του Νόαμ Τσόμσκι: Υπάρχουν μόνον 3 επιλογές για την Ελλάδα

«Υπάρχουν λίγες μόνο επιλογές για την Ελλάδα για την Έξοδο απ' την κρίση» του Νόαμ Τσόμσκι

• Η μια επιλογή είναι πλούσια κράτη όπως η Γερμανία να αναλάβουν τα χρέη και να τα πληρώσουν.
• Η άλλη επιλογή είναι η Ελλάδα να αρνηθεί να πληρώσει τα χρέη της. Δεν είναι αδύνατον κάτι τέτοιο. Υπάρχουν κράτη που το έχουν κάνει στο παρελθόν με επιτυχία. Πριν από περίπου δέκα χρόνια το έκανε η Αργεντινή. Ήταν η ‘αγαπημένη’ του ΔΝΤ. Όμως κάποια στιγμή κατέρρευσε και αρνήθηκε να πληρώσει τα χρέη της. Το ΔΝΤ και διάφοροι οικονομολόγοι απειλούσαν πως θα επερχόταν η καταστροφή αλλά στην πραγματικότητα λειτούργησε πολύ καλά. Αργότερα υπήρξε μια μεγάλη ανάπτυξη. Αυτή είναι μια πιθανότητα αλλά δεν είναι η μοναδική. Φυσικά είναι σκληρό για τις τράπεζες και τους επενδυτές γιατί θα χάσουν τα χρήματά τους αλλά πρέπει κανείς να επιλέξει.
• Και η τρίτη επιλογή θα ήταν η Ελλάδα να βγει από την Ευρωζώνη ώστε να έχει την ευκαιρία να κάνει τη δική της οικονομική πολιτική, να υποτιμήσει το νόμισμα και να βγει από την κρίση.

Υπάρχουν μόνο αυτές οι τρεις επιλογές και καμία από αυτές δεν είναι ιδιαίτερα ελκυστική.

ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΩΣ ΜΟΝΗ ΔΙΕΞΟΔΟΣ ΑΠ' ΤΗΝ ΑΙΜΑΤΟΧΥΣΙΑ

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και, κυρίως, οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ (ή όσοι, ενδεχομένως, σκέφτονται να ψηφίσουν τα μέτρα της κυβέρνησης ή να τη στηρίξουν), βρίσκονται ενώπιον ιστορικού διλήμματος, μετά τη μεγαλειώδη, ειρηνική «εξέγερση» του ελληνικού λαού την 5η Ιουνίου, αντάξια των μεγάλων δημοκρατικών και επαναστατικών παραδόσεων της Ελλάδας. Με την εξέγερση αυτή οι Έλληνες πολίτες ανακάλεσαν ουσιαστικά την εντολή, στη βάση της οποίας κυβερνά η σημερινή κυβέρνηση. Τώρα, ο ελληνικός λαός και η Ιστορία, θέτουν τους βουλευτές αυτούς (και εμμέσως τον Πρόεδρο) ενώπιον του εξής διλήμματος:

Θα δώσουν την ευκαιρία στον ελληνικό λαό, έστω και την υστάτη στιγμή, να λάβει με δημοκρατικό τρόπο, με δημοψήφισμα, την κρισιμότερη απόφαση  για το μέλλον του, αν δηλαδή επιθυμεί τη συνέχιση ή τη διακοπή της πολιτικής του Μνημονίου, ή θα επιμείνουν σε πολιτικές που οδηγούν, αργά ή γρήγορα, αλλά με μαθηματική ακρίβεια σε λουτρό αίματος τη χώρα;...

ΠΑΛΛΑΊΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ

Αν τα κόμματα ‘εξουσίας’ έχουν το πρώτο μερίδιο ευθύνης βεβαίως, τα κόμματα της αντιπολίτευσης έχουν επίσης μεγάλο μερίδιο λόγω των πράξεων και των παραλείψεών τους.

Οι ευθύνες της ‘μεταπολιτευτικής’ αριστεράς ξεκινούν, από τον κομμουνιστικό εμφύλιο (ΚΚΕ-ΚΚΕεσ) που επέτρεψε τη γιγάντωση του ΠΑΣΟΚ, την ενσωμάτωσή της (ιδίως της λεγόμενης ‘ανανεωτικής πτέρυγας αλλά και όχι μόνο αυτής) στο καθεστώς της ΠΑΣΟΚοκρατίας μετά το 1981, τη διάσπαση του Συνασπισμού και τον ‘μικρό’ εμφύλιο, που συνεχίζεται ως τις μέρες μας, όχι τόσο μεταξύ του ΚΚΕ και του Συνασπισμού και του ΣΥΡΙΖΑ, όσο μεταξύ των μεταρρυθμιστών (ή «συστημικών») και των επαναστατών (ή «αντισυστημικών»). Τόσο στο ΚΚΕ όσο και στον Συνασπισμό (αν όχι στον ΣΥΡΙΖΑ) επικρατούν οι πρώτοι. Αν στην περίπτωση του Συνασπισμού το πράγμα είναι ξεκάθαρο, σ’ αυτή του ΚΚΕ καλύπτεται από την ‘επαναστατική’ ρητορική και την ‘επαναστατική’ γυμναστική.  Το αποτέλεσμα πάντως είναι ότι παρά τη συντελούμενη καταστροφή της Χώρας, η κοινοβουλευτική αριστερά αρνείται ή αδυνατεί (και εδώ οι ευθύνες βαρύνουν συντριπτικά το ΚΚΕ ως μεγαλύτερο κόμμα, συμπαγές και συστηματικά αρνούμενο ακόμη και τον διάλογο με την άλλη πλευρά) να υπερβεί τις πικρίες, τα λάθη  και τα πάθη του παρελθόντος και να αναλάβει την πρωτοβουλία συγκρότησης ΠΑΛΛΑΪΚΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ με συγκεκριμένο πρόγραμμα εναλλακτικής πολιτικής, ικανό όχι μόνο να δώσει διέξοδο από την κρίση για τη χώρα μας και να θέσει τις βάσεις για μια ανθρώπινη κοινωνία, αλλά και να εμπνεύσει τους άλλους λαούς και να συντελέσει καίρια στην ανάδειξη κινήματος διεθνούς αλληλεγγύης στον αγωνιζόμενο Ελληνικό Λαό, ενός κινήματος που μπορεί να αποτελέσει τον καταλύτη της αλλαγής των συσχετισμών δύναμης, τουλάχιστον στην Ευρώπη....

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Βόμβα με ΑΟΖ - Γίνεται Νόμος του Κράτους με προτροπή των ΗΠΑ

Ένα ολόκληρο γεωστρατηγικό-οικονομικό παίγνιο στο οποίο είναι σαφές ότι οι ΗΠΑ έχουν παίξει καθοριστικό ρόλο – θετικό αυτή την φορά για την Ελλάδα – κρύβεται πίσω από το νέο νομοσχέδιο που προβλέπει την σύσταση του κρατικού φορέα υδρογονανθράκων και την αναμόρφωση του θεσμικού πλαισίου για τις έρευνες πετρελαίου και φυσικού αερίου, με το οποίο θεσμοθετείται πλέον επίσημα η έννοια της ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης-ΑΟΖ!

Όπως αναφέρουν ασφαλείς πηγές του DEFENCENET, ενώ η κυβέρνηση, τόσο δια του πρωθυπουργού, Γ.Παπανδρέου, όσο και του υπουργείου Εξωτερικών, μεταθέτουν αόριστα στο μέλλον την οριοθέτηση Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ), στο νομοσχέδιο που πρόκειται να αντικαταστήσει (όταν ως νόμος ψηφιστεί από την Βουλή) τον νόμο 2289/1995, η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη θα είναι μία πραγματικότητα!!!...

Η Πολιτική όπως την ξέραμε τελείωσε στις πλατείες

Του Στέφανου Αγιάσογλου

Η αλλαγή του πολιτικού σκηνικού όπως δείχνουν σήμερα τα πράγματα, όχι μόνο έχει επέλθει από πολύ καιρό πριν, αλλά και έχει παγιωθεί πλήρως στη συνείδηση του κόσμου αλλά και του συστήματος.

Αυτό που είναι όμως ακόμα πιο ξεκάθαρο σήμερα, είναι ότι παγιώνεται και η αλλαγή στο κοινωνικό ιστό της χώρας.. Οι τεράστιες μάζες λαού που συγκεντρώνονται στις πλατείες δεν είναι μόνο αγανακτισμένοι πολίτες αλλά και ενημερωμένοι, μορφωμένοι, πολιτικοποιημένοι με μια διαφορετική αντίληψη για την πολιτική από αυτή που βλέπουμε μέχρι σήμερα και κυρίως με μια διαστρωματική κοινωνική αντιπροσώπευση.

Είναι γεγονός αναμφισβήτητο και έχει χιλιοειπωθεί ότι στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Είναι όμως επίσης αληθές ότι αδιέξοδα δεν υπάρχουν και στην οικονομία. Υπάρχουν μόνο αδιέξοδες πολιτικές. Και αυτό διότι οι προτάσεις, οι απόψεις και τα μέτρα μπορεί να είναι ατέλειωτα αλλά όλα βασίζονται σε ένα και μόνο στοιχείο. Στον τρόπο με τον οποίο ο λαός που καλείται να τα υλοποιήσει τα αντιλαμβάνεται και κυρίως στην ψυχολογία που δημιουργείται από αυτήν την αντίληψη.

Γιώργος Παπακωνσταντίνου - Το Πουλέν του Νεοφιλελεύθερου Σοσιαλισμού

• Σύμβουλος του τ. Πρωθυπουργού Κ. Σημίτη, σε θέματα «Κοινωνίας της Πληροφορίας» (1998-2000),
• Ειδικός Γραμματέας στο Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών (2000-2002), 
• Μέλος του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων (ΣΟΕ), 
• Εκπρόσωπος της Ελλάδας στην Επιτροπή Οικονομικής Πολιτικής της ΕΕ, 
• Μέλος του Δ.Σ. του ΟΤΕ (2002-4),
• Υπεύθυνος για το συντονισμό της «Διαδικασίας της Λισσαβώνας»*** τον Μάρτιο του 2000 στην Ελληνική Προεδρία της ΕΕ,
• Διευθυντής του ΠΑΣΟΚ (2003-4), οικονομικός σύμβουλος του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ Γιώργου Παπανδρέου (2004-7),
• Μέλος του ΔΣ του ΙΣΤΑΜΕ**  και του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ.

** ΙΣΤΑΜΕ - Ινστιτούτο Στρατηγικών και Αναπτυξιακών Μελετών 'Ανδρέας Παπανδρέου' - το οποίο λειτουργεί ως ένα κέντρο σύγχρονου πολιτικού προβληματισμού, πολιτικής αναζήτησης και επιστημονικής έρευνας στο χώρο του δημοκρατικού σοσιαλισμού. Είναι κι αυτό ένα απ' τα εξέχοντα ιδρύματα τα οποία δεν εμπίπτουν στην τωρινή εποχή λιτότητας και δεν ευρίσκονται στην λίστα των οργανισμών και ιδρυμάτων τα οποία πρέπει να αναστείλουν την λειτουργία τους.

*** «Διαδικασία της Λισσαβώνας» - Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Λισσαβώνας προσπάθησε υπό την ευθύνη και καθοδήγηση του νυν 'τσάρου της Ελληνικής Οικονομίας', να δώσει κατευθυντήριες γραμμές για την αξιοποίηση των ευκαιριών που προσφέρει η νέα οικονομία... Ο Νοών Νοείτο... Επειδή οι διαδικασίες του Κάρντιφ, της Κολωνίας και του Λουξεμβούργου συγκροτούσαν ένα επαρκές οπλοστάσιο νομικών μέσων, δεν κρίθηκε απαραίτητο να δρομολογηθούν νέες διαδικασίες στη Λισσαβόνα. Απεναντίας, η στρατηγική προέβλεπε την προσαρμογή και την ενίσχυση των υφιστάμενων διαδικασιών για να δοθεί η δυνατότητα πλήρους ανάδειξης του οικονομικού αναπτυξιακού δυναμικού - για παράδειγμα εφοδιάζοντας την Ευρωπαϊκή Ένωση με αξιόπιστους και συγκρίσιμους μεταξύ των κρατών μελών δείκτες, ώστε να είναι σε θέση να λαμβάνει τα ενδεδειγμένα μέτρα.... Τα αποτελέσματα σήμερα όλων αυτών των ενεργειών είναι γνωστά...

Ως βασικός σύμβουλος των κυβερνήσεων Σημίτη και ως έχων την ευθύνη και την οργάνωση, για το swap του 2001, είναι απορίας άξιον άν θα κληθεί ποτέ να καταθέσει στην Αρμόδια Εξεταστική των Πραγμάτων Επιτροπή. Πρόκειται για κλασσική περίπτωση θρασύτατου πολιτικού. Τον είδαμε κι από τους φόρους... Εξαπέλυε 'Μύδρους' ως αντιπολίτευση για τους επιβαλλόμενους τότε φόρους κι επέβαλε χειρότερους ως κυβέρνηση.

Η Αληθινή Ιστορία της Σρεμπρένιτσα του Λούις Μακένζυ

Ο στρατηγός ε.α. Λούις Μακένζι ήταν ο πρώτος διοικητής της ειρηνευτικής δύναμης του ΟΗΕ στο Σαράγιεβο. Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην «Globe and Mail», τη μεγαλύτερη εφημερίδα του Καναδά την Τετάρτη, 14 Ιουλίου 2005 ( μετάφραση στα ελληνικά από τον Στέφανο Σωτηρίου).

Αυτή η εβδομάδα σημαδεύεται από τη 10η επέτειο της δεύτερης μεγαλύτερης αποτυχίας των Ηνωμένων Εθνών από την ημέρα της ίδρυσής τους το 1945 - η γενοκτονία στη Ρουάντα καταγράφεται αδιαφιλονίκητα ως η No 1 αποτυχία τους. Με κραυγαλέο τρόπο οι εκδηλώσεις της επετείου που προαναφέραμε επικεντρώθηκαν στη σφαγή των «πλέον» των 8.000 Βοσνίων ανδρών και εφήβων από τον στρατηγό του σερβικού στρατού Ράντκο Μλάντιτς, στη Σρεμπρένιτσα, τον Ιούλιο του 1995.

Τα ΜΜΕ στη συντριπτική τους πλειοψηφία δεν αναφέρθηκαν καθόλου στα βαθύτερα αίτια του ολέθρου της Σρεμπρένιτσα, ούτε στο θέμα της απόδοσης των ευθυνών. Προτίμησαν μια απλουστευτική ερμηνεία που κινήθηκε μεταξύ μαύρου και άσπρου, όπου στη θέση του μαύρου και του κατηγορούμενου ήταν οι Σέρβοι.

Έπαιξα κι εγώ ένα μικρό ρόλο σε κάποια συμβάντα που προηγήθηκαν της σφαγής και ίσως μια αναδρομή σ' αυτά τα φωτίσει κάπως....