνες της λειτουργίας του. Ο νεαρός ποδοσφαιριστής με το γκολ επί της Βέροιας πίστεψε ότι του ανήκει όλος ο κόσμος και αποφάσισε να πανηγυρίσει με έναν ξεχωριστό τρόπο που στο μυαλό του τον θεωρούσε μάγκικο! Δεν αντιλήφθηκε - και κυρίως- κανείς δεν του επισήμανε ότι με το να παίζει σ’ έναν μεγάλο ποδοσφαιρικό σύλλογο όπως η ΑΕΚ, είσαι πλέον δημόσιο πρόσωπο, μέλος μιας μεγάλης και ιστορικής ομάδας που τίποτα δεν είναι πιο ισχυρό και πιο μεγάλο απ’ αυτήν. Πανηγυρίζοντας με το υψωμένο χέρι, κατάφερε να επισκιάσει ακόμα και τη σημαντική νίκη επί της Βέροιας που ουσιαστικά εξασφαλίζει στο «Δικέφαλο» την παραμονή στη Σούπερ Λίγκα, «γεγονός που κάποιοι δεν θα του το συγχωρήσουν»! Ακόμα περισσότεροι, όμως, είναι αυτοί που δεν θα συγχωρήσουν ότι τη συγκεκριμένη χειρονομία την έκανε, ως παίκτης μιας ομάδας που έχει νιώσει καλά στο πετσί της – και πιστεύω ότι εξακολουθεί να νιώθει – διωγμούς, κυνηγητό, εξορία και «πόλεμο» από το παρασκήνιο.

Για όλους αυτούς τους νεαρούς το ποδόσφαιρο είναι εύκολα και ξεκούραστα χρήματα, τατουάζ, μοδάτα κουρέματα, γρήγορα αυτοκίνητα και γκόμενες. Κανείς δεν τους είπε - άρα δεν πέρασε ποτέ από το μυαλό τους - ότι το ποδόσφαιρο είναι πρώτα προπόνηση, μετά προπόνηση και πάλι προπόνηση, κόπος, ιδρώτας και συνεχής προσπάθεια για βελτίωση. Κι όταν φτάσεις κάποια στιγμή στην ποδοσφαιρική καταξίωση, τότε μπορείς να ασχοληθείς με άλλα λιγότερο σοβαρά και ενδεχομένως περισσότερο διασκεδαστικά…

Ο νεαρός αυτός ζήτησε συγνώμη κι όσο κι αν κάποιοι (ενδεχομένως όλοι) διαφωνούν με την πράξη του, πιστεύω ότι δικαιούται μια δεύτερη ευκαιρία, όπως όλοι μας άλλωστε! Μια μικρή και όχι καταδικαστική τιμωρία, ίσως του ανοίξει τα μάτια και κυρίως το μυαλό. Ωστόσο δεν είμαι καθόλου σίγουρος αν υπάρχει δεύτερη ευκαιρία για μια χώρα που διαρκώς ολισθαίνει και οι πολίτες της έχουν ξεχάσει εδώ και καιρό την έννοια και τον ρόλο της Παιδείας των νεαρών αυτών παιδιών.

Αν τα παιδιά δεν μαθαίνουν από νωρίς την ιστορία της χώρας, αν δεν τους έχει γίνει «κτήμα» ο κίνδυνος του φασισμού, αν δεν καταλαβαίνουν τον κίνδυνο από τα εθνικιστικά και ακραία κόμματα, αν δεν γνωρίσουν την έννοια της διαφορετικότητας και του σεβασμού των απόψεων, τότε το μέλλον μας είναι τουλάχιστον δυσοίωνο. Είναι σίγουρο ότι στην Ελλάδα της “αρπαχτής”, του βολέματος και του ατομικού συμφέροντος, δεν μπορούμε πλέον να συζητούμε για πραγματική παιδεία των νέων αυτών …

Γιατί ποτέ ως τώρα τα τελευταία χρόνια δεν αναρωτηθήκαμε όλοι μας ποιοι είναι οι πραγματικοί φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί της ανόδου αυτών των ακραίων ιδεών στην ελληνική πολιτική  και κοινωνική σκηνή. Φωνάζουν όλοι οι δήθεν δημοκράτες πολιτικοί για την άνοδο των ακροδεξιών, όταν οι ίδιοι με τα πεπραγμένα τους, ώθησαν σε μια ανοδική πορεία το σύνολο των ακραίων τάσεων, δημιουργώντας μ’ αυτόν τον τρόπο “δεδικασμένο” και ισχυρά προγεφυρώματα ανόδου αυτών των ρευμάτων στην μελλοντική εξουσία.

Οι κύριοι αυτοί διέλυσαν τον κοινωνικό ιστό ο οποίος ήταν το πραγματικό τείχος προστασίας της λειτουργίας της δημοκρατίας στην χώρα μας. Έφεραν οι ίδιοι τον φασισμό στη χώρα, εγκαθιστώντας ως αρχηγούς και διαχειριστές της ζωής των Ελλήνων αυτούς που πραγματικά την οδήγησαν σ’ αυτήν την κατάντια…

Προ ημερών, είδαμε σε συνέδριο πολιτικού κόμματος, να φωνάζουν και να ζητωκραυγάζουν κάποιοι, «ζήτω» και «νάτος – νάτος ο πρωθυπουργός», εκθειάζοντας αυτόν ο οποίος με τις παρασκηνιακές του πολιτικές κινήσεις οδήγησε την χώρα σ’ αυτόν τον δίχως τέλος κυκεώνα… Είδαμε επίσης, κάποιους να ζητωκραυγάζουν και να επαινούν αγκαλιάζοντας αυτόν ο οποίος επί της παντοδύναμης υπουργίας του, όχι μόνον καταχράστηκε ως δημόσιος λειτουργός σε ανώτατο αξίωμα δημόσιο χρήμα, αλλά καταχράστηκε την εμπιστοσύνη και τις αξίες ενός ολόκληρου λαού…

Οι ζητωκραυγές αυτές πέρασαν στα “ψιλά” γράμματα των εφημερίδων και σε δεύτερο χρόνο  σε σατυρικές εκπομπές της τηλεόρασης λες και αυτά τα γεγονότα ήταν λόγοι γέλιου και όχι κλαμάτων και διαλογισμού για την κατάντια της κοινωνίας μας…

Ύστερα μας φταίνε οι άλλοι….

Αλχημείες της Γερμανικής Εθνικής Στατιστικής Αρχής!!!

Η ανεργία στην Ευρώπη, εν καιρώ ειρήνης, έχει πάρει σουρεαλιστικές διαστάσεις. Στη Γερμανία όμως – και παρά την επιβράδυνση των ρυθμών ανάπτυξης – το ποσοστό όσων δεν βρίσκουν εργασία βρίσκεται στο 6,5%, σημειώνοντας… χαμηλό ρεκόρ από την εποχή της επανένωσης. Θαύμα; Όχι δα. Ούτε «θαύμα» ούτε «μοντέλο» ούτε τίποτα.

Τα χαμηλά ποσοστά ανεργίας στη Γερμανία δεν είναι παρά μια ακόμη στατιστική «οφθαλμαπάτη», που στόχο έχει να προσφέρει νομιμοποίηση και κάλυψη σε μια εργασιακή ζούγκλα η οποία, αργά ή γρήγορα, θα μετατραπεί σε μπούμερανγκ για τους εμπνευστές της.

Στην πραγματικότητα, μέρα με τη μέρα χιλιάδες πολίτες προστίθενται στις τάξεις των νεο-εξαθλιωμένων, τους οποίους οι Γερμανοί καταφέρνουν (επιδεικνύοντας μεγαλύτερη φαντασία από τους υπόλοιπους, είναι αλήθεια) να βαπτίσουν «εργαζόμενους».
Κλειδί για τη μεταμφίεση του καταδικασμένου σε ισόβια φτώχεια «θύματος» σε «ευέλικτο εργαζόμενο» (όπως τον αποκαλούν) είναι μια σειρά από… εργαλεία που θεσπίστηκαν κατά τη διάρκεια της άγριας απορρύθμισης της αγοράς εργασίας, την οποία εισήγαγε όχι η Άνγκελα Μέρκελ, αλλά ο σοσιαλδημοκράτης προκάτοχός της Γκέρχαρντ Σρέντερ. Αξίζει να σταθούμε σε ένα από αυτά τα «εργαλεία», το οποίο έχει πάρει μορφή επιδημίας τα τελευταία τρία χρόνια στην «πρότυπη γερμανική οικονομία»: τα λεγόμενα «mini-jobs» ή αλλιώς «δουλειές του ποδαριού».

«Μικρές»… δουλειές

Πρόκειται για μια μορφή «μερικής απασχόλησης» αλά γερμανικά. Στην παραδοσιακή «μερική απασχόληση», ένας εργοδότης προσλαμβάνει έναν εργαζόμενο για λιγότερες ώρες από τις προβλεπόμενες στις συλλογικές συμβάσεις και είναι υποχρεωμένος να καταβάλλει αντιστοίχως ανάλογα με τις τελευταίες μισθό και ασφαλιστικές εισφορές. Τα mini-jobs παραβλέπουν αυτήν την «αναλογία».
Θα πείτε, στη Γερμανία δεν υπάρχει εθνικός κατώτατος μισθός, υπάρχουν όμως κλαδικές συμβάσεις, σύμφωνα με τις οποίες ο μέσος όρος κατώτατου ωρομισθίου κυμαίνεται ανάμεσα στα 6,53 ευρώ και τα 11,53 ευρώ. Στην περίπτωση των «μίνι-τζόμπερς» τίποτα από τα παραπάνω δεν ισχύει. Τους προσλαμβάνουν με μοναδική υποχρέωση να τους δίνουν «κάτι» (πολύ λιγότερο από τον μέσο όρο του κατώτατου ημερομισθίου), για όσες ώρες τους χρειάζεται ο εργοδότης, ο οποίος καταβάλλει ένα «ελάχιστο» ασφαλιστικών εισφορών, πολύ χαμηλότερο από αυτό που θα έδινε εάν είχαν υπογράψει σύμβαση έστω μερικής απασχόλησης. Α ναι, υπάρχει μια… υποχρέωση για τον εργοδότη: ο μισθός τους να μην ξεπερνάει τα 400 ευρώ.

Το φαινόμενο της «περιθωριακής απασχόλησης» (όπως αποκαλείται από τους επικριτές της) φαίνεται να παίρνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις, με τα «mini-jobs» να λειτουργούν ως παραμορφωτικός καθρέφτης ανάμεσα στην πραγματική κοινωνική κατάσταση και τη στατιστική απεικόνισή της... Τα τελευταία χρόνια της ευρωκρίσης οι Γερμανοί απασχολούμενοι σε mini-jobs έχουν ξεπεράσει τα 8 εκατομμύρια (σχεδόν ένας στους τέσσερις εργαζομένους), κατακλύζοντας τον ξενοδοχειακό και κατασκευαστικό κλάδο ενώ, όταν προστίθενται και όσοι εργάζονται σε άλλα καθεστώτα «ημι-δουλειάς», τότε το γερμανικό «μοντέλο» μετατρέπεται σε κοινωνικοοικονομικό ναρκοπέδιο.

Δουλοπαροικία
Πράγματι, οι Γερμανοί έχουν «τελειοποιήσει» τις μεθόδους εγκλωβισμού των εργαζομένων στη φτώχεια. Τα «μπλοκάκια» και οι συμβάσεις «ορισμένου χρόνου» πληθαίνουν ενώ ο αριθμός των ενοικιαζομένων ανέργων τα τελευταία εννέα χρόνια έχει τριπλασιαστεί.

Εισοδηματική ανισότητα

Μ’ αυτά και μ’ αυτά, από τα 41 εκατ. εργαζομένους στη Γερμανία μόνο τα 28 εργάζονται υπό συνθήκες «κανονικής» απασχόλησης. Έπειτα από δύο δεκαετίες, κατά τις οποίες οι πραγματικοί μισθοί είχαν μπει στον πάγο (ή έπεφταν), τα «νέα» εργασιακά εργαλεία τροφοδοτούν την εισοδηματική ανισότητα με αποτέλεσμα αυτή να αυξάνεται στη Γερμανία πιο γρήγορα απ’ ότι σε οποιαδήποτε άλλη χώρα της Δυτικής Ευρώπης. Τα στατιστικά στοιχεία στη Γερμανία όχι μόνο δεν μαρτυρούν κάποιο «εργασιακό θαύμα», αλλά οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στον τοίχο.

Όπως επισημαίνει πλήθος οικονομολόγων, η εμμονή στη μείωση των μισθών ως εργαλείο τόνωσης της ανάπτυξης και της ανταγωνιστικότητας, όχι μόνο δεν δικαιολογείται από τις εμπειρίες του παρελθόντος, αλλά υπονομεύει τις όποιες «επενδυτικές» προοπτικές στο μέλλον. Όπως υπογραμμίζουν, παρά την πλήρη απορρύθμιση των εργασιακών, η Γερμανία είχε τους δεύτερους χαμηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης στην ευρωζώνη από το 1999 έως το 2008. Όσο για την πολυδιαφημισμένη ανταγωνιστικότητα, η μείωση του κόστους εργασίας δεν έδωσε παρά μια μικρή ώθηση σε ένα ούτως ή άλλως «εξαγωγικό μοντέλο ανάπτυξης» που επωφελούνταν από την αύξηση της ζήτησης (μέσω πίστωσης) στις φτωχότερες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου... 

Η εξάπλωση αυτού του «προτύπου» στην υπόλοιπη Ευρώπη δεν μπορεί παρά να αποθαρρύνει, μακροπρόθεσμα, τον οποιονδήποτε να επενδύσει σε μια ήπειρο της οποίας οι κάτοικοι θα βλέπουν συνεχώς την αγοραστική τους δύναμη να μειώνεται…

πηγή: 'Loutraki1'

ΠΕΙΘΟΜΕΝΟΙ ΣΤΙΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ...

Έλληνας σημαίνει Ήρωας. Σημαίνει Πολεμιστής του Φωτός. Στρατιώτης της Ελληνικής Φυλής. Φωνή ακατάπαυτη για τα δίκαια του λαού και τη δικαίωση των Ηρώων του. Ο Έλληνας είναι εκείνος ο απροσκύνητος άνθρωπος που υπακούει στην ανθρωπιά και το αίμα που κουβαλάει στις φλέβες του. Επομένως είναι εκείνος που βαδίζει όρθιος και απροσκύνητος παίρνοντας δύναμη από την ιστορία του.

Τότε αυτός ο Ιδανικός Έλληνας που είναι ο μόνος Αληθινός και Φυσικός Έλληνας, παίρνει την Ιστορία στα χέρια του και φυσάει μέσα της πνοή. Την ζωντανεύει και την εξελίσσει εξασφαλίζοντας στους σύγχρονους εθνοφυλετικούς αδελφούς του και στα παιδιά του εθνική συνείδηση και όρεξη για εργασία ελληνική.

Όμως ο Στρατιώτης της Φυλής μας δεν αμελεί ποτέ να στρέψει το βλέμμα προς τα πίσω. Ξέρει πως κορυφαίο καθήκον του είναι να πειθαρχεί στις εντολές. Στις εντολές των Ηρώων που περιλαμβάνουν την Τιμή προς το απαστράπτον πρόσωπό τους.

Άπαντες οι Τρανοί Έλληνες, ολόκληρες στρατιές Ελλήνων Αγγέλων, πιστοποιούν την ανυπέρβλητη δύναμη του Έθνους μας. Είναι ο αγιάτρευτος πόθος για Ελευθερία που συναντά το πύρωμα της καρδιάς για Κυριαρχία στο διάβα μας. Ελευθερία και Κυριαρχία που φωτίζουν το δρόμο προς την κατάκτηση του Ελληνικού Δικαίου δίχως σκέψη για προσωπικό κόστος. «Τυχαίνει» μάλιστα πολλές φορές αυτό το κόστος να στερεί το Έθνος από τις Κεφαλές του στις πλέον ακατάλληλες στιγμές. Πριν από συμφορές και πριν από τις σχεδιασμένες ήττες που παίρνουν τη θέση διαφαινόμενων εθνικών νικών.

Τον στρατηγό Γρίβα Διγενή ακολούθησε η λαίλαπα του Αττίλα και η εδραίωση των Τούρκων στην Κύπρο Μας. Τον μακαριστό αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο ακολούθησε η απόπειρα για την ισλαμοποίηση της Ελλάδος και η επελαύνουσα ηλεκτρονική διακυβέρνηση. Τα παλικάρια των Ιμίων, τους ηρωικούς πεσόντες Βλαχάκο, Γιαλοψό και Καραθανάση, ακολούθησε το άνοιγμα του άθλιου ασκού της συγκυριαρχίας νεοταξιτών και Τούρκων στο θησαυρό του Ελληνικού Αρχιπελάγους, του Αιγαίου Μας.

Το άθροισμα όσων συνέβησαν οδηγεί στο Ιερό Χρέος που έχουμε να βαστήξουμε γερή την λαμπάδα της μνημοσύνης στο όνομα των Ηρώων. Και για να το κάνουμε αυτό, πρέπει να βαστήξουμε ισόβια τη θέση τους στις καρδιές μας στο ψηλότερο βάθρο. Και ευθύς αμέσως να τιμωρήσουμε τους υπαιτίους των πληγών μας με τρόπο ολοκληρωτικό έτσι που τίποτα δεν θα θυμίζει την ύπαρξή τους. Και στο κορυφαίο σκαλί του Χρέους θα πολεμήσουμε και θα επιβάλουμε όλα όσα αντιστοιχούν στα Τρανά Παιδιά της Ελλάδος και μείνανε έως χθες ανολοκλήρωτα.

Θα αποκτήσουμε Ηγεσία Εθνική και Λαϊκή. Θα ξεσχίσουμε ανθελληνικούς νόμους και κεφαλικά χαράτσια τα οποία θέλει η «εκσυγχρονιστική» Αριστερά να επιβάλει σε όσους πιστεύουν σε Θεό. Θα στείλουμε στα σκοτάδια τους προδότες. Εθνικισμός και Πίστη έχουν θεμελιακή υπόσταση για τον Ελληνισμό και πρωτεύουσα θέση στον κραταιό, αξιοκρατικό και αυτοκρατορικό Ελληνισμό που έρχεται. Κάθε λίθος που έχει επάνω του αίμα και ιδρώτα ελληνικό θα πάρει τη θέση του εκεί που ανήκει.

Θέλω κοινωνία δικαίου και ηθικής. Θέλω χώμα ελληνικό που να το καλλιεργούν και το καταλαμβάνουν χέρια ελληνικά. Θέλω ελεύθερους Έλληνες και εξάλειψη πάσης μορφής ραγιαδισμού. Απαιτώ με όλη τη δύναμη της ψυχής μου να αισθανθώ την αγαλλίαση των Τρανών Ηρώων να φτάνει μέσα από τα έργα τα δικά μου και του λαού μου να καταυγάζει την ψυχή μου μέσα από ένα άγγιγμα Θείο. Είναι μια αλληλουχία επιθυμιών που την ίδια στιγμή εκατομμύρια Ελλήνων έχουν την ανάγκη να την κάνουν κτήμα τους. Είναι οι Ζωντανοί Έλληνες στο κορμί και κυρίως τη συνείδηση.

Το κορμί του ραγιά είναι σκυφτό και κουραστικό, δεν το θέλω. Δεν ανέχομαι να μου λένε ξένοι ή και ελληνόφωνοι μα διεφθαρμένοι μέχρι το κόκαλο τι «πρέπει» να κάνω. Τους εθελόδουλους ραγιάδες και τους προδότες και τους πληρωμένους άπιστους θάψτε τους μαζί με τους εχθρούς μας. Ίδιοι είναι. Η Ελλάς είναι καμωμένη για Ανδρείους Έλληνες που έχουν στο πλευρό τους Αμαζόνες Ελληνίδες. Είναι αδάμαστη ύπαρξη που κρύβει το δάκρυ της και την θριαμβευτική ιαχή, το πάνσεπτο μνημόσυνο και τον διθυραμβικό παιάνα για τους αγέρωχους κήρυκες και πολεμιστές που κι όταν ακόμη πέφτουν φωνάζουν μαζί μας από ψηλά: ΠΑΡΩΝ !!!

Δεν εγκαταλείπει κανείς την κοπιώδη μα ανηφορική πορεία της Φυλής μας. Ανάθεμα σε όποιον εγκαταλείψει για άλλες στράτες και φάρες. Σηκώνουμε ψηλά τις Σημαίες. Η Πατρίδα είμαστε εμείς. Θρέφουμε τα παιδιά μας με τα αγαθά που ορίζουμε μονάχοι. Δίδουμε περηφάνια στα γλυκά τους προσωπάκια και αυτοπεποίθηση νικητή της ζωής στο λαό μας. Αναπροσαρμόζουμε την Ελλάδα μας στα ακριβή της μέτρα και στρέμματα. Αυτή είναι η στράτα του Λαϊκού Εθνικισμού. Και παράλληλα αυτή είναι η καλύτερη απόδοση Τιμής στους Έλληνες Ήρωες. Αγών για τη χρυσοστέφανη αυγή της Μεγάλης Ελλάδος.

Απλά, αρνούμαι….

Αρνούμαι να αποδεχθώ οποιονδήποτε νόμο έχει μπει σε ισχύ από την ώρα που προδότες μετατρέψανε την χώρα μου σε χρεοκοπημένο υποκατάστημα παγκόσμιας τράπεζας. Υπάρχει μια αόρατη γραμμή μεταξύ εκείνης της ημέρας και της προηγούμενης. Στέκομαι πάνω της κοντά τρία χρόνια σαν να βρίσκομαι στην ζώνη πολέμου μεταξύ της χώρας μου και του κράτους τους.
Αρνούμαι να αποδεχθώ οποιαδήποτε απόφαση δικαστηρίου που θα στηρίζεται σε αυτούς τους κατοχικούς νόμους και βεβαίως δεν πρόκειται να δείξω κανέναν σεβασμό στους δικαστές που θα κληθούν να με κρίνουν. Τους έχω ήδη καταδικάσει από την ώρα που περίμενα σε εκείνη την γραμμή με τα δυο μου πόδια μες στο κρύο να έρθουν να αποδώσουν την δικαιοσύνη στην οποία ορκίστηκαν να υπηρετούν μέχρι θανάτου.

Αρνούμαι να αποδεχθώ οποιονδήποτε κομματικό υπάλληλο, που έχει πάρει τον τίτλο-φερετζέ- του δημοσίου, ο οποίος θα έχει απαίτηση να βρει την παρανομία μου για να αποδώσει το τίμημα σε χρήμα. Να είναι σε απόσταση ασφαλείας από το χέρι μου όταν θα πατήσει την σφραγίδα του κατασχετηρίου του σπιτιού μου, διότι αυτό το σπίτι δεν έβγαλε ούτε ένα σκουλήκι που να αποδέχεται τα πάντα αρκεί να "πέφτει" ο αιματοβαμμένος του μισθός .

Αρνούμαι να αποδεχθώ γιατρό δημοσίου τομέα όταν θα έρθει η ώρα να έχει ανάγκη την επιστήμη του συμπολίτης μου και θα έχει το θράσος να ζητήσει βιβλιάριο υγείας ή το χρηματικό ποσό που ορίζει ο νόμος για να κάνει αυτό που του επιβάλει ο υπέρτατος νόμος του λειτουργήματος του. Η άρνησή του να τιμήσει τον όρκο του θα είναι και η δική μου άρνηση να σεβαστώ ότι πολυτιμότερο έχει.

Αρνούμαι να αποδεχθώ τον όποιον θεσμό ακόμα κατέχει θέση σε αυτή την χώρα. Οι θεσμοί που έμαθα να σέβομαι είναι αυτοί που υπηρετούν την χώρα μου και δεν υπηρετούν καμία άλλη εις το όνομα του κέρδους.

Αρνούμαι να αποδεχθώ τα όρια που θα θέσει ο κάθε υπουργίσκος για το πώς θα διεκδικήσω τα δικαιώματα μου τα οποία έχουν ήδη εξαϋλωθεί από τις υποκλίσεις που έχει κάνει αυτός και οι όμοιοί του στην Μεγάλη Τράπεζα που λέγεται Ευρώπη.

Αρνούμαι να αποδεχθώ ως καθαρό πολιτικό πρόσωπο τον οποιονδήποτε διατηρεί ακόμα και τυπικές σχέσεις, συζητά ή έστω βρίσκεται τυχαία στον ίδιο χώρο με εκπροσώπους χωρών ή ιδρυμάτων που έβαλαν την ζωή μου υποθήκη για τις δικές τους αποθήκες χρήματος.

Αρνούμαι να αποδεχθώ τον κρατικό φρουρό ο οποίος αντί να φυλάττει την δική μου πλάτη ασκεί βία σε μένα και στους γύρω μου για να μην ματώσει ο κρατικός εχθρός που έχει ασυλία, αν και εδώ και τρία χρόνια η ασυλία του έχει αρθεί όπως έχουν αρθεί και όλοι οι νόμοι με τις δικές του υπογραφές. Οι κρατικοί φρουροί που προστατεύουν τον εχθρό και όχι τον συνάνθρωπο εδώ και τρία χρόνια μετατράπηκαν συνειδητά, εφόσον δεν παραιτήθηκαν, σε παρακρατικούς.

Αρνούμαι να αποδεχθώ ως Άνθρωπο οποιονδήποτε ψηφοφόρο ή παλαμακιστή του οποιοδήποτε κόμματος συμμετέχει ακόμα και με την παρουσία του μέσα στο Κατοχικό Κοινοβούλιο, αλλά και όλους αυτούς που σπρώχνουν την κατάσταση με οποιαδήποτε κομματική ταμπέλα. Δεν σέβομαι τον μικρό, άνοο, ατομικιστή και επικίνδυνο πολίτη ο οποίος με την κρυφή του ψήφο επιμένει να συντηρεί την χώρα μου σε καταστολή και ψυχική αφαίμαξη. 

Αρνούμαι να αποδεχθώ τον καθημερινό εξευτελισμό του Ανθρώπου, τον βιασμό της αξιοπρέπειας ζωής και θανάτου, τις αυτοκτονίες, την πείνα, την κατάθλιψη, την στέρηση οξυγόνου των δικών μου ονείρων και του διπλανού μου, αλλά και το κομμάτιασμα της χώρας μου με προδοτικά χρεόγραφα.
Αρνούμαι να θεωρώ ίσους όλους αυτούς που νομίζουν ότι η σιωπή μου είναι και η κατάφασή μου στο προμελετημένο έγκλημα που επιμένουν να συντελούν.

πηγή: 'NetNews'

Ιχώρ: Μύθος ή πραγματικότητα;…

Ποιοί ήταν πραγματικά οι Θεοί της Αρχαίας Ελλάδας, ήταν απλώς σύμβολα ή αληθινά υπερδύναμα όντα; Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν αρκετά επιχειρήματα ικανά να μας πείσουν ότι οι θεοί των Αρχαίων Ελλήνων ήταν σύμβολα, όπως υποστήριζε και μια μεγάλη μερίδα φιλοσόφων, οι Στωικοί, οι οποίοι πίστευαν ότι οι μύθοι δεν έχουν κυριολεκτική σημασία αλλά αντίθετα παρουσιάζουν αλληγορικές διηγήσεις, χρήσιμες για την καθημερινότητα των ανθρώπων.

Υπάρχει περίπτωση να ισχύει το αντίθετο; Σε ολόκληρη την Ελληνική γραμματεία, οποιοσδήποτε μπορεί να ανακαλύψει μια ατελείωτη σειρά από παράδοξες και μεταφυσικές εμπειρίες, που οι θνητοί πρόγονοί μας τις απέδωσαν στους αθάνατους θεούς τους. Επίσης υπάρχει μια παραφυσική λεπτομέρεια που ίσως αποτελεί κλειδί για την διατύπωση της αληθινής φύσης των αρχαίων θεών.

Μέσα στην μυθολογία υπάρχουν αμέτρητες αναφορές σχετικά με μιά ουσία ονόματι Ιχώρ που έρρεε στις φλέβες των Θεών και ήταν γαλαζόχρωμη.

Η ουσία Ιχώρ αναφέρεται από τον Όμηρο, τον Πλάτωνα, τον Απολλώνιο τον Ρόδιο, τον Ιουλιανό,τον Αριστοτέλη,τον Πυθαγόρα κ.α…

Ο Όμηρος αναφέρει: (Ιλιάς Ε 340 και Οδύσσεια 405). "ρέε δ’ άμβροτον αίμα θείο, ιχώρ, οις περ τε ρέει μαχάρεσση θεοίσιν". 

Ο Πλάτωνας (Πλάτων, Τίμαιος, 39, 3) "ο ιχώρ, το υγρόν, ο ορός του αίματος είναι απαλός της μαύρης και της οξείας χολής είναι δριμύς, όταν αναμειγνύεται ένεκα θερμότητας με αλμυρά συστατικά, τότε το ονομάζουμε οξύ φλέγμα". 

Ο Πυθαγόρας επίσης αναφέρει περί «θείας ουσίας» στο αίμα των Ελλήνων η οποία προστατεύει τους φέροντες από αλλοίωση ή μετάλλαξη του γενετικού τους κώδικα.

Επίσης, στην μυθολογία γίνεται μια αναφορά για έναν μυθικό φύλακα της Κρήτης,τον Τάλω, που ήταν κατασκευασμένος από χαλκό από τον θεό Ήφαιστο και μέσα του έρρεε ιχώρ (θα μπορούσε να ήταν ένα είδος καυσίμου;)!

Πρόκειται σύμφωνα με αναφορές για μία ζωογόνο ουσία που είναι αθάνατη, άφθαρτη, δεν υπόκειται στους νόμους σύνθεσης και αποσύνθεσης, έχει την ιδιότητα να πυρακτώνεται, να παρέχει τεράστια δύναμη και δύναται να κληροδοτηθεί από τον πατέρα.

Έτσι, αν θεωρήσουμε ότι οι θεοί ήταν όντα υπαρκτά και ενώθηκαν με τους ανθρώπους τοτε σύμφωνα με τις αναφορές, τα παιδιά που προέκυπταν από την ένωση θεών και θνητών είχαν είτε γαλάζιο αίμα είτε κόκκινο. Όσα παιδιά είχαν γαλάζιο αίμα,ήταν ημίθεοι και όσα παιδιά είχαν κόκκινο, διέθεταν ανενεργό ιχώρ, όπως εξακολουθούν να έχουν και σήμερα οι απόγονοι της ένωσης των ανθρώπων με τους θεόυς, οι Έλληνες. Ο ιχώρ ακόμη, λέγεται ότι μπορεί να ενεργοποιηθεί στο αίμα και να το μετατρέψει από κόκκινο σε γαλάζιο (ποια θα ήταν η συνέπεια;). Μάλιστα, τον τελευταίο καιρό Γάλλοι βιολόγοι αποφάνθηκαν ότι στο DNA (γενετική σύσταση) των Ελλήνων υπάρχουν κάποια χρωματοσώματα που τους καθιστούν διαφορετικούς (θα μπορούσε να ήταν ο Ιχώρ;). Επίσης σύμφωνα με έρευνα των Πανεπιστημίων του Στάνφορντ των ΗΠΑ και της Παβίας της Ιταλίας, τo DNA των Ελλήνων καταδεικνύει πως σε ποσοστό 99,5% πρόκειται για καθαρά φυλή που δεν έχει επηρεασθεί από τους Σλάβους ούτε από τους Τούρκους.

Σίγουρα όμως, δεν θα υπήρχαν τόσες πολλές αναφορές (μυθολογία,φιλόσοφοι) αν δεν υπήρχε ένα στήριγμα ώστε να βασιστεί η θεωρία του ιχώρ (όπως λένε όπου υπάρχει καπνός,υπάρχει και φωτιά).

Γιατί όμως ο ιχώρ που υποστηρίζεται από πολλούς, βρίσκεται στο αίμα των Ελλήνων ανενεργός; Μήπως περιμένει μια αφύπνιση;

πηγή: 'NetNews'

Επί θύρες ο άκρατος αλβανικός εθνικιστικός σωβινισμός εις βάρος της Ελλάδας

Αποκαλυπτικό είναι το στιγμιότυπο από το γραφείο του Αρχηγού του εθνικιστικού ανθελληνικού αλβανικού ριζοσπαστικού κόμματος "Ερυθρόμαυρη Συμμαχία". Πιο συγκεκριμένα όπως φαίνεται σε φωτογραφία από το γραφείο του ηγέτη του κόμματος  Κράσνικ Σπαχiου και Αντιπροέδρου του Ανωτάτου Συμβουλίου Δικαιοσύνης της Αλβανίας, στο τοίχο που βρίσκεται πίσω του αποτυπώνεται το σύμβολο του κόμματος του και οι πόλεις που σύμφωνα με το εθνικιστικό κόμμα είναι αλβανικές.

Το συγκεκριμένο κόμμα θεωρείται ο πυλώνας του UCC και έχει ιδιαίτερα στενές σχέσεις με τον UCK και τους Αλβανούς αυτονομιστές της FYROM. Kαι άριστες σχέσεις με τον σοσιαλιστή ηγέτη Έντι Ράμα, ηγέτη της αλβανικής αντιπολίτευσης.

Με προσοχή μπορείς ο αναγνώστης να διαβάσει τα ονόματα των πόλεων Gostivar στην ΠΓΔΜ Mitrovica στο Κόσσοβο και φυσικά τι άλλο Ιωάννινα (Jianina), Κέρκυρα (Korfuzi) στα δεξιά (ρεπορτάζ DefenceNet).

Δυστυχώς στον 21ο αιώνα σε μια χώρα η οποία διεκδικεί την ένταξη της στην ΕΕ και η οποία είναι μέλος του ΝΑΤΟ υπάρχει πολιτικό κόμμα το οποίο ευθέως ισχυρίζεται ότι ελληνικές πόλεις  και νησιά είναι αλβανικές χωρίς να υπάρχει η παραμικρή αντίδραση από τα προοδευτικά αριστερά κόμματα της Ελλάδας τα οποία όπως αναφέρουν θεωρούν τον εθνικισμό ως μία από τις βασικότερες πληγές μίας κοινωνίας.

Προφανώς τα ελληνικά κόμματα της αριστεράς εφαρμόζουν την γνωστή τακτική της επιλεκτικής ευαισθησίας αναφορικά με τον εθνικισμό στα Βαλκάνια, όπως την εφαρμόζουν και για την εγκληματικότητα των αλλοδαπών στην Ελλάδα με τα γνωστά κοινωνικά αποτελέσματα.

Αυτά σε συνέχεια, περί εφαρμογής των όρων περί 'σωβινισμού στην Ελλάδα και τον υπάρχοντα άκρατο στρουθοκαμηλισμό' των πολιτικών ανδρεικέλων που κινούν τις τύχες αυτού του ρημαδιακού τόπου.