Νέα Κυβέρνηση 'Πολιτικών' και 'Όχι Τεχνοκρατών'

“Η συγκυβέρνηση επιτεύχθηκε. Τα ηνία της χώρας αναλαμβάνουν από κοινού ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Ευάγγελος Βενιζέλος”. Στη φράση (πρώην) κυβερνητικού στελέχους αποτυπώνεται το στίγμα του ανασχηματισμού. Οι δύο διεκδικητές της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ (πριν από μόλις 3,5 χρόνια) καλούνται να δώσουν μαζί την ύστατη μάχη για την έξοδο της χώρας από την κρίση. Εάν αποτύχουν, θα “πέσουν” μαζί. Εάν πετύχουν θα συναποφασίσουν τους νέους ρόλους –όποτε προκύψει αυτή η ανάγκη.

Και μόνο απ’ αυτή την άποψη το διπλό αξίωμα που αναλαμβάνει ο κ. Βενιζέλος αποτελεί την ουσία του ανασχηματισμού: Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομικών! Αυτός θα ταξιδέψει στις Βρυξέλλες για την πολυσυζητημένη συνεδρίαση του Eurogroup την Κυριακή, αυτός θα "σηκώσει" το βάρος της ψήφισης του Μεσοπρόθεσμου στη Βουλή. Αξίζει να σημειωθεί ότι η σχετική συζήτηση στην Επιτροπή Οικονομικών της Βουλής ξεκίνησε την Πέμπτη με υπουργό Οικονομικών τον κ. Παπακωνσταντίνου και θα ολοκληρωθεί την Τρίτη με υπουργό Οικονομικών τον κ. Βενιζέλο.

Αυτή είναι η μία είδηση. Η άλλη, εξίσου σημαντική, είναι η άρνηση κορυφαίων τεχνοκρατών να ενταχθούν στο νέο υπουργικό σχήμα. Σύμφωνα με τις επίμονες πληροφορίες, τόσο ο Λουκάς Παπαδήμος, όσο και οι Γιάννης Στουρνάρας και Νικηφόρος Διαμαντούρος επικαλέσθηκαν φόρτο εργασίας και δεν αποδέχτηκαν τις προτάσεις για υπουργικά αξιώματα. Η ερμηνεία που δίνουν οι απαισιόδοξοι; Οτι έχουν προβλέψει πως ο βίος της νέας κυβέρνησης θα είναι βραχύς……

πηγή: 'κύριο άρθρο-Capital'

Σημεία ... αντιστήριξης

Ελέχθη πως είναι απ’ τις λίγες φορές που ένας κυβερνητικός ανασχηματισμός κινδυνεύει να περάσει τόσο απαρατήρητος. Μήπως θα έπρεπε να ειπωθεί καλύτερα πως είναι η πρώτη φορά που εφθάρη τόσο γρήγορα μια κυβέρνηση σχεδόν απόλυτης πλειοψηφίας στη βουλή; Δυστυχώς, ο παρόν ανασχηματισμός δεν μπορεί να αλλάξει το κλίμα στην αγορά αλλά και πολύ περισσότερο στην κοινωνία. Το πρόβλημα της παρούσης κυβέρνησης δεν είναι απλά θέμα προσώπων, αλλά πολιτικής γραμμής. Μιας πολιτικής που δεν ακολούθησε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, σύμφωνα με τις προγραμματικές δηλώσεις προ των εκλογών του 2009, αλλά μιας  πολιτικής που ακολούθησε η κυβέρνηση του κ. Γ. Παπανδρέου χωρίς προγραμματισμό και στόχο, αλλά επιβεβλημένη απ’ τα διάφορα παγκόσμια κερδοσκοπικά κέντρα.

Τις τελευταίες ώρες ακούστηκαν τα μύρια όσα από πρόσωπα που ήθελαν να στηρίξουν 'τον παραπαίοντα και πιθανώς ήδη παραιτηθέντα' πρωθυπουργό. Μίλησαν ότι ο τόπος έχει κυβέρνηση ‘λαϊκής εντολής’, μια λαϊκή εντολή όμως που οι ίδιοι καταπάτησαν και απομάκρυναν, σβήνοντας  από τον κοινωνικό χάρτη τις ελπίδες ενός ολόκληρου λαού για ένα καλύτερο αύριο. Μίλησαν ότι στηρίζουν τις πρωθυπουργικές επιλογές, δεν είπαν όμως, ότι μήπως αυτοί οι ίδιοι επανέφεραν τον ήδη παραιτημένο πρωθυπουργό, για να προετοιμασθούν καλύτερα για το αύριο του ‘αρχηγικού θώκου’ του ΠΑΣΟΚ. Ζούν απλά στον κόσμο τους, χωρίς να συνειδητοποιούν, ή μάλλον χωρίς να τους ενδιαφέρει η κατακραυγή αλλά και η κραυγή αγωνίας του κόσμου, αλλά σκεπτόμενοι το μερίδιο της εξουσίας που τους αναλογεί από το αύριο της κυβερνητικής παράταξης. Μήπως θα πρέπει να σκεφθούμε καλύτερα, το βαθύτερο νόημα των δηλώσεων της Βάσως Παπανδρέου, στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος;

Επίθεση κατά του ίδιου του πρωθυπουργού εξαπέλυσε λοιπόν η κα Βάσω Παπανδρέου, μιλώντας στη διάρκεια της συνεδρίασης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ. Η πρώην υπουργός, ενώ οι περισσότεροι εκ των ομιλητών τοποθετούντο σαν να μην …έχει γίνει και τίποτα όλο αυτό το διάστημα, στηλίτευσε με τους λόγους της το γεγονός ότι ο ίδιος ο πρωθυπουργός έχει στηρίξει πλήρως την οικονομική πολιτική που ακολουθεί ο κ. Παπακωνσταντίνου, η οποία όχι μόνον δεν είναι αναπτυξιακή, αλλά συνίσταται συνεχώς στην επιβολή νέων φόρων και περικοπή μισθών και συντάξεων (αγνοώντας βεβαίως-βεβαίως την ρήση του παλιού οικονομολόγου κ. Ξενοφώντα Ζολώτα, ‘η επιβολή συνεχών νέων φόρων σκοτώνουν τους φόρους’).

«Δεν μπορείς να λειτουργείς με παρέες», είπε χαρακτηριστικά η κ. Βάσω Παπανδρέου στον πρωθυπουργό.

Τα λοιπά συμπεράσματα δικά σας....

Μπράβο μας !!!...

Ο λαϊκισμός θριαμβεύει. Είναι το σημείο εκείνο που συναντάται η άκρα αριστερά με την άκρα δεξιά σε περιόδους κρίσης. Ο όχλος επιβάλει την θέλησή του και οι διαφωνούντες απειλούνται με βίαιο θάνατο δια λιθοβολισμού. «Μιλάει ο λαός» είναι το επιχείρημα των δημαγωγών που εκτρέφουν με κάθε δυνατό τρόπο την οχλοκρατία. Στο όνομα της Δημοκρατίας, βεβαίως – βεβαίως...

Θαυμάσια! Καταπληκτικό θέαμα. Κάποιοι μπορεί και να νόμισαν ότι έκαναν επανάσταση. Την επανάσταση που επί χρόνια αναζητούσαν και ευτυχώς δεν κέρδισαν. Τώρα, όμως, αισθάνονται ότι φτάνει η ώρα της δικαίωσης. Άλλωστε, το είχαν μάθει στα κομματικά σχολεία: «Ο καπιταλισμός θα καταρρεύσει εκ των έσω». Να η ευκαιρία που αναζητούσαν δεκαετίες τώρα. Η Δημοκρατία που σήμερα βρίζουν τους επιτρέπει να εκφράζονται. Η Δημοκρατία που ευαγγελίζονται θα μας αφήσει να αναπνεύσουμε;

Είναι και οι άνεργοι. Ναι, αυτοί έχουν όλα τα δίκια με το μέρος τους. Πεινάνε κι αυτό η Δημοκρατία μας δεν το εξέλαβε υπόψη της. Αλλά από την άλλη πλευρά τα απολυταρχικά καθεστώτα που αναρριχήθηκαν στην εξουσία στην Ευρώπη στην περίοδο του μεσοπολέμου στηρίχτηκαν στους απελπισμένους. Ήταν δύσκολο να αντιληφθεί κανείς πως φιμώθηκαν τόσοι άνθρωποι εκείνη την εποχή. Άνθρωποι που είχαν μία διαφορετική άποψη από εκείνη που εξέφραζε το πλήθος. Σήμερα αρχίζουμε, δυστυχώς, να το καταλαβαίνουμε.

Η Ιστορία δεν μας έχει διδάξει. Πολλοί εξ ημών δεν την γνωρίζουμε καν. Κάποιοι άλλοι δεν θέλουν να ξέρουν τι είχε συμβεί στο παρελθόν, τους αρκεί να βγάλουν από μέσα τους τον θυμό, την αγανάκτηση. Τόσα χρόνια που κάποιοι άλλοι τους επισήμαναν τα σημερινά αδιέξοδα σφύριζαν αδιάφοροι και γέμιζαν τις πλατείες με τις κομματικές συγκεντρώσεις. Και σήμερα πλατείες γεμίζουν. Όχι για να χειροκροτήσουν, αλλά για να μουντζώσουν. Κι όσο πιο πολύ μουντζώνουν, τόσο πιο λίγο ένοχοι αισθάνονται για τα χτεσινά παλαμάκια.

πηγή: 'Capital'

Πιρουέτες στην Άκρη του Ζαλόγγου

του Αντώνη Ανδρουλιδάκη
Ανήμερα της αυτοκτονίας του ηρωικού Αρχηγού των Ατάκτων, το τρέχον «τακτοποιημένο» πολιτικό σύστημα, ακροβατεί σε επικοινωνιακές πιρουέτες στην άκρη του Ζαλόγγου. Τα ίδια ελλείμματα που οδήγησαν τότε τον αρχικαπετάνιο της εθνικής ανεξαρτησίας στη διαφυγή του στην κοιλάδα της σιωπής, η ίδια πικρή γεύση του ανολοκλήρωτου ’21 που στυφίζει ως τα τώρα, στις τελευταίες αθυροστομίες του Γεώργιου Καραΐσκάκη, αυτή η ίδια εθνική ανημπόρια, κάνει τους σημερινούς «ταγούς» να χορεύουν τσιγκολελέτες χέρι χέρι με τα εξωνημένα ΜΜΕ και τα συμφέροντα που κρύβονται πίσω τους......

Αλλαγή στο πολιτικό σκηνικό

Ο καθηγητής Πολιτικών Επιστημών Γεώργιος Κοντογιώργης, με αφορμή τον ευτελισμό του κρατείν πολιτικού συστήματος της χώρας, προτείνει τις εξής νομοθετικές ρυθμίσεις, συνταγματικές και μη, για μια νέα αρχή στο πολιτικό σκηνικό της χώρας,

1. Κατάργηση της ασυλίας και των Νόμων περί ευθύνης του πολιτικού προσωπικού.Να υπαχθεί το πολιτικό προσωπικό για τη βλάβη που προκαλεί η πολιτική του δράση στην κοινό δίκαιο με την επιβαρυντική επισήμανση ότι το πολιτικό αδίκημα βλάπτει δυσανάλογα πολλούς σε σχέση με το κοινό αδίκημα. Το αρμόδιο δικαστήριο να απαρτίζεται από κληρούμενο σώμα δικαστών με τη συμμετοχή ενόρκων πολιτών.
2. Να θεσμοθετηθεί η αρμοδιότητα του "ελέγχειν" το πολιτικό προσωπικό (και επίσης της διοίκησης και της δικαιοσύνης) από το ειδικό προς τούτο δικαστήριο. Ο έλεγχος να αφορά και τα άτομα (π.χ. τον βουλευτή ανά εξάμηνο από κληρούμενο σώμα πολιτών της εκλογικής του περιφέρειας) και τα πολιτειακά σώματα (λ.χ. τη βουλή, την κυβέρνηση κλπ).
3. Να εισαχθεί η πολιτική ευθύνη (το "ευθύνειν") του πολιτικού προσωπικού για τις πολιτικές του πράξεις (ή παραλήψεις), οι οποίες βλάπτουν την κοινωνία των πολιτών. Να διατυπωθεί με σαφήνεια ότι σκοπός του "πολιτεύεσθαι" είναι το συμφέρον (του έθνους) της κοινωνίας και όχι (του έθνους) του κράτους. Δεν νοείται τον 21ο αιώνα να ζούμε σε καθεστώς προγενέστερο εκείνου του Σόλωνα.
4. Να αναγνωρισθεί στον πολίτη δικαίωμα "εννόμου συμφέροντος" για τη βλάβη που του προκαλούν οι φορείς της διοίκησης, της δικαιοσύνης και το πολιτικό προσωπικό. Απέναντι στον πολίτη, να ευθύνεται ευθέως ο διοικητικός, δικαστικός και πολιτικός αξιωματούχος και, όλως επικουρικώς, το κράτος.
5. Να αξιωθεί η υποχρεωτική έκφραση γνώμης (της βούλησης) της κοινωνίας των πολιτών πριν από κάθε πολιτική απόφαση (κυβερνητική ή νομοθετική) καθώς και η δυνατότητά της να εγείρει ζητήματα πολιτικής που εκτιμά ότι χρήζουν αντιμετώπισης (π.χ. η αποτελεσματική λειτουργία της διοίκησης). Πρακτικά θα μπορούσε να αξιοποιηθεί η επιστημονική δυνατότητα των δημοσκοπήσεων, δεν χρειάζεται να μαζεύουμε κάθε φορά όλη την κοινωνία στην πλατεία Συντάγματος. Πριν από τη λήψη οποιαδήποτε απόφασης να είναι υποχρεωτική η δημοσκόπηση της κοινωνίας για το τι θέλει. Ή, ακόμη περισσότερο, να δημιουργηθεί ένας διαρκής δημοσκοπικός Δήμος, ο οποίος θα συζητά και θα αποφαίνεται για τα προβλήματα της χώρας σε πολιτικό επίπεδο. Αυτό είναι ένα από τα πολλά παραδείγματα ρυθμίσεων που θα έκαναν εφικτή τη μετάβαση σε μια σχετική προσομοίωση αντιπροσώπευσης. Αλλά είναι απαραίτητο η κοινωνία πολιτών να εισέλθει θεσμικά στην πολιτική. Να συμμετέχει στις αποφάσεις. Θα προκύπτει έτσι τι θεωρεί η κοινωνία των πολιτών συμφέρον της και τι όχι. Στον παρόντα χρόνο θα αρκούσε η υποχρεωτικότητα της γνώμης και όχι ο υποχρεωτικός της χαρακτήρας για την πολιτική εξουσία. Το "ελέγχειν" και το "ευθύνειν' σε συνδυασμό με την εκλογική διαδικασία, θα εξισορροπεί την βούληση της πολιτικής εξουσίας να αυτονομείται.
6. Να αξιωθεί από τη Βουλή να παραιτηθεί από την καταχρηστική της "αρμοδιότητα" να νομοθετεί για ζητήματα πολιτικής ευθύνης των μελών της και ιδίως να εμπλέκεται στη διαχείριση των ευθυνών τους. Να υπαχθούν όλες οι υποθέσεις ασυλίας και σκανδάλων από τη μεταπολίτευση και εντεύθεν στη δικαιοσύνη. Οι υποθέσεις που ανάγονται στο "ευθύνειν" των πολιτικών, από τη φύση τους, δεν παραγράφονται.
7. Τα περισσότερα από τα παραπάνω δεν απαιτούν αναθεώρηση του Συντάγματος. Για άλλα αρκεί η παραίτηση της Βουλής από τις καταχρηστικές της προνομίες. Ειδάλλως, η κοινωνία των πολιτών επιβάλλεται να αξιώσει την αναστολή των άρθρων του Συντάγματος που επιφυλάσσουν στην πολιτική εξουσία την ιδιότητα του εντολέα.

πηγή: 'Cosmosystem'

Συνωμοσία τραπεζιτών και οίκων αξιολόγησης!

Από την εποχή που βαθμολογούσαν με «τριπλό Α» τα χειρότερα «σκουπίδια» της αμερικανικής αγοράς, οι οίκοι αξιολόγησης έχουν δείξει ότι δεν διστάζουν (με το αζημίωτο, πάντα...) να κάνουν χάρες στους τραπεζίτες. Με τη χθεσινή υποβάθμιση-τσεκούρωμα της Ελλάδας από την S&P φαίνεται πλέον καθαρά ότι οι οίκοι αξιολόγησης κάνουν μια πολύ μεγάλη χάρη στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (πάλι με το αζημίωτο...).....

Υπάρχει διέξοδος από την κρίση;

Του Γιώργου Καραμπελιά

Μέσα σε τριάντα χρόνια, από το 1980 έως το 2010, η ελληνική οικονομία έγινε μια οικονομία « υπηρεσιών», και μάλιστα εμποροπαρασιτικού χαρακτήρα και απώλεσε κάθε παραγωγικό χαρακτήρα. Η ένταξη στην Ε.Ε. λειτούργησε σαν ναρκωτικό που επιδείνωσε τα διαρθρωτικά μας προβλήματα και η κατάργηση της δραχμής και το πέρασμα στην Ευρωζώνη ήρθε να ολοκληρώσει τη διαδικασία, διότι έφερε την ελληνική οικονομία σε άμεσο ανταγωνισμό με χώρες υψηλότερης παραγωγικότητας και τεχνολογίας......