Ιωάννης Βατάτζης και Εθνική Αξιοπρέπεια

γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας - Πολιτικός Επιστήμων

Μία ομάδα διανοητών και δημοσιογράφων επιχειρεί να μάς πείσει πόσο καλό πράγμα είναι η απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας. Συνιστούν  να είμαστε ευγνώμονες στην τρόικα που θα φέρει ξένους επιτρόπους στα υπουργεία μας για να μας κάνουν σωστούς Ευρωπαίους και να μας φέρουν τα φώτα τους. Φαίνεται ότι τα παπαγαλάκια της εξάρτησης και της υποτέλειας δεν θέλησαν ποτέ να διαβάσουν την ελληνική Ιστορία ή αν την διάβασαν , δεν μπόρεσαν να την καταλάβουν. Διότι στις πάμπολλες σελίδες αυτής της Ιστορίας υπάρχουν παραδείγματα Ελλήνων ηγετών που βρέθηκαν μεν σε δυσχερή θέση, αλλά δεν απώλεσαν την αξιοπρέπειά τους και δεν λησμόνησαν τα ιστορικά δικαιώματα και τις ιστορικές υποχρεώσεις του Έθνους μας….

Ο εξαφανιζόμενος χριστιανισμός

Οι διώξεις των χριστιανών, τις οποίες σήμερα μπορεί να παρακολουθεί κανείς σε πολλές χώρες, αποκτούν απειλητικές διαστάσεις.

Σύμφωνα με τα δεδομένα της οργάνωσης προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Open Doors, οι οπαδοί της διδασκαλίας του Ιησού Χριστού είναι η μεγαλύτερη ομάδα θυμάτων των διώξεων για τις θρησκευτικές πεποιθήσεις τους. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των οργανώσεων προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σε διώξεις υποβάλλονται πάνω από 100 εκατομμύρια χριστιανοί.

Η νέα ετήσια έκθεση της Оpen Doors έχει ακριβώς τον τίτλο «Μάρτυρες του 2011 – βιβλίο για τις διώξεις των χριστιανών σήμερα». Ως οι πλέον διαδεδομένες περιπτώσεις δίωξης αναφέρονται οι διακρίσεις για τις θρησκευτικές πεποιθήσεις – απώλεια δουλειάς, κατοικίας, δυνατότητας συνέχισης της μόρφωσης, συγκέντρωσης για προσευχή, απόρριψη αίτησης για την κατασκευή ναού, εγγραφή θρησκευτικής οργάνωσης. Υπάρχουν και πλέον βάναυσα παραδείγματα διώξεων. Π.χ., κράτηση σε φυλακή για θρησκευτικές πεποιθήσεις, βασανιστήρια και ακόμα και φόνοι. Ανάμεσα στις χώρες, στις οποίες οι διώξεις των χριστιανών ήδη αποτελούν συνηθισμένη πραγματικότητα, στην έκθεση αναφέρονται οι ακόλουθες: Ερυθραία, Νιγηρία, Ινδία, Μαλαισία, οι χώρες του Μαγκρέμπ  και της περιοχής της Μέσης Ανατολής..

Για το γεγονός ότι στο σύγχρονο κόσμο αρχίζει η εποχή του δεύτερου κύματος διώξεων των χριστιανών, στη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία κάνουν δηλώσεις εδώ και μερικά χρόνια. Από το 2009 η Ρωσική Εκκλησία πρότεινε στον ΟΗΕ να εισαγάγει στη διεθνή νομική κυκλοφορία εξίσου με τις έννοιες ρατσισμός και αντισημιτισμός και την έννοια χριστιανοφοβία. Εφόσον οι διώξεις για θρησκευτικούς λόγους δεν πραγματοποιούνται μόνο στις χώρες, όπου οι χριστιανοί αποτελούν μειονότητα, αλλά ακόμα και στις ιστορικά φιλοχριστιανικές χώρες, λέει ο Διευθυντής του Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Ιλαρίων:

- Υπάρχουν δυνάμεις, όπως στον πολιτικό κόσμο, έτσι και στην κοινωνική συνείδηση, οι οποίες προσπαθούν να σβήσουν από τη μνήμη των ευρωπαίων τη μακραίωνη χριστιανική ιστορία τους. Π.χ., στη Μ. Βρετανία, η οποία, μπορούμε να πούμε, κατέχει την 1η θέση στην πολιτική δεοντολογία ανάμεσα στις δυτικές χώρες, σήμερα δεν θα βρείτε σε ελεύθερη πώληση, Χριστουγεννιάτικες κάρτες. Υπάρχουν κάρτες με πρωτοχρονιάτικες ευχές, όμως οποιαδήποτε αναφορά στα Χριστούγεννα θεωρείται εκτός πλαισίων πολιτικής δεοντολογίας. Υπήρξε περίπτωση, στην οποία σε υπάλληλο βρετανικής αεροπορικής γραμμής απαγορεύθηκε να φέρει σταυρό. Τα χριστιανικά σύμβολα εκδιώκονται από τα σχολεία δήθεν, για να μην προσβάλλονται τα αισθήματα των αλλοφρόνων ή των αθεϊστών.

Το Μάιο του 2011 στη συνεδρία της Ιεράς Συνόδου της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας υιοθετήθηκε ειδικό έγγραφο, στο οποίο η Ρωσική Εκκλησία όχι μόνο καταδίκασε τις διώξεις των χριστιανών, αλλά και κάλεσε την παγκόσμια κοινή γνώμη να προσέξει ιδιαίτερα αυτό το πρόβλημα και να εκπονηθούν από κοινού μέτρα για την καταπολέμηση της χριστιανοφοβίας.

Πηγή: ‘η Φωνή της Ρωσίας’

Ο Γιούνκερ μόλις είπε το μεγαλύτερο ψέμα για το ελληνικό χρέος .... ή μήπως όχι;

“Ενδεχόμενη έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ θα ήταν ένα καταστροφικό σενάριο και αυτό γιατί σε μια τέτοια περίπτωση η Ελλάδα θα επέστρεφε σε μια δραχμή υποτιμημένη κατά 60%, ενώ τα χρέη της θα εξακολουθούσαν να είναι σε ευρώ” είπε ο Zαν Κλοντ Γιούνκερ σε συνέντευξή του προς την εφημερίδα General Anzeiger της Βόννης που δημοσιεύεται σήμερα.

Ωστόσο, δημοσιεύματα των Financial Times, Rueters, Wall Street Journal καθώς και εκθέσεις πανεπιστημίων και νομικών εταιριών επιβεβαιώνουν πως η Ελλάδα μπορεί να πληρώσει το χρέος της σε δραχμές με βάση το ισχύον δίκαιο και διαψεύδουν τον Γιούνκερ. Γιατί όμως ο πρόεδρος του Eurogroup δε λέει την αλήθεια;

Γιατί αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα ψέματα της ελληνικής κρίσης, σύμφωνα με το οποίο η χώρα αν επιστρέψει στη δραχμή θα καταστραφεί για το χρέος της το οποίο θα παραμείνει στο ευρώ. Το έχουν πει χωρίς ντροπή Έλληνες πολιτικοί και αξιωματούχοι της Τρόικας ώστε να τρομοκρατήσουν την Ελλάδα για να μη διανοηθεί να ασκήσει τα μεγαλύτερα δικαιώματα της, δηλαδή να προκαλέσει αναδιάρθρωση του χρέους της, μόνη της σβήνοντας ένα μεγάλο ποσοστό του ή να το αποπληρώσει σε δραχμές, μεταφέροντας τις απώλειες στις τράπεζες και όχι στους πολίτες.

Ωστόσο, αν η νέα κυβέρνηση συνεργασίας προχωρήσει τη συμφωνία της κυβέρνησης Παπανδρέου και μετατρέψει το δίκαιο που θεσπίζει τα ελληνικά ομόλογα από ελληνικό σε αγγλικό τότε το δικαίωμα αυτό θα έχει χαθεί και ο Γιούνκερ πλέον θα έχει πει την αλήθεια.

Πηγή: ‘XrimaNews’

Η Monde αναρωτιέται: «Έχει θέση στην Ευρώπη η Ελλάδα;»

Η γαλλική εφημερίδα Μοnde σε άρθρο της και επιχειρώντας να εξετάσει την υπόθεση Ελλάδα όχι από την αποκλειστική της οικονομική χροιά αλλά από αυτή του προσανατολισμού μιας χώρας διερωτάται «εάν τελικά η Ελλάδα είναι χώρα της Ευρώπης», τουλάχιστον μιας Ευρώπης που ο συντάκτης της  Μοnde έχει στο μυαλό του.

Αν και το άρθρο ξεκινά με μια δήλωση του πρώην Γάλλου προέδρου Βαλερί Ζισκάρ Ντ' Εστέν που είχε κάνει στις αρχές της δεκαετίας του ΄70 ότι «Δεν μπορούμε να κλείσουμε την πόρτα στον Πλάτωνα», θέλοντας να απεικονίσει με αυτόν το τρόπο την άμεση σχέση που έχει με τον αρχαίο πολιτισμό εντούτοις στη συνέχεια  παρατίθεται μια κυνική άποψη της  νεότερης  ελληνικής ιστορίας που ξεκινά με τη γένεση μιας μικρής αγροτικής χώρας, μιας χώρας που πέρασε πολέμους, διχασμούς, τη «Μεγάλη Ιδέα», την καταστροφή της Μικρός Ασίας, την πείνα της κατοχής, -παραβλέποντας βέβαια την αντίσταση στα βουνά της Αλβανίας κατά των μεραρχιών του Μουσολίνι ίσως γιατί οι Γάλλοι πολύ απλά δεν πρόβαλαν καμία ουσιαστική αντίσταση στις δυνάμεις του Άξονα- για να συνεχίσει μέχρι τη Μεταπολίτευση. 

Εκεί όμως που ο συντάκτης της Μοnde «κτυπάει διάνα» είναι στις αναφορές στο πελατειακό κράτος το οποίο δημιουργήθηκε και πάνω στο οποίο στηρίχθηκε το πολιτικό κατεστημένο.

«Μετά τη Μεταπολίτευση, ο ευρωπαϊκός δρόμος άνοιξε και πάλι» σημειώνουν ο αρθρογράφος, παραθέτοντας τις ισχυρές αντιρρήσεις αρκετών χωρών της τότε ΕΟΚ, αλλά και τη στήριξη του Βαλερί Ζισκάρ Ντ' Εστέν στην είσοδο της Ελλάδας στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες, το 1981.

Και μετά ήρθε το «μεγάλο πάρτι», ή αλλιώς η εποχή του Ανδρέα Παπανδρέου, τα πακέτα στήριξης από την Ευρώπη. «Ήταν η περίοδος που μπορούσε κανείς να δει σε κάθε ελληνικό χωριό ένα μαρμάρινο άγαλμα στους νεκρούς, όπως και ταμπέλες που ανέφεραν την κοινοτική συμμετοχή στη χρηματοδότηση» θυμάται ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Paris X-Nanterre, Γκι Μπιρζέλ.

Ήρθε και η εποχή μεγάλων μεταρρυθμίσεων, αλλά και μιας διφορούμενης εξωτερικής πολιτικής, λόγω και της γεωγραφικής θέσης της Ελλάδας. Η κοινή γνώμη, όπως αναφέρει η εφημερίδα, δεν ένιωσε ιδιαίτερα καλά με το βομβαρδισμό της Σερβίας το 1999 από το ΝΑΤΟ. «Ακόμα και σήμερα, η Αθήνα δεν αναγνωρίζει το Κόσσοβο και αρνείται στους γείτονες το όνομα “Μακεδονία"».

Και μετά ήρθε η διεύρυνση και η ευρωζώνη, για την οποία η εφημερίδα περιγράφει αναλυτικά τα ζητήματα που προέκυψαν με την είσοδο της Ελλάδας σε αυτήν.

«H Κομισιόν και η ΕΚΤ έδωσαν το πράσινο φως για την είσοδο της Ελλάδας στην Ευρωζώνη» θυμάται ο Ντιντιέ Ρέιντερς, υπουργός Οικονομικών του Βελγίου, σημειώνοντας την πολιτική σημασία που είχε η είσοδος και της Ελλάδας στο ενιαίο νόμισμα.

Στη συνέχεια γίνεται αναφορά στον ιστορική ευθύνη που έπαιζε ή έπρεπε να παίζει η Ευρώπη στην προσπάθειά της να εντάξει στους κόλπους της και χώρες του πρώην Ανατολικού Μπλοκ. Επιπλέον εκφραζόταν η θέση ότι μια χώρα της οποίας το ΑΕΠ εκπροσωπεί μόλις το 2% με 3% του ΑΕΠ της ευρωζώνης δεν θα δημιουργούσε πρόβλημα...

Ήταν η εποχή της αισιοδοξίας, γράφει η εφημερίδα, η οποία συνεχίστηκε με αποκορύφωμα τον θρίαμβο στο Euro 2004 και την επιτυχία των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας.

Και μετά, ήρθε η απόφαση του νέου υπουργού Οικονομικών Γιώργου Αλογοσκούφη να κάνει «απογραφή», η οποία άλλαξε εντελώς τα δημοσιονομικά δεδομένα. Όλα ξαφνικά τα νούμερα ήταν λάθος... «Όπως ο Δίας μεταμορφώθηκε σε ταύρο για να απαγάγει την Ευρώπη, έτσι και η Ελλάδα είχε πει ψέματα» γράφει η εφημερίδα.

Και μετά άρχισε ο κατήφορος με σημείο αφετηρίας την ακρωτηριασμένη Αφροδίτη της Μήλου στο εξώφυλλο γερμανικού περιοδικού...

Το κλίμα στην Ελλάδα έχει πλέον αλλάξει και η περίφημη τρόικα είναι για τη χώρα μια μετενσάρκωση του Ναζισμού. Η βία επανέκαμψε στους δρόμους της Αθήνας. «Οι εποχές που τα δεινά των Ελλήνων συγκινούσαν τον Σατωβριάνδο και τον Λόρδο Βύρωνα είναι πολύ μακρινές» γράφουν χαρακτηριστικά οι συντάκτες της γαλλικής εφημερίδας.

Και μιλώντας για εφημερίδες: με όλα αυτά που συμβαίνουν, η βρετανική Daily Telegraph έφτασε να γράψει ότι «θα ήταν καλή ιδέα να γίνει ένα πραξικόπημα στην Αθήνα, για να έχει κανείς μια καλή αφορμή να διώξει την Ελλάδα από την Ε.Ε.»

Παρόλα αυτά το ερώτημα παραμένει για τη Μοnde: Έχει μια τέτοια Ελλάδα θέση στην Ευρώπη; Βέβαια η Μοnde συνταυτίζει την ΕΕ με την Ευρώπη για να θέσει αυτό το απατηλό ερώτημα. Γιατί η Ευρώπη δεν είναι η ΕΕ και η ΕΕ δεν είναι η Ευρώπη. Και φυσικά είτε το θέλουν είτε όχι, η Ελλάδα με τις όποιες αδυναμίες της πάντα ιστορικά όριζε την Ευρώπη.

Πηγή: ‘Τμήμα ειδήσεων DefenceNet’

Σε ένα πλανητικό σύστημα πρωταρχική σημασία έχει τί κάνει ο ήλιος, όχι οι δορυφόροι

Για πρώτη φορά από το ξέσπασμα τις κρίσης, οι δηλώσεις Μέρκελ, Σαρκοζί ως προς την αντιμετώπιση της είναι εκ διαμέτρου αντίθετες καθώς ο Γάλλος Πρόεδρος επιζητεί, πλέον, την άμεση συμμετοχή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στην ενίσχυση του EFSF έχοντας κατανοήσει πως οτιδήποτε άλλο δε θα πετύχει, ενώ η Γερμανίδα Καγκελάριος αρνείται κατηγορηματικά αυτό το ενδεχόμενο αφήνοντας την ευρωζώνη να απειλείται με κατάρρευση.

Ο Νικολά Σαρκοζί αντιμετωπίζει την πίεση των αγορών στην πόρτα της Γαλλίας και τον άμεσο κίνδυνο η χώρα του να εκτροχιαστεί δημοσιονομικά και χρηματοπιστωτικά καθώς τα spread των γαλλικών έναντι των γερμανικών ομολόγων έχουν εκτοξευτεί σε ευρωπαϊκό ιστορικό υψηλό επίπεδο κάτι που σημαίνει πως η ευρωζώνη αυτή τη στιγμή παρουσιάζει χρηματοπιστωτική και νομισματική απόκλιση στην 'καρδιά της', με τις αγορές να δείχνουν πως όπως είναι σήμερα δομημένη δεν ταιριάζει ούτε στην Γαλλία.

Ήδη η αύξηση του κόστους δανεισμού της Γαλλίας έναντι αυτού της Γερμανίας κατά 200 μονάδες βάσης λειτουργεί ως φρένο ανταγωνιστικότητας για την πρώτη αφού προκειμένου να δει την οικονομία της να συγκλίνει με τη Γερμανική θα πρέπει, πλέον, να προχωρά σε εσωτερική υποτίμηση ανάλογου μεγέθους με την αύξηση των spread.

Μπορεί να μην το παραδέχεται κανείς αλλά η Γαλλία ξεκίνησε ήδη την προσπάθεια εσωτερικής υποτίμησης με την ανακοίνωση των νέων μέτρων και οι αγορές το έχουν αντιληφθεί.

Αν η Γαλλία είχε ως νόμισμα της το φράγκο σήμερα θα προχωρούσε σε υποτίμηση.

Με τη Γερμανία, αντίθετα, να ανακοινώνει μέτρα ενίσχυσης της οικονομίας της, η οποία ήδη βρίσκεται στην καλύτερη φάση της των τελευταίων 20 ετών και να προσλαμβάνει κεφάλαια και ρευστότητα από παντού, ο ρόλος της στην κρίση μοιάζει με εκείνον μιας μαύρης τρύπας που καταβροχθίζει οτιδήποτε βρίσκεται γύρω της και στο τέλος καταρρέει από την ίδια τη βαρύτητα της.

Η Γερμανία κρατά τα επιτόκια του ευρώ σε εντυπωσιακά υψηλότερα επίπεδα από τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία ενώ μεσούσης της ευρωπαϊκής κρίσης ο πρώην διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας, Ζαν Κλοντ Τρισέ, είχε προχωρήσει σε αύξηση των επιτοκίων για να εμποδίσει την αύξηση πληθωριστικών πιέσεων στη Γερμανία, στερώντας την ευρωπαϊκή περιφέρεια από το ελάχιστο οξυγόνο που της είχε απομείνει και εκπλήσσοντας αρνητικά ολόκληρο τον κόσμο και μαζί με αυτόν τις αγορές που ενέτειναν την επίθεση τους στο ευρώ.

Όσο η κρίση οξύνεται τόσο η Γερμανία λειτουργεί ως ασφαλής παράδεισος για επενδυτικά και αποταμιευτικά κεφάλαια ενώ τα επιτόκια κρατικού δανεισμού της μειώνονται κάνοντας το δανεισμό της φθηνότερο και το κόστος χρηματοδότησης των ελλειμμάτων και των δημοσιονομικών της αναγκών σχεδόν μηδενικό. Καθώς η Γερμανία αναπτύσσεται και πληθωρίζεται από το ξέσπασμα της ελληνικής κρίσης και μετά, εκμεταλλευόμενη την οικονομική και νομισματική αστάθεια προς όφελος της, στην πραγματικότητα προκαλεί ανατίμηση του ευρώ επιδεινώνοντας τη δημοσιονομική και οικονομική θέση όλων των υπολοίπων ευρωπαϊκών κρατών.

“Για να γίνει αυτό κατανοητό αρκεί κανείς να δει το ευρώ όχι ως ενιαίο νόμισμα αλλά ως ένα καλάθι νομισμάτων συνδεδεμένων με σταθερή ισοτιμία μεταξύ τους έτσι που κανένα να μην μπορεί να υποτιμηθεί ή να ανατιμηθεί έναντι του άλλου. Η αύξηση των επιτοκίων στην οποία προέβη ο Τρισέ κάτω από την πίεση της Γερμανικής Κεντρικής Τράπεζας σε συνδυασμό με την ήδη υπάρχουσα ευρωπαϊκή κρίση και την παράλληλη ανάπτυξη της Γερμανίας σε μία φάση που τα περισσότερα απ' τα υπόλοιπα κράτη της ευρωζώνης δεινοπαθούσαν οικονομικά, προκάλεσε αυξητικές πιέσεις στο μάρκο και πτωτικές πιέσεις στα περισσότερα απ' τα νομίσματα των υπολοίπων κρατών. Έτσι την ώρα που κράτη όπως η Ελλάδα, η Ιρλανδία, η Ισπανία, η Ιταλία, η Αυστρία, η Γαλλία κλπ προσπαθούν να λάβουν δημοσιονομικά μέτρα για να προκαλέσουν εσωτερική υποτίμηση 'προσομοιώνοντας' μία πραγματική νομισματική υποτίμηση, η Γερμανία, εξυπηρετώντας τα δικά της και μόνο συμφέροντα , προκαλεί ανατίμηση στο μάρκο αναγκάζοντας τα υπόλοιπα κράτη να προβούν σε ακόμη μεγαλύτερη υποτίμηση προκειμένου να αντέξουν στο περιβάλλον του ευρώ.

Αυτό που αρνούνται να δουν οι πολιτικοί, εντός και εκτός Ελλάδας, είναι πως μία νομισματική ένωση μοιάζει με ένα σύστημα πλανητών όπου οι δορυφόροι κινούνται γύρω από τον ήλιο ακολουθώντας την πορεία του, με τον ήλιο να είναι εν προκειμένω το μάρκο και τους δορυφόρους τα νομίσματα των υπόλοιπων κρατών της ευρωζώνης. Καθώς ο ήλιος κινείται προς μια κατεύθυνση μέσα στο διάστημα οι δορυφόροι του δεν έχουν άλλη επιλογή από το να τον ακολουθούν αφού τους έλκει το μαγνητικό του πεδίο. Αν ο ήλιος οδεύει προς μία κατεύθυνση καταστροφική για κάποιους απ' τους δορυφόρους του τότε αυτοί είναι μοιραίο να καταστραφούν εκτός και αν καταφέρουν να ξεφύγουν από τη μαγνητική του έλξη.

Αν το ευρώ ήταν πλανητικό σύστημα μία σειρά χωρών μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα θα είχαν ήδη καταστραφεί. Αυτό γιατί η Γερμανία κινείται προς την κατεύθυνση που την εξυπηρετεί αδιαφορώντας παντελώς για το γεγονός πως μεταφέρει μαζί της μια ολόκληρη ένωση σε εχθρικό περιβάλλον.

Αυτό ακριβώς συνέβη στη νομισματική κρίση των αρχών της δεκαετίας του '90 όταν μία σειρά κρατών που μοιράζονταν τον ίδιο νομισματικό μηχανισμό με 'ήλιο' το μάρκο και δορυφόρους τα εθνικά νομίσματα αναγκάστηκαν να προβούν σε υποτίμηση με την Ιταλία και τη Βρετανία να ωθούνται έξω από αυτόν και με το μηχανισμό να καταρρέει υπό το αδιάφορο βλέμμα της Γερμανίας.”

Από το ξέσπασμα της κρίσης υποστηρίχθηκε πως: η Γερμανία δε θα βοηθήσει ουσιαστικά την ευρωζώνη, μέχρις ότου απειληθεί η Γαλλία και πως ακόμη και τότε είναι ικανή να επιλέξει την κατάρρευση της νομισματικής ένωσης με τη σημερινή της μορφή και τη μεταμόρφωση της σε αυτό που ταιριάζει καλύτερα στην ίδια από το να πράξει αυτό που επιτάσσει ο ρόλος της και να αναλάβει τις ευθύνες της.

Αξίζει να θυμηθούμε πως στην υπογραφή του πρώτου Μνημονίου το ΔΝΤ είχε απαιτήσει απ' την Ελλάδα να προβεί σε εσωτερική υποτίμηση μεγαλύτερη του 20% και στην αναθεώρηση του πρώτου τριμήνου του 2011, μετά από περικοπές μισθών, συντάξεων και την αύξηση των άμεσων και έμμεσων φόρων ,το ΔΝΤ διαπίστωσε πως η Ελλάδα είχε προβεί σε εσωτερική 'ανατίμηση' και έπρεπε να κάνει, πλέον, ακόμη μεγαλύτερη υποτίμηση σε σχέση με την αρχή της κρίσης.

Πρέπει να γίνει κατανοητό πως εντός νομισματικού συστήματος πρωταρχική σημασία έχει τί κάνει ο ήλιος του και όχι το τί κάνει ένας δορυφόρος. Η αδυναμία κατανόησης αυτής της αρχής είναι που κάνει τους πολιτικούς να αποτυγχάνουν σε όλες τους τις μέχρι στιγμής σχετιζόμενες με την κρίση προβλέψεις κάτι που συμβαίνει τόσο στην Ελλάδα όσο και σε όλες τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες. Όσο η Γερμανία ακολουθεί μία πολιτική ανατίμησης του 'μάρκου' τόσο αυξάνεται η υποτίμηση στην οποία πρέπει να προβούν οι υπόλοιπες χώρες προκειμένου να κρατήσουν σταθερή ισοτιμία με αυτό.

Δεν είναι η Ελλάδα που διαλύει τη νομισματική ένωση γιατί απλούστατα δεν έχει τη δύναμη να το κάνει. Αυτό που μπορεί να κάνει με την αποτυχία της να παραμείνει εντός αυτής, είναι να αναδείξει την αδιαφορία και την απροθυμία της Γερμανίας να διατηρήσει την ευρωζώνη στην υπάρχουσα μορφή της.

Φαίνεται, ωστόσο, πως η ώρα μηδέν, αυτή της επίθεσης των αγορών στη Γαλλία που προβλέφθηκε από το ξέσπασμα της κρίσης έχει φτάσει. Και αν η ιστορία είναι καλός σύμβουλος τώρα η πίεση του Γάλλου Προέδρου στην Μέρκελ θα κλιμακωθεί και η Γερμανίδα Καγκελάριος θα λάβει μέτρα για να στηρίξει το μεγαλύτερο σύμμαχο της. Πριν είκοσι χρόνια, ωστόσο, η Γερμανική Κεντρική Τράπεζα είχε εμποδίσει τη Γερμανία να σώσει την τότε ευρωπαϊκή νομισματική ένωση. Μένει να δούμε αν θα κάνει το ίδιο και τώρα που αυτά που διακυβεύονται είναι πολύ περισσότερα.

Πηγή: ‘XrimaNews’

Ελληνικό Μανιφέστο Αντίστασης Κατεχόμενων Ελλήνων

“Αγανακτισμένοι και κατεχόμενοι Έλληνες, συμμαχητές και συμμαχήτριες,

Η μάχη είναι δύσκολη. Κι ο αντίπαλος έχει υπεροπλία σε όπλα, χρήμα και παραπλανητικές τακτικές. Αλλά θα βασιστούμε στην άγνοια κινδύνου και το αδούλωτο φρόνημα. Και στις δύσκολες στιγμές θα κοιτάμε πίσω για να πάρουμε κουράγιο. Από τις πολεμικές ιαχές του Λεωνίδα. Από την Πολιτεία του Πλάτωνα. Από την στρατηγική του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Από τον ηρωισμό του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου. Από το θάρρος του Καραϊσκάκη. Από την εντιμότητα του Καποδίστρια. Από την ορμή του Παύλου Μελά. Από την ευρύτητα πνεύματος του Δραγούμη. Από τη διδασκαλία του Μακαριστού Χριστόδουλου. Από το ΟΧΙ του Μεταξά. Και θα νικήσουμε!!!

Μέχρι να τα καταφέρουμε η συζήτηση περί κομμάτων είναι δευτερεύουσα και παρελκυστική. Όταν αναπνεύσουμε ξανά αέρα ελευθερίας, τότε και μόνο τότε αξίζει να δομήσουμε καινούριο πολιτικό σύστημα και να αναπτύξουμε τις διαφορετικές μας απόψεις για τα επιμέρους ζητήματα. 

Τότε θα έχει αξία η ίδρυση μίας νέας εθνικής, κοινωνικής, λαϊκής δύναμης. Μακριά από Στοές, Λέσχες και κολλέγια εκκολαπτόμενων ηγετών. Μίας δύναμης που θα μάχεται για τη Σημαία και το Σταυρό, όχι για το Γνώμονα και το Διαβήτη. Μίας δύναμης που θα εκφράσει, επιτέλους, όσους από εμάς πιστεύουμε στο έθνος, την κοινωνική δικαιοσύνη, την καλλιέργεια της εθνικής παιδείας ως δομικό στοιχείο του Κράτους, τον ελληνικό πολιτισμό και τα ατομικά δικαιώματα.

Συμμαχητές και συμμαχήτριες,

Η Ελλάδα, χρειάζεται αγώνες. Αγώνες στην πρωτοπορία των οποίων, δεν μπορούν να βρίσκονται οι ξεπλυμένες προσωπικότητες του παλιού καθεστώτος, δεν μπορούν να βρίσκονται οι κάθε είδους φθαρμένοι και διαπλεκόμενοι «επώνυμοι», αλλά οι ανώνυμοι Έλληνες, όπως κάθε φορά πρωτοστατούν τα ανώνυμα νιάτα της πατρίδας μας.”

Goldman Sachs: Ο κοινός σύνδεσμος Παπαδήμου, Μόντι, Ντράγκι

Τι κοινό έχουν ο Λουκάς Παπαδήμος, ο Μάριο Μόντι και ο Μάριο Ντράγκι; Ανήκει ο καθένας σε...διαφορετικό επίπεδο, σε αυτό που έχει ονομαστεί ευρωπαϊκή «κυβέρνηση Sachs», όπως αποκαλύπτει η γαλλική εφημερίδα Le Monde.

Η τράπεζα αμερικανικών συμφερόντων, έχει υφάνει ένα δίκτυο επιρροής στην Ευρώπη για την προώθηση των συμφερόντων της.

• Πρώτος τη τάξη είναι χωρίς αμφιβολία ο Μάριο Ντράγκι, πρώην αντιπρόεδρος της Goldman Sachs για την Ευρώπη μεταξύ 2002 και 2005. Ήταν ο βασικός εταίρος με τομές ευθύνης «τις επιχειρήσεις και τις κυρίαρχες χώρες». Δηλαδή μια από τις αποστολές του ήταν να πουλήσει χρηματοοικονομικά προϊόντα «swap», με την απόκρυψη ενός μέρους του κυρίαρχου χρέους, επιτρέποντας έτσι να «φτιασιδωθούν» τα ελληνικά στοιχεία.
• Δεύτερος είναι ο Μάριο Μόντι, εντολοδόχος πρωθυπουργός της Ιταλίας, διεθνής σύμβουλος από το 2005.
• Τρίτος τη τάξη ο «δικός μας» Λουκάς Παπαδήμος, κεντρικός τραπεζίτης της χώρας από το 1994 έως το 2002, ο οποίος συμμετείχε στην επιχείρηση «μαγειρέματος» των ελληνικών λογαριασμών από τη Goldman Sachs.
• Και ο διαχειριστής του δημόσιου χρέους είναι ο Πέτρος Χριστοδούλου, πρώην επιχειρηματίας, νυν επικεφαλής του Οργανισμού Διαχείρισης του Δημόσιου Χρέους - ΟΔΔΗΧ.

Τα άλλα δυνατά ονόματα είναι ο Otmar Issing πρώην πρόεδρος της Bundesbank, o Jim O’Neil εφευρέτης του όρου BRICS (το Ειδικό Χρηματοδοτικό Χρεώγραφο, το οποίο αντιπροσωπεύει την εσωτερική λογιστική μονάδα, αλλά και το συναλλαγματικό διαθέσιμο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου), ο πρώην πρόεδρος της Goldman Sachs εξωτερικού Peter Sutherland που έπαιξε σημαντικό ρόλο στη διάσωση της Ιρλανδίας και τέλος ο Paul Deighton γενικός διευθυντής της οργανωτικής επιτροπής των Ολυμπιακών αγώνων τους Λονδίνου 2012.

Το δίκτυο επιρροής έχει χάσει την αποτελεσματικότητά του, αλλά η κρίση δίνει μια ευκαιρία στη Goldman Sachs να εξασκήσει την επιρροή της. Η ατζέντα με τα ονόματα, καλόν είναι να υπάρχει, αλλά δεν αρκεί λόγω της πολυπλοκότητας του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος. Το παιχνίδι έχει αλλάξει και οι ευρωπαίοι πελάτες της Goldman Sachs ζητούν ένα μίνιμουμ ηθικής. Και είναι η «συσκευασία» που τραυματίζει την εικόνα. Γι’ αυτό το λόγο η τράπεζα θέλει να πλασάρει τους ανθρώπους της, χωρίς να «πέσουν οι μάσκες». Έτσι ποτέ δεν αναφέρεται η σχέση τους, είτε όταν δίνουν συνεντεύξεις είτε όταν αναλαμβάνουν επίσημες αποστολές. ( π.χ. ο Μπαρόζο είχε αναθέσει στο Μάριο Μόντι το 2010 να συντάξει μια μελέτη για την ευρωπαϊκή κοινή αγορά).

Ο Μάριο Ντράγκι δήλωσε ότι δεν είχε καμιά σχέση με το μαγείρεμα των ελληνικών στοιχείων που είχε ενορχηστρώσει, δύο χρόνια πριν την ανάληψη των καθηκόντων του, η Goldman Sachs. Παραιτήθηκε ένα χρόνο πριν τη μεταπώληση του εν λόγω «swap» στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας, τη μεγαλύτερη εμπορική τράπεζα της χώρας, η οποία διοικούνταν από τον υπάλληλο της Goldman Sachs: τον κ. Πέτρο Χριστοδούλου, υπεύθυνο σήμερα του Οργανισμού Διαχείρισης του Δημόσιου Χρέους.

Πηγή: Le Monde –‘Επίκαιρα’