Γαύδος: Ρώσοι επιστήμονες από το Τσέρνομπιλ στο νησί

Μια μικροσκοπική κουκίδα στο χάρτη - κι αυτή όχι σ' όλους τους χάρτες - νότια της Κρήτης. Γαύδος. Το πιο νότιο σημείο της Ελλάδας και κατ' επέκταση της Ευρώπης. Μια ξερή όαση στην αλμύρα του Λυβικού πελάγους.

Εδώ οι όροι αντιστρέφονται. Η όαση είναι από άμμο και η έρημος από νερό. Άλλωστε η Αφρική είναι μερικά ναυτικά μίλια πιο κοντά απ' ό,τι ο Πειραιάς. Και καμία συνθήκη συνόρων δεν αναφέρθηκε ποτέ συγκεκριμένα στη Γαύδο.

Ο Αστικός Πολιτισμός των Οθωμανών

άρθρο της εφημερίδος 'Ελευθεροτυπία' της 20/3/2011

ΤΗΝ ΩΡΑ που οι ελληνικές κοινότητες διαμόρφωναν την πνευματική και καλλιτεχνική ταυτότητά τους, οι Οθωμανοί φρόντιζαν να αναδεικνύουν και να επιβάλλουν τη δική τους ταυτότητα μέσα από στοιχεία πολιτισμού.

Ο South Stream "υιοθετήθηκε" από την Ε.Ε. - Μεγάλη νίκη του Β.Πούτιν

Ραγδαίες εξελίξεις στον ενεργειακό χάρτη της Ευρώπης με άμεσο γεωπολιτικό αντίκτυπο στην περιοχή μας: Η Ε.Ε. αποφάσισε να θέσει υπό την αιγίδα της τον αγωγό φυσικού αερίου South Stream και τον ερχόμενο Απρίλιο πραγματοποιείται επίσημη παρουσίαση του όλου έργου στις Βρυξέλλες με την "σφραγίδα" της! Στη σχετική εκδήλωση θα παρευρεθούν οι πρέσβεις των χωρών που συμμετέχουν στο σχέδιο, καθώς και εκπρόσωποι των επιχειρήσεων που έχουν αναλάβει την υλοποίησή του. Η απόφαση της Ε.Ε. θεωρείται προσωπική νίκη του Β.Πούτιν, ο οποίος "πάλεψε" για να αποσπάσει την έγκριση και την αποδοχή της Ε.Ε. το όλο project.

Τουρκικό Σχέδιο κατάληψης του Καστελόριζου

Σειρά σχεδίων του τουρκικού Γενικού Επιτελείου σε συνέχεια του σχεδίου SUGA που αποκάλυψε η 'ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ' για απόβαση σε τέσσερα νησιά του Αιγαίου, περιήλθαν στην κατοχή του ελληνικού Γενικού Επιτελείου Στρατού και προβλέπουν σε όλες τις περιπτώσεις είτε πρόκειται για ενέργεια στο βόρειο είτε στο κεντρικό ή νότιο Αιγαίο, απόβαση και κατάληψη του Καστελόριζου!

Το μικρό νησί που βρίσκεται στο μαλακό υπογάστριο της Τουρκίας και κρίνει υπερ της Ελλάδας τα τεράστια κοιτάσματα φυσικού αερίου και πετρελαίου της Ανατολικής Μεσογείου και αλλάζει ολόκληρο τον ενεργειακό χάρτη της περιοχής, φαίνεται ότι αποτελεί τον κορυφαίο στόχο της Τουρκίας σε περίπτωση ελληνοτουρκικής συγκρουσης.

Μία επιχείρηση η οποία δεν παρουσιάζει ιδιαίτερες επιχειρησιακές δυσχέρειες αυτή καθ'εαυτή για τις τουρκικές δυνάμεις, έστω αν μετά θα κινδυνεύσουν (από την στιγμή που υπάρχει ελληνική πολιτική ηγεσία διατεθειμένη να υπερασπιστεί τα ελληνικά εδάφη) με γενική σύγκρουση. Ήδη έχει εντοπιστεί συγκεκριμένο σενάριο κατάληψης από ομάδα Τούρκων πεζοναυτών το νησί, οι οποίοι θα μεταφερθούν με ταχύπλοα από την τουρκική ακτή. Θα είχε προηγηθεί απόβαση από αέρος ειδικής ομάδας με ελικόπτερα UH-60.

ΔΙ ΕΝΤ ΟΦ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΦΣΙΣ

Άρθρο του Αντώνιου Ανδρουλιδάκη, οικονομολόγου

Πιθανολογώ και ελπίζω ότι οι πιτσιρικάδες του μέλλοντος, μετά από καμιά σαρανταριά χρόνια, θα σαρκάζουν με ανάλογους τίτλους στο facebook, την Ιστορία που σήμερα εμείς καλούμαστε να γράψουμε.

Να επισημάνω πριν απ’ όλα -με όλη την επαρμένη αυταρέσκεια της γενιάς μου- ότι ήδη από τις 15 Ιουλίου 2010, έγραφα σε άρθρο με τίτλο «Το Παραμύθι», ότι:  Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, η Ε.Κ.Τ. έχει απορροφήσει περίπου 90-100 δις. ευρώ ελληνικά ομόλογα, που «ξεφορτώθηκαν» διάφορες ιδιωτικές τράπεζες, σε τιμές προφανώς μικρότερες –πιθανώς έως 30%Haircut– της αξίας λήξης τους. Έτσι, οι τραπεζίτες διασφαλίζουν σταδιακά τα χρήματα –ή το μεγαλύτερο μέρος– που είχαν δανείσει στη χώρα και η δυνατότητα επαναδιαπραγμάτευσης με τον καθένα χωριστά απομακρύνεται οριστικά. Ταυτόχρονα, με τα νέα δάνεια, αποπληρώνονται στο 100% ομόλογα άμεσης λήξης οπότε και πάλι οι τραπεζίτες δεν χάνουν ούτε δεκάρα. Όταν η ΕΚΤ θα έχει συγκεντρώσει το μεγαλύτερο μέρος από διάσπαρτα ομόλογα, όντας μονοπωλιακός  πιστωτής και έχοντας στην τσέπη το μνημόνιο, και κάτω από την πραγματική πίεση της αδυναμίας της χώρας να αποπληρώσει τα δάνεια, θα μας οδηγήσει σε επαναδιαπραγμάτευση του χρέους σε ό,τι αφορά τη χρονική επιμήκυνση –άρα και την ισόβια εξάρτηση– με εγγυήσεις ή ανταλλαγές τα κάθε είδους «φιλέτα» της πατρίδας.

Διαφορά Αποδοκιμασίας και Βίας

Άλλο η αποδοκιμασία και άλλο η βία

Tου Χρήστου Γιανναρά

Γιατί είναι «άσκηση βίας» να «γιαουρτώνουν» οι πολίτες έναν πολιτικό που προκαλεί κατ’ εξακολούθησιν τη νοημοσύνη και ευαισθησία τους, την αξιοπρέπειά τους;

Oμόφωνα οργισμένοι οι κεκράχτες της κομματοκρατίας, «επιφανείς» δημοσιογράφοι, κομματικοί εκπρόσωποι, αλλά και απλοϊκοί παρακεντέδες της εξουσιαστικής καμαρίλας, διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους: Aυτοδικία, ανόσια βία το «γιαούρτωμα».

Aλλά γιατί; Προκαλεί σωματική κάκωση, αποβλέπει σε τραυματισμό, σε βλάβη της σωματικής ακεραιότητας; Γιαούρτι εκσφενδονίζουν οι πολίτες στον πολιτικό που τους προκαλεί, όχι πέτρες, ούτε καρέκλες. Eίναι άλλο πράγμα η αποδοκιμασία και άλλο η άσκηση σωματικής βίας. Kαι μάλιστα θα χαρακτήριζε κανείς το «γιαούρτωμα» μάλλον από τις επιεικέστερες, τις πιο «εξευγενισμένες» μορφές αποδοκιμασίας. Aρχετυπική έκφραση περιφρόνησης, αποστροφής και σιχασιάς είναι το φτύσιμο – ατιμωτική αποδοκιμασία. Πιο οργισμένη, οι σάπιες ντομάτες ή τα κλούβια (δύσοσμα) αυγά. Hπιότερη μορφή, το σφύριγμα, το γιουχάισμα.

Το αρχέτυπο του Νταχάου και του Γκουαντανάμο

Το στρατόπεδο συγκέντρωσης και όχι η πόλη, αποτελεί σήμερα το κύριο βιοπολιτικό παράδειγμα της Δύσης


άρθρο του Φώτη Τερζάκη



Αν υπάρχει ακόμα σήμερα μια τελευταία αποδεκτή έννοια της φιλοσοφίας, μια τελευταία αποδεκτή έννοια της αλήθειας, στο όνομα της οποίας νομιμοποιείται η δραστηριότητα που εξακολουθούμε να καλούμε φιλοσοφία, είναι ο ακατάπαυστος αγώνας κατά της κυριαρχίας. Το βιβλίο τού ιταλικής καταγωγής Giorgio Agamben «Homo Sacer» (1995), είναι από τα σημαντικότερα έργα σύγχρονης φιλοσοφίας με την παραπάνω έννοια, έργο το οποίο χάρη στην κοπιώδη φροντίδα της μετάφρασης και της επιμέλειας είμαστε σε θέση να υποδεχτούμε σήμερα στα ελληνικά. Λόγω του περιορισμένου χώρου μιας τέτοιας βιβλιοκριτικής αντιπαρέρχομαι όλα τα εργοβιογραφικά στοιχεία του συγγραφέα (μπορούν άλλωστε να βρεθούν στην ίδια την έκδοση) για να προχωρήσω στη -δύσκολη, για λόγους που θα φανούν αμέσως- αποτίμησή του.